"Powiedziałam, że z matką boimy się gwałtu i śmierci, bo brat nam tym grozi. Błagałam lekarza, żeby nie wypisywał go ze szpitala. Patrzył na mnie z pobłażliwym uśmiechem. Matce oświadczył, że najwyraźniej jest niewydolna wychowawczo".

Dziecko zajmując się telefonem, jest niejako wyłączone z rzeczywistości, która je otacza. Nie jest w stanie zaobserwować reakcji między mamą, tatą, rodzeństwem. Nie jest w stanie rozwijać języka, uczyć się o emocjach.

Choć depresja staje się problemem społecznym, wiele osób wciąż nie potrafi jej rozpoznać u siebie i u bliskich. Boimy się wizyty u psychiatry, niechętnie myślimy o przyjmowaniu leków.

Julia, Wiktoria i Zuza opowiadają o swojej młodości, która upłynęła pod znakiem hospitalizacji. "Wsparcie jest dostępne i trzeba o tym mówić. Młode osoby muszą wiedzieć, że kryzysy da się przezwyciężyć".