Postkonserwatysta nie nawraca się z konserwatyzmu na – apage satanas! – liberalizm, socjalizm, prawoczłowieczyzm, demokratyzm, „freedomizm”, nie staje się chadekiem, socjaldemokratą, trockistą, faszystą czy antyfaszystą, komunistą albo antykomunistą, nie zamierza być rewolucjonistą, kontrrewolucjonistą, reakcjonistą czy postępowcem, co najwyżej bywa jednym lub drugim od czasu do czasu: od śniadania do obiadu – anarchista, podczas poobiedniej sjesty – faszysta, przed kolacją – reakcjonista, po kolacji – umiarkowany centrysta, na obchodach rocznicowych –