"Quo Vadis" - Henryk Sienkiewicz
Jest to dwunasty wpis ze słownictwem z tej książki.
spoczywać (321) - usiąść lub położyć się, aby odpocząć; zostać gdzieś umieszczonym; stać się czyimś obowiązkiem;
omdlałość (322) - opadnięcie z sił, słabość, niemoc;
utrefić (323) - daw. ułożyć włosy w loki;
westalka (324) - w starożytnym Rzymie: kapłanka strzegąca świętego ognia w świątyni Westy;
przeczysty (325) - nadzwyczaj czysty; niezwykle szlachetny, prawy;
Pierwszy wpis
#poszerzamyslownictwo #jezykpolski
Jest to dwunasty wpis ze słownictwem z tej książki.
spoczywać (321) - usiąść lub położyć się, aby odpocząć; zostać gdzieś umieszczonym; stać się czyimś obowiązkiem;
omdlałość (322) - opadnięcie z sił, słabość, niemoc;
utrefić (323) - daw. ułożyć włosy w loki;
westalka (324) - w starożytnym Rzymie: kapłanka strzegąca świętego ognia w świątyni Westy;
przeczysty (325) - nadzwyczaj czysty; niezwykle szlachetny, prawy;
Pierwszy wpis
#poszerzamyslownictwo #jezykpolski






























Jest to pięćdziesiąty trzeci wpis ze słownictwem z tej książki.
sofizmat (326) - rozumowanie pozornie poprawne, ale w istocie zawierające rozmyślnie utajone błędy logiczne; świadome dowodzenie nieprawdy;
grądy (327) - las liściasty lub mieszany z przewagą dębów i grabów; łąka lub pastwisko wysoko położone na stokach górskich lub pochylonych równinach;
rojsty (328) - miejsca bagniste; porośnięte mchem i krzakami;
tałatajstwo (329) - pogard. hołota, hałastra, motłoch; o