Wiedzieliście, że patrząc na końcówkę nazwy miejscowości można niemal bezbłędnie określić, czy jesteśmy na północy, czy na południu Polski?
To jedna z najbardziej niezwykłych, a jednocześnie najstarszych granic językowych w naszym kraju. Mazury, Pomorze, Kujawy i Wielkopolska pełne są nazw zakończonych na ‑owo, podczas gdy Małopolska, Śląsk i Podkarpacie to królestwo końcówek ‑ów.
Ta różnica nie ma nic wspólnego z rozbiorami czy nowożytną historią. Jej źródła sięgają średniowiecza, kiedy powstawały pierwsze nazwy dzierżawcze
To jedna z najbardziej niezwykłych, a jednocześnie najstarszych granic językowych w naszym kraju. Mazury, Pomorze, Kujawy i Wielkopolska pełne są nazw zakończonych na ‑owo, podczas gdy Małopolska, Śląsk i Podkarpacie to królestwo końcówek ‑ów.
Ta różnica nie ma nic wspólnego z rozbiorami czy nowożytną historią. Jej źródła sięgają średniowiecza, kiedy powstawały pierwsze nazwy dzierżawcze
Rok 1415 - pierwsze znane poświadczenie słowa „k---a” w języku polskim.
Nie oznacza to oczywiście, że właśnie wtedy słowo to powstało, było ono znacznie starsze i ma pochodzenie prasłowiańskie. Chodzi o najstarszy zachowany zapis w polskim materiale językowym. Baza Leksykalna Średniowiecznej Polszczyzny IJP PAN wskazuje formę „k---a” w dokumencie z 1415 roku, natomiast Wielki słownik języka polskiego PAN podaje tę samą datę jako najstarsze poświadczenie