@billuscher: dziękuję :) moje pierwsze ama
Jestem psychologiem dziecięcym AMA
Każdego rodzaju pytanie mile widziane.
z- 482
- #
@billuscher: hmmm.. a jak dodać tagi? O_O jestem nowicjuszem na wykop
@billuscher: nie widzę czerwonego napisu :c na telefonie jest to widoczne ? chyba po prostu dodam od nowa artykul. A da się ten co jest usunąć ?
@billuscher: Dziękuję !
@Aleale2: Na ten moment 0 :) ale mam plany . Jeszcze jestem przed 30 ale pracowałam w przedszkolu, w moim odczuciu jest to dość dobrą "symulacją macieżyństwa"
@Aleale2: ??
@Blueboo: cenne pytanie. W moim profesjonalnym słowniku nie ma wyrażenia "przewrażliwienie". Jeśli dorośli z najbliższego otoczenia dziecka widzą niepokojące dla nich sygnały, zawsze skierowanie do psychologa służy dobru dziecka choćby po to żeby wykluczyć pewne zaburzenia. Lepiej zapobiegać niż leczyć.
@CommanderStrax: od 3 roku studiów pracuję w zawodzie, co daje 7 lat. Przyjmuję ok 45 małych pacjentów tygodniowo, często pracuję po godzinach. Jest to ponad 10 000 godzin spędzonych na terapii z dziećmi - policzyłam. To sama praca, nie licząc czasu spędzonego na szkolenia, czytanie książek itp. Spędzenie na cokolwiek takiej ilości czasu kwalifikuje osobę do wypowiadania się w charakterze eksperta. Dodam, że nawet i po 50 latach pracy jako
@wykopyrek: czy ta wymiana prowadzi do konkretnego pytania/opinii?
@wykopyrek: podkreślam słowo "symulacja". Ripostując, zapytam czy pracował/a Pan/Pani w przedszkolu.
@thomeq: 2.
Krótka odpowiedź - tak.
Odpowiedź długa: zakładam, że chodzi tu o powszechnie podnoszoną kwestię, że kiedyś tyle diagnoz nie było i czy nie jest to fanaberią i usprawiedliwianiem lenistwa. Większa ilość diagnoz jest oczywiście m. in. wynikiem lepszej opieki psychologiczno - pedagogicznej oraz medycznej, której jakość wzrasta w miarę bogacenia się społeczeństwa. Polska relatywnie szybko się rozwijała w ostatnich latach i dopiero niedawno osiągnęła status państwa rozwiniętego, w związku
Krótka odpowiedź - tak.
Odpowiedź długa: zakładam, że chodzi tu o powszechnie podnoszoną kwestię, że kiedyś tyle diagnoz nie było i czy nie jest to fanaberią i usprawiedliwianiem lenistwa. Większa ilość diagnoz jest oczywiście m. in. wynikiem lepszej opieki psychologiczno - pedagogicznej oraz medycznej, której jakość wzrasta w miarę bogacenia się społeczeństwa. Polska relatywnie szybko się rozwijała w ostatnich latach i dopiero niedawno osiągnęła status państwa rozwiniętego, w związku
@thomeq:
1.Skupianie się na materialnych potrzebach dziecka, zaniedbywanie emocjonalno-społecznych (harowanie po godzinach żeby kupić dziecku smartwatcha, brak czasu na rozmowę z nim).
Trzymanie dzieci pod tzw. kloszem - wyręczanie ich we wszystkim przez co dziecko nie ma możliwości wykształcenia poczucia własnej sprawczości i adekwatnej samooceny. Powiedziałbym, że 9 na 10 dzieci w wieku szkolnym ma problem z samooceną.
1.Skupianie się na materialnych potrzebach dziecka, zaniedbywanie emocjonalno-społecznych (harowanie po godzinach żeby kupić dziecku smartwatcha, brak czasu na rozmowę z nim).
Trzymanie dzieci pod tzw. kloszem - wyręczanie ich we wszystkim przez co dziecko nie ma możliwości wykształcenia poczucia własnej sprawczości i adekwatnej samooceny. Powiedziałbym, że 9 na 10 dzieci w wieku szkolnym ma problem z samooceną.
@ulath: zdecydowanie korona źle wpłynęła na dzieci i młodzież. Gabinet, przedszkole.
@wykopyrek: > >"Pan/Pani" widzę, że nie tylko na wykopie od niedawna, ale w ogóle dopiero co w internecie." ...
To prawda. I niezmiernie się z tego cieszę ( ͡° ͜ʖ ͡°)
To prawda. I niezmiernie się z tego cieszę ( ͡° ͜ʖ ͡°)
@readme: mniejszy niż w poprzednich dekadach. Nadal dużo większy, niż się powszechnie sądzi. W ogóle istnieje debata co rozumiemy jako "bicie" przemocowe, czy klaps to bicie itp. wiele osób nadal uważa, że to się nie kwalifikuje
@bregath:
1. Największa wykrywalność jest u dzieci przedszkolnych, bo one często zdradzają "oczywiste" sygnały behawioralne. Na dalszych etapach jest trudniej. Każda sytuacja jest inna, osobiście mało miałam takich sytuacji, więc nie chcę się szczegółowo wypowiadać.
2. Ani razu. Podkreślam, że relatywnie mało przyjmuję nastolatków. Raczej dzieci młodsze. Zawsze potrzebne jest badanie psychiatryczne. Jako psycholog nie mogę niczego stwierdzić w tym zakresie.
3. Haha :D tylko w słabszych dniach, uwielbiam tą pracę, czuję
1. Największa wykrywalność jest u dzieci przedszkolnych, bo one często zdradzają "oczywiste" sygnały behawioralne. Na dalszych etapach jest trudniej. Każda sytuacja jest inna, osobiście mało miałam takich sytuacji, więc nie chcę się szczegółowo wypowiadać.
2. Ani razu. Podkreślam, że relatywnie mało przyjmuję nastolatków. Raczej dzieci młodsze. Zawsze potrzebne jest badanie psychiatryczne. Jako psycholog nie mogę niczego stwierdzić w tym zakresie.
3. Haha :D tylko w słabszych dniach, uwielbiam tą pracę, czuję
@CommanderStrax: dobrze, że to miałeś na myśli. Terapia. Wszystkie wymienione. z każdym lubię pracować. Lubię też pomagać rodzicom, to połowa mojej pracy.
@saib75:
1. Adekwatnie do wieku i dojrzałości dziecka. Tyle wolności ile jest w stanie ponieść odpowiedzialności. Np. jeśli potrafi odpowiedzialnie się zachować na ulicy i nie stwarza dla siebie zagrożenia, otrzymuje przywilej chodzenia bez trzymania za rękę. Granicą jest nieodpowiedzialne zachowanie, narażanie sobie i innych na szkodę, dyskomfort.
2. Dużo częściej silniej niż u dorosłych jest komponenta drażliwości, wybuchowości, agresji słownej i czynnej. Agresja jest kierowana wobec dorosłych lub wobec
1. Adekwatnie do wieku i dojrzałości dziecka. Tyle wolności ile jest w stanie ponieść odpowiedzialności. Np. jeśli potrafi odpowiedzialnie się zachować na ulicy i nie stwarza dla siebie zagrożenia, otrzymuje przywilej chodzenia bez trzymania za rękę. Granicą jest nieodpowiedzialne zachowanie, narażanie sobie i innych na szkodę, dyskomfort.
2. Dużo częściej silniej niż u dorosłych jest komponenta drażliwości, wybuchowości, agresji słownej i czynnej. Agresja jest kierowana wobec dorosłych lub wobec
@wykopyrek: w jaki sposób "człowiek internetu" różni się od przeciętnego Polaka?
@jfrost: mój AMA nie służy debacie politycznej
@bregath: wtrącę tylko, że rodzic ma zdecydowanie więcej narzędzi w płynięcia na zachowanie dziecka, niż tylko klapsy, które często i tak są mało skuteczne.
@MSXMSX: przede wszystkim takie dziecko będzie niechętnie opowiadać o domu rodzinnym. Będzie zmyślać, unikać pytań, pomijać temat konkretnych członków rodziny kiedy opowiada o domu. W większości przypadków nie wiem czy pracuję z dzieckiem z tego typu problemem, bo mogą mi to powiedzieć tylko rodzice lub dziecko, a w tego typu rodzinach panuje zazwyczaj "zmowa milczenia". Jeśli wiem że była taka sytuacja, to najczęściej są to dzieci w rodzinach zastępczych, które
@mpnp: nie
@digitNomad: miałam dwójkę - chłopca i dziewczynkę. Co ciekawe u dziewczynki objawy były bardziej nasilone. Występowały stałe trudności w dostosowaniu się do grupy oraz realizowania poleceń dorosłych. Celowe nagminne prowokowanie nauczycieli i innych dzieci, czerpanie satysfakcji z tego że się kogoś rozzłościło/ doprowadziło do płaczu. Zadawanie celowo dzieciom bólu bez emocji złości, "na chłodno" - nadepnę i zobaczę co się stanie. Zależnie od sytuacji jednak jak chcą potrafią się zachowywać
@jaczyliktoo:
1. Dbać o własny dobrostan psychiczny i o relację z partnerem - szczęśliwi rodzice to szczęśliwe i zadbane dziecko.
2. Zaakceptować, że chcąc nie chcąc będziemy popełniać błędy i cały czas się uczyć - zapoznać się z koncepcją "wystarczająco dobrego rodzica"
3. Wspierać, nie wyręczać - od początku kształtowac samodzielność, inicjatywę
4. Mieć elastyczne i realne oczekiwania wobec dziecka i rodzicielstwa - wiele naszych pierwotnych oczekiwań podlegnie gruntownej weryfikacji,
5. Dbać
1. Dbać o własny dobrostan psychiczny i o relację z partnerem - szczęśliwi rodzice to szczęśliwe i zadbane dziecko.
2. Zaakceptować, że chcąc nie chcąc będziemy popełniać błędy i cały czas się uczyć - zapoznać się z koncepcją "wystarczająco dobrego rodzica"
3. Wspierać, nie wyręczać - od początku kształtowac samodzielność, inicjatywę
4. Mieć elastyczne i realne oczekiwania wobec dziecka i rodzicielstwa - wiele naszych pierwotnych oczekiwań podlegnie gruntownej weryfikacji,
5. Dbać
@Maderfoka: Nie jest to normalne :)
@zimnylehc: tak na prawdę żeby ustalić metodę, trzeba najpierw ustalić przyczynę takiego zachowania. Nauczyciel ma tylko do pewnego stopnia wpływ na zachowanie dziecka na lekcji, biorą tu udział inne czynniki, jak choćby udział grupy itp. Rolą psychologa szkolnego jest ustalenie przyczyn złego zachowania i udzielenie nauczycielowi wskazówek.
@Figh
1. Interakcja obu czynników. - podatność dziecka na pewne zaburzenia z jednej i szkodliwe czynniki środowiskowe z drugiej strony. Przy czym są to też czynniki poza kontrolą rodziców. Raczej nie jestem zwolennikiem "obwiniania" rodzicieli za problemy swoich pociech. Skoro się do mnie zgłaszają to znaczy że dbają o dobrostan dziecka i aktywnie poszukują wsparcia dla całej rodziny.
2. Pytanie czy dziecko chce ten most odbudować? Czy powinno? -
Cytowany tekst...tJoy:
1. Interakcja obu czynników. - podatność dziecka na pewne zaburzenia z jednej i szkodliwe czynniki środowiskowe z drugiej strony. Przy czym są to też czynniki poza kontrolą rodziców. Raczej nie jestem zwolennikiem "obwiniania" rodzicieli za problemy swoich pociech. Skoro się do mnie zgłaszają to znaczy że dbają o dobrostan dziecka i aktywnie poszukują wsparcia dla całej rodziny.
2. Pytanie czy dziecko chce ten most odbudować? Czy powinno? -
@widme:
1. Odpowiadamy na pytania: Czy zachowanie znacząco odbiega od zachowania innych dzieci z jego grupy? Czy zachowanie w jakikolwiek sposób szkodzi rozwojowi dziecka, np uniemożliwia mu zdobywnaie wiedzy, branie udziału w aktywnościach w grupie itp. Czy zachowanie w jakikolwiek sposób utrudnia czy dezorganizuje funkcjonowanie rodziny i wpływa szkodliwie na innych domowników. Czy zachowanie znacząco utrudnia funkcjonowanie dziecka w placówce edukacyjnej i szkodzi relacjom dziecka z nauczycielami i innymi dziećmi?Jeśli
1. Odpowiadamy na pytania: Czy zachowanie znacząco odbiega od zachowania innych dzieci z jego grupy? Czy zachowanie w jakikolwiek sposób szkodzi rozwojowi dziecka, np uniemożliwia mu zdobywnaie wiedzy, branie udziału w aktywnościach w grupie itp. Czy zachowanie w jakikolwiek sposób utrudnia czy dezorganizuje funkcjonowanie rodziny i wpływa szkodliwie na innych domowników. Czy zachowanie znacząco utrudnia funkcjonowanie dziecka w placówce edukacyjnej i szkodzi relacjom dziecka z nauczycielami i innymi dziećmi?Jeśli
@widme: szczególnego, podkreślam. Jeśli masz ogólne, to możesz do HR ;p
@widme: Zdecydowanie tak. U podstaw tego eksperymentu leży niezrozumienie jak działa psychiatria. Jeśli pacjent mówi lekarzowi, że słyszy głosy w głowie, lekarz nie ma rentgena do psychiki pacjenta ani wykrywacza kłamst - musi uwierzyć na słowo, wpisze mu podejrzenie schizofrenii i to będzie prawidłowe działanie. Zaletą eksperymentu Rosenhana było skłonienie środowiska psychiatrycznego do realistycznej oceny swoich możliwości w zakresie możliwości rozpoznawania chorób.
@Kordianyt: przykro mi, na prawdę nie wiem . Tą dziedziną się nie zajmuję, na pewno znajdziesz jakąś wartościową literaturę na ten temat :)
@sqlserver: Dziękuję za komentarz, wszelkie informacje zwrotne pomagają mi ustalić właściwy kierunek pomocy rodzinom w mojej pracy.
@user-agent-switcher: Ta seria. Absolutny must have. Jak już ktoś wyżej wrzucił.
źródło: comment_1672485699LfK1uuQ0uPMBmRThBgYxXG.jpg
Pobierz
@user-agent-switcher: w razie problemów
źródło: comment_1672485836Ay8GaXBAhdSpdqLw24el9P.jpg
Pobierz@user-agent-switcher: Sorki, nie zauważyłam, że Ty o niej wspominasz ;) a co w niej okazało się najtrudniejsze? to może mogę jakoś pomóc
@user-agent-switcher:
1. Najczęstszym skutkiem ubocznym u dzieci, które do mnie przychodzą są problemy wychowawcze związane z tym, że rodzice jak już są z dzieckiem, starają się mu "wynagrodzić" nieobecność i zasypują je materialnymi dobrami, wycieczkami itd., są zbyt pobłażliwi i nie stawiają odpowiednich granic. W tej sytuacji rodzic, który zostaje jest często negowany, bo ma wypracowane jakieś zasady z dzieckiem, które są łamane przez rodzica, który przyjeżdża rzadko, bo chce
1. Najczęstszym skutkiem ubocznym u dzieci, które do mnie przychodzą są problemy wychowawcze związane z tym, że rodzice jak już są z dzieckiem, starają się mu "wynagrodzić" nieobecność i zasypują je materialnymi dobrami, wycieczkami itd., są zbyt pobłażliwi i nie stawiają odpowiednich granic. W tej sytuacji rodzic, który zostaje jest często negowany, bo ma wypracowane jakieś zasady z dzieckiem, które są łamane przez rodzica, który przyjeżdża rzadko, bo chce
@kamil150794:
to już przesadzony przeskok do konkluzji ;) wiele osób z defektami odnajduje szczęście w związku, życie potrafi zaskakiwać
miałam raz chłopca, który urodził się bez rąk i z bardzo krótkimi nogami. rodzice nie pobłażali mu w domu, traktowali go na równi z resztą rodzeństwa, miał swoje obowiązki w domu, jadł, mył się i sprzątał stopami, nikt go nie wyręczał;
i już w sumie wiadomo, że w dorosłym życiu nie znajdzie żony
to już przesadzony przeskok do konkluzji ;) wiele osób z defektami odnajduje szczęście w związku, życie potrafi zaskakiwać
miałam raz chłopca, który urodził się bez rąk i z bardzo krótkimi nogami. rodzice nie pobłażali mu w domu, traktowali go na równi z resztą rodzeństwa, miał swoje obowiązki w domu, jadł, mył się i sprzątał stopami, nikt go nie wyręczał;
@Rodriquez:
1. ogromny. szczególnie jeśli rodzina jest tzw. nuklearna i rodzice są jedynymi znaczącymi dorosłymi w życiu dziecka, 2. nie tylko nieświadomie, ale i świadomie, bo rodzic zwyczajnie nie ma innego pomysłu; albo tak bardzo boi się popełnić błąd, że go mrozi i nie robi nic; każdy słyszał tekst "zobaczysz jak będziesz mieć swoje dzieci" i jest w tym coś, kiedy stajemy po tej drugiej stronie barykady i nie wiemy
1. ogromny. szczególnie jeśli rodzina jest tzw. nuklearna i rodzice są jedynymi znaczącymi dorosłymi w życiu dziecka, 2. nie tylko nieświadomie, ale i świadomie, bo rodzic zwyczajnie nie ma innego pomysłu; albo tak bardzo boi się popełnić błąd, że go mrozi i nie robi nic; każdy słyszał tekst "zobaczysz jak będziesz mieć swoje dzieci" i jest w tym coś, kiedy stajemy po tej drugiej stronie barykady i nie wiemy
@NewBlueSky: nie popieram terapii blokerami dojrzewania jeśli o to chodzi. miałam chłopców, którzy zachowywali się jak dziewczyny i odwrotnie, niektórzy psychologiwie sugerowali zaburzenia identyfikacji z płcią, ja nigdy tego jeszcze nie zrobiłam. jeśli dziecko na pytanie czy jest chłopcem czy dziewczynką odpowiada poprawnie, nie widzę sensu drążyc tematu że jak jest chłopcem powinien się bawić autami i nie lubić różowego. jeśli chodzi o nastolatków, tylko wtedy poruszyłabym ten temat jeśli
@Ghost7rider: nie, nikt nie potwierdził dotąd takiego związku
@Burencjusz: nie miałam takiego przypadku, myślę, że jest to możliwe tylko jeśli rodzice są bardzo zgodni, co się bardzo rzadko zdarza jeśli mamy rozwód, no i dzieci muszą chcieć takiego rozwiązania, ich wola jest kluczowa, jeśli chcą i rodzice potrafią się dogadać, może to przynieść pozytywny rezultat. jeśli chodzi o to kto jest bardziej winny, to nie da się tego rozgraniczyć, rodzice funkcjonują jako całość, przyczyny występowania zaburzeń są wieloczynnikowe,
@hjgvcygv: raczej powszechna sytuacja
@cielak44: nietypowe zachowania - strach przed rozebraniem się, wkładanie sobie różnych przedmiotów do pochwy przez dziewczynki, widoczny strach przed opiekunem, wybuchy emocjonalne, nadmierna agresja, autoagresja
podkreślę, tylko, że masturbacja dziecięca nie jest dowodem na molestowanie jeśli występuje w typowej dla dzieci formie (ocieranie się kroczem o podłoże, ściskanie ud), a nie przypomina czynności seksualnych dorosłych
podkreślę, tylko, że masturbacja dziecięca nie jest dowodem na molestowanie jeśli występuje w typowej dla dzieci formie (ocieranie się kroczem o podłoże, ściskanie ud), a nie przypomina czynności seksualnych dorosłych
@Minikus: jestem zdania, że istnieją dwie płcie, są też przypadki szczególne kiedy osoba jest transseksualna i chce być traktowana jak płeć przeciwna i szanuję to. natomiast czas na takie rozważania jest kiedy dziecko dojrzewa, jeśli czterolatki normalnie same nie wpadłyby na taki pomysł, musiałaby gdzieś zasłyszeć taki koncept.dzieci w tym wieku czerpią informacje o sobie, o tym kim są, od dorosłych. trudno mi sobie wyobrazić taką sytuację, że dziewczynka na
@PaulSeba:
1. nie
2. 3. nie dotyczy :)
4. mówisz o tzw. metodach projekcyjnych, są to metody przydatne w terapii jako punkt wyjścia do omówienia jakiegoś tematu; w temacie używania ich do opiniowania, panuje ogromny konflikt na ten temat w środowisku psychologów, ja jestem przeciw takim metodom
1. nie
2. 3. nie dotyczy :)
4. mówisz o tzw. metodach projekcyjnych, są to metody przydatne w terapii jako punkt wyjścia do omówienia jakiegoś tematu; w temacie używania ich do opiniowania, panuje ogromny konflikt na ten temat w środowisku psychologów, ja jestem przeciw takim metodom
@TeddyBeers: limity i proponowanie alternatyw, zeby sie nie nudzili; ekrany są jak słodycze - dzieci skonsumują tyle ile im pozwolimy, same się nie powstrzymają
@jabadabadupka:
po pierwsze kwestia wieku. dzieci do 2 roku życia nie powinny w ogóle oglądać ekranów, zbyt silne bodźce; na pewno jest kwestia limitu dziennego, jest bardzo ważny, bo w czasie ogładania, dziecko nie rozwija innych funkcji, nie wchodzi w interakcje itp.
pytanie jakie to są bajki. czasami "oglądanie" sprowadza się do tego, że dziecko wpatruje się w błyskające kolory na ekranie i tyle, niczego się nie uczy, nie śledzi
po pierwsze kwestia wieku. dzieci do 2 roku życia nie powinny w ogóle oglądać ekranów, zbyt silne bodźce; na pewno jest kwestia limitu dziennego, jest bardzo ważny, bo w czasie ogładania, dziecko nie rozwija innych funkcji, nie wchodzi w interakcje itp.
pytanie jakie to są bajki. czasami "oglądanie" sprowadza się do tego, że dziecko wpatruje się w błyskające kolory na ekranie i tyle, niczego się nie uczy, nie śledzi
@mfenix:
4-6 tys z dorabianiem po godzinach
największy minus, że jak się pracuje w gabinecie, to się wieczory spędza w pracy, najczęściej kończę 19-20
2. A po co walczyć? Nie można się dogadać ? ;) wolę setkę koni, zlokalizuję przywódcę, zdobędę jego sympatię i całe stado moje
4-6 tys z dorabianiem po godzinach
największy minus, że jak się pracuje w gabinecie, to się wieczory spędza w pracy, najczęściej kończę 19-20
2. A po co walczyć? Nie można się dogadać ? ;) wolę setkę koni, zlokalizuję przywódcę, zdobędę jego sympatię i całe stado moje
@Kordianyt: Temat jest tak specyficzny i trudny, że na prawdę nie odważę się dawać nawet ogólnych rad :) szanuję, że zajmujesz się tym tematem
Myślę, że mogłabym się nauczyć od Ciebie. Ja na studiach na temat wsparcia w chorobie miałam tylko o dorosłych i to w klimacie mocno jednostronnym światopoglądowo, mianowicie prowadząca gorliwą katoliczka uczyła nas, żeby uczyć pacjentów ze ich cierpienie jest drogą do zbawienia itp...
Jedyne czego się
Myślę, że mogłabym się nauczyć od Ciebie. Ja na studiach na temat wsparcia w chorobie miałam tylko o dorosłych i to w klimacie mocno jednostronnym światopoglądowo, mianowicie prowadząca gorliwą katoliczka uczyła nas, żeby uczyć pacjentów ze ich cierpienie jest drogą do zbawienia itp...
Jedyne czego się
@Dignus: Klasyczne "biję cię, bo cię kocham" ;) karanie fizyczne nie służy budowaniu własnego autorytetu jako ojca. Chcemy żeby dziecko nas szanowało, a nie się nas bało i postrzegało jako osobę niestabilną emocjonalnie, łatwo wpadającą we wściekłość.
Oczywiście, że dzieciom trzeba wyznaczać konsekwencje negatywnych zachowań, ale w tekście nie ma słowa o tym za co syn jest karany i czy słusznie. Ucząc dzieci bezwzględnego posłuszeństwa narażamy je na doznanie krzywdy
Oczywiście, że dzieciom trzeba wyznaczać konsekwencje negatywnych zachowań, ale w tekście nie ma słowa o tym za co syn jest karany i czy słusznie. Ucząc dzieci bezwzględnego posłuszeństwa narażamy je na doznanie krzywdy
@majkelos13: UAM
@Dignus: Klasyczne "biję cię, bo cię kocham" ;) karanie fizyczne nie służy budowaniu własnego autorytetu jako ojca. Chcemy żeby dziecko nas szanowało, a nie się nas bało i postrzegało jako osobę niestabilną emocjonalnie, łatwo wpadającą we wściekłość.
Oczywiście, że dzieciom trzeba wyznaczać konsekwencje negatywnych zachowań, ale w tekście nie ma słowa o tym na co syn jest karany i czy słusznie. Ucząc dzieci bezwzględnego posłuszeństwa narażamy je na doznanie krzywdy
Oczywiście, że dzieciom trzeba wyznaczać konsekwencje negatywnych zachowań, ale w tekście nie ma słowa o tym na co syn jest karany i czy słusznie. Ucząc dzieci bezwzględnego posłuszeństwa narażamy je na doznanie krzywdy
@user-agent-switcher: po prawdzie nawet ludzie inteligentni, na wysokich stanowiskach, jak im wyciągam tą książkę, to mówią, "a, mamy w domu coś takiego, kiedyś czytałem" :p, niby przeczytali, niby zrozumieli, ale wprowadzić w czyn, to nie jest proste;
są komiksy w tych książkach ze skrótem porad, ja biorę tą niebieską, kseruję i zszywam same komiksy i już mam bardzo przystępną może 10 stronicową encyklopedię ;) i niech sobie czytają nawet codziennie,
są komiksy w tych książkach ze skrótem porad, ja biorę tą niebieską, kseruję i zszywam same komiksy i już mam bardzo przystępną może 10 stronicową encyklopedię ;) i niech sobie czytają nawet codziennie,
@Minikus: Dziękuję :)
@ythell: plottwist - nie jestem po szkole psychoterapii, tylko mgr psychologii i kursy. powód: finanse - wolałam kupić mieszkanie :p dla świeżo upieczonego absolwenta po studiach szkoła psychoterapii tylko możliwa dla tych, których rodziców stać. Po psychologii mam uprawnienia do udzielania konsultacji i poradnictwa psychologicznego z elementami psychoterapii, zresztą w Polsce i tak jest to nieuregulowane, bo w drugą stronę psychoterapeutą może zostać osoba nie będąca psychologiem. Ale jeszcze wszystko
@blargotron: Ja nie miałam takiej sytuacji, moja koleżanka, co jest psychologiem w przedszkolu - już kilkukrotnie. Pracując głównie w gabinecie wiem tyle ile mi mówią rodzice i dziecko i widuję się z nimi tylko raz w tygodniu na godzinę. W przedszkolu obserwują dziecko codziennie, mają regularny kontakt z rodziną, widzą kto przychodzi w jakim stanie itp. dlatego zawsze jak mam podejrzenia, staram się za zgodą rodziców skonsultować z placówką, do
@Shinzin: czy mało, to chyba zależy od miasta; ale fakt, że wiele moich kolegów po studiach zostało w życiu zupełnie kimś innym, chyba trzeba poczuć powołanie; nie bez znaczenia jest, że psycholog na budżetówce zarabia grosze; wizyta trwa 50 min zazwyczaj,
nie uważam, żeby ceny były za wysokie, w większych miastach fryzjerzy i kosmetyczki biorą podobne pieniądze za godzinę pracy z dużo mniejszą odpowiedzialnością i obciążeniem psychicznym; psycholog musi skończyć
nie uważam, żeby ceny były za wysokie, w większych miastach fryzjerzy i kosmetyczki biorą podobne pieniądze za godzinę pracy z dużo mniejszą odpowiedzialnością i obciążeniem psychicznym; psycholog musi skończyć
@kobrys13: Wygląda na to, że jesteś na etapie, na którym większość rodziców się do mnie zgłasza, czyli “próbowałem już wszystkiego i wszystko zawodzi.” Super, że poszukujecie pomocy. Jest to bardzo stresująca sytuacja dla całej rodziny, tak naprawdę na wsparcie zasługują wszyscy członkowie, łącznie z rodzeństwem. Zdecydowanie Wy jako rodzice powinniście przede wszystkim mieć możliwość odpoczynku. Raz w tygodniu każdy rodzic powinien mieć wychodne na kilka godzin, żeby naładować baterie. Raz
@kobrys13:
Z konkretów, to z tego co mówisz od razu rzuca mi się podejrzenie czy zachowanie synka nie ma czegoś wspólnego z waszą relacją jako rodzice. Skoro nie ma napadów kiedy jest tylko z tobą, za to ma kiedy jesteście razem. Przyjrzyjcie się sobie jak reagujecie w takich sytuacjach– czy mówicie jednym głosem czy są konflikty. Z tego co piszesz istnieją różnice zdań między Tobą, a żoną, więc jednak konflikt
Z konkretów, to z tego co mówisz od razu rzuca mi się podejrzenie czy zachowanie synka nie ma czegoś wspólnego z waszą relacją jako rodzice. Skoro nie ma napadów kiedy jest tylko z tobą, za to ma kiedy jesteście razem. Przyjrzyjcie się sobie jak reagujecie w takich sytuacjach– czy mówicie jednym głosem czy są konflikty. Z tego co piszesz istnieją różnice zdań między Tobą, a żoną, więc jednak konflikt
@bertolf:
1. Najlepiej przed przedstawieniem dziecku bajki warto obejrzeć samemu kilkanaście minut i sprawdzić jakie treści zawiera. Nie ma jednoznacznej odpwiedzi, bo wszystko zależy od wieku dziecka i jego poziomu energetycznego (czy jest podatny na przestymulowanie i potrzebuje spokojniejszej bajki, czy nie jest to takim problemem. Polecam takie, w których tempo akcji nie jest za szybkie, postacie wypowiadają się w odpowiednim tempie, aby umysł dziecka zdążył przetworzyć treść. Trzeba rozmawiać
1. Najlepiej przed przedstawieniem dziecku bajki warto obejrzeć samemu kilkanaście minut i sprawdzić jakie treści zawiera. Nie ma jednoznacznej odpwiedzi, bo wszystko zależy od wieku dziecka i jego poziomu energetycznego (czy jest podatny na przestymulowanie i potrzebuje spokojniejszej bajki, czy nie jest to takim problemem. Polecam takie, w których tempo akcji nie jest za szybkie, postacie wypowiadają się w odpowiednim tempie, aby umysł dziecka zdążył przetworzyć treść. Trzeba rozmawiać
@bialy100k: byłam ciekawa jakie pytania dostanę :)
@Therionn: Sytuacja raczej typowa, zazwyczaj dzieciaki zachowują się grzeczniej z ojcem, a z matką nagle "cofają się". To dlatego, że z matką czują się zazwyczaj najbezpieczniej i wyrażają swoje emocje, których nie wyrażają przy ojcu, nauczycielach. Więc często jest to dobry objaw, wyraz przywiązania dzieci do mamy :) pytanie czy spędzają z mamą mało czy dużo czasu, mogą rywalizować o jej uwagę, może puszczają im emocje, bo za mało ją
@Nerki:
1. Można się zastanowić z czego wynika nadopiekuńczość. Często jest to zwyczajny lęk o zdrowie i bezpieczeństwo dziecka zwłaszcza jeśli jest jedynakiem, wyczekanym oczkiem w głowie. Szczególnie jeśli to jest jeszcze taki bezbronny maluch jak Twoja córeczka. Z drugiej strony nadopiekuńczość może wynikać z Twojego obrazu siebie jako rodzica - rodzice często robią rzeczy dla dzieci, wyręczają je żeby się lepiej poczuć ze sobą, poczuć się dobrym rodzicem, ponadto
1. Można się zastanowić z czego wynika nadopiekuńczość. Często jest to zwyczajny lęk o zdrowie i bezpieczeństwo dziecka zwłaszcza jeśli jest jedynakiem, wyczekanym oczkiem w głowie. Szczególnie jeśli to jest jeszcze taki bezbronny maluch jak Twoja córeczka. Z drugiej strony nadopiekuńczość może wynikać z Twojego obrazu siebie jako rodzica - rodzice często robią rzeczy dla dzieci, wyręczają je żeby się lepiej poczuć ze sobą, poczuć się dobrym rodzicem, ponadto
@tajkus:
Gdzie masz kontakt z takimi dziećmi? placówka opiekuńczo-wychowawcza?
Na wstępie trzeba mieć na uwadze, że samookaleczanie jest objawem problemu, nie problemem samym w sobie. jest jak ból zęba, doraźnie można go redukować, ale trzeba szukać problemu. bardzo często jest to wołanie o pomoc, wyraz bezradności, próba zwrócenia na siebie uwagi. mogą za tym stać przeróżne przyczyny - depresja, trudna sytuacja w domu, wykorzystanie seksualne, p-----c rówieśnicza, itp. itd. Czasami
Gdzie masz kontakt z takimi dziećmi? placówka opiekuńczo-wychowawcza?
Na wstępie trzeba mieć na uwadze, że samookaleczanie jest objawem problemu, nie problemem samym w sobie. jest jak ból zęba, doraźnie można go redukować, ale trzeba szukać problemu. bardzo często jest to wołanie o pomoc, wyraz bezradności, próba zwrócenia na siebie uwagi. mogą za tym stać przeróżne przyczyny - depresja, trudna sytuacja w domu, wykorzystanie seksualne, p-----c rówieśnicza, itp. itd. Czasami
@korin_: z polecenia. nie ma innego sposobu, na stronie internetowej wszystko może wyglądać cacy, a potem się okazuje, ze wszystko na pokaz
@HarrisonBond: niska samoocena, brak dyscypliny, konflikty z rodzeństwem, zachowania opozycyjno-buntownicze, impulsywność
@korin_: Skala depresji Becka - można wypełnić online. jest to badanie wstępne, przesiewowe, każdy epizod myśli samobójczych należy przegadać z psychologiem, psychiatrą
@Kamilo67: tajemnica zawodowa konkretniej. pacjenci nie poszukują rozwiązania u psychologa, psycholog nie jest od układania innym życia, często moja praca polega na towarzyszeniu ludziom w ich cierpieniu, to wszystko, bez narpawiania, pocieszania. większości poważnych problemów w życiu nie da się rozwiązać. matka niepełnosprawnego dziecka przychodzi do mnie się wyżalić, spuścić emocje, które chowa przez cały czas robiąc minę do złej gry, trzymając chore dziecko i całą rodzinę w kupi. w
@StaryPijanyWyjadacz:
Zależy co uważasz za ciężkie przewinienie. Jaka sytuacja jest dostatecznym usprawiedliwieniem do zadania bólu dziecku? Pomyśl sobie czy jakby dorosły zrobił Tobie tą rzecz to czy być go uderzył. jeśli Twój pracownik się upije i rozbije służbowy samochód zlejesz go pasem, czy dasz reprymendę i obcięcie pensji? dlaczego masz traktować własne dziecko gorzej niż swojego pracownika?
Krótko - NIE, jest to kara nieskuteczna, często robią to co wcześniej znowu,
Zależy co uważasz za ciężkie przewinienie. Jaka sytuacja jest dostatecznym usprawiedliwieniem do zadania bólu dziecku? Pomyśl sobie czy jakby dorosły zrobił Tobie tą rzecz to czy być go uderzył. jeśli Twój pracownik się upije i rozbije służbowy samochód zlejesz go pasem, czy dasz reprymendę i obcięcie pensji? dlaczego masz traktować własne dziecko gorzej niż swojego pracownika?
Krótko - NIE, jest to kara nieskuteczna, często robią to co wcześniej znowu,
@Opryskus69: Bardzo dużo czynników może wchodzić w grę. Pytanie czy był uczony spać u siebie, czy lubi swoje łóżko, czy jest lękowy, czy to służy zatrzymaniu rodzica dla siebie itp. itd można się przejść do terapeuty z tym problemem
@bylem_bordo:
Do 18.
wszyscy po równo jak leci( ͡° ͜ʖ ͡°) nie uważam, żeby poglądy polityczne miały szczególny wpływ na problemy dzieci
Są na pewno bezpieczniejsze, ale też mają mniej przyjaciół, są mniej sprawne fizycznie, niskie poczucie własnej wartości, brak umiejętności społecznych - b. dużo negatywów
plusy, że dzieci uprawiają jakąś tam kreatywnosć robiąc filmiki i tworzą swoje społeczności online, minusem jest często niska wartość edukacyjna
Do 18.
wszyscy po równo jak leci( ͡° ͜ʖ ͡°) nie uważam, żeby poglądy polityczne miały szczególny wpływ na problemy dzieci
Są na pewno bezpieczniejsze, ale też mają mniej przyjaciół, są mniej sprawne fizycznie, niskie poczucie własnej wartości, brak umiejętności społecznych - b. dużo negatywów
plusy, że dzieci uprawiają jakąś tam kreatywnosć robiąc filmiki i tworzą swoje społeczności online, minusem jest często niska wartość edukacyjna
@GeraltRedhammer: często do mnie wysyłają koleżanki od integracji sensorycznej dzieciaki, które powinny iść do psychologa zamiast na IS. ale sama terapia ma bardzo fajną formę i często dobrze współgra z psychologiczną - dzieciaki się otwierają, wyciszają, uwielbiają te zajęcia. sama z ciebie raczej nie wyleczy poważnych zaburzeń emocjonalnych. czy powinna być tak często - tak na prawdę często jest terapią zastępczą wobec faktu, że dzieci nie wychodzą na zewnątrz i
@techninja: niska samoocena, izolacja, samotność jako dziecko
@GeraltRedhammer: wtedy kiedy lekarz zaleci. najczęściej kiedy sama terapia nie przynosi spodziewanych efektów.
@virusriddle:
1. część "psychologów klinicznych" to zwykli magistrzy, stosują tą nazwę w sposób marketingowy, tak jak np. ludzie kończą MBA, które jest zwykłym zarządzaniem, ale brzmi cool. Faktyczny psycholog kliniczny jest po długim i kosztownym podyplomowym kursem z setkami godzin praktyk w szpitalach, np. UAM prowadzi taką szkołę. jest na to ustawa, że taka osoba jest wtedy pełnoprawnym psychologiem klinicznym. takich ludzi jest bardzo mało, nie wiąże się to z
1. część "psychologów klinicznych" to zwykli magistrzy, stosują tą nazwę w sposób marketingowy, tak jak np. ludzie kończą MBA, które jest zwykłym zarządzaniem, ale brzmi cool. Faktyczny psycholog kliniczny jest po długim i kosztownym podyplomowym kursem z setkami godzin praktyk w szpitalach, np. UAM prowadzi taką szkołę. jest na to ustawa, że taka osoba jest wtedy pełnoprawnym psychologiem klinicznym. takich ludzi jest bardzo mało, nie wiąże się to z
@tiko35: pochwały zawsze muszą być konkretne, nie ogólne. Jak powiemy dziecku, że jest mądre, a dostanie jedynkę, to mu się świat zawali, bo juz przestało być mądre. zamiast tego mówimy, konkret - jesteś całkiem niezły w przeliczaniu ułamków np. poza tym nagradzamy nie efekt ale wysiłek - ale długo pracowałeś nad tym zadaniem, nie poddawałeś się do samego końca, zamiast, ze szybko zrobił i to łatwizna. Polecam książkę "Dodaj mi
@BartTP: bardzo trafne pytanie - depresja, wyalienowanie, traumy dziecięce związane z porzuceniem, niskie poczucie własnej wartości rekompensowane pozowaniem na nadmiernie pewnego siebie i poniżaniem innych
@V01t45: gdzieś już się przewinęło to pytanie - na razie w planach ;)
@giorgioborgio: Fantastycznie ;) chociaż po Sylwestrze nie wystarczył 1 dzień rekonwalescencji (╥﹏╥)
@vulcanitu: Lubię, bo wygląda jak mózg
@Silvestre_Cucumeris: zawsze to są naczynia połączone, jedno napędza drugie, ja zawsze pracują z rodzicami po partnersku, nie obwiniam ich o problemy dzieci, tylko wspieram ich, towarzyszę w tym trudnym zadaniu,
@Hambercios: jakiś 10 procent pracuje
@kukurydzapomidor: kłótnie rodziców, nawet o głupoty, dzieci nie wiedzą, że to jest mało ważna kłótnia; kąśliwe żarty, nadmierne komentowanie dziecka przy innych dorosłych, bagatelizowanie ich problemów, np. chłopak mnie rzucił - a ,z najdziesz następnego; nadmierne krytykowanie, żartowanie na temat dziecka w sposób na który jest za małe żeby zrozumieć żart, olewanie ich drobych sukcesów, sbywanie słowem "no, super, ładne" pracy nad którą długo pracowało
@To_The_Moon: na pewno lepiej się rozwijają pod względem poznawczym, edukacyjnym. jeśli chodzi o emocje, umiejetnosci społeczne, nie ma reguły
@pabloAntonio: nie jestem pewna czy mi się udało, bo jestem nowa na Wykopie, ale chyba już powinno działać.
@tajkus: Ekstra :) bardzo często mi się zdarza, że osoba odpowiedź już nosi w sobie i intuicyjnie wie, co robić, tylko potrzebuje upewnienia. Powodzenia!
@Rodriquez: dziękuję za podzielenie się doświadczeniem :)
@hjgvcygv: jeśli rodzic nie widzi problemu i nie chce współpracować nic nie mogę zrobić ¯\_(ツ)_/¯ jeżeli przyprowadzają dziecko, to z dzieckiem mogę próbować coś wypracować, tylko jeśli jest kumate i samo chce coś zmienić, tak też się zdarza, że dzieci zauważają problem, a rodzic nie,
Spawacz ostro o feministkach - "Szarzy faceci są dla was śmieciami"
Bardzo łatwo korzystać z tego co wymyślili faceci w świecie zbudowanym przez mężczyzn. Feministkom nie chodzi równy dostęp do zawodów tylko na dostęp do władzy nad facetami których nienawidzą i którymi gardzą.
z- 368
- #
- #
- #
- #
- #
- #
Świat zbudowany przez mężczyzn, ta? Rozumiem że sami się urodzili, wykarmili i wychowali. Kobiety w tym czasie leżały i pachniały. Bzdura, każdy dokłada się do społeczeństwa na swój sposób.
Stamps of the Soviet Union
Kolekcja znaczków ZSRR.
z- 1
- #
- #
- #
- #
Emerytalna dyskryminacja płciowa
Średnia długość życia kobiety w Polsce to 80 lat, mężczyzny 72. Wiek emerytalny w naszym kraju to – odpowiednio – 60 i 65 lat. Łatwo obliczyć, że kobieta może cieszyć się życiem na emeryturze przeciętnie 20 lat, a mężczyzna zaledwie 7. 13 lat różnicy – oto skala dyskryminacji ze względu na płeć.
z- 461
- #
- #
- #
- #
- #
- #
@sg553: ciąża i opieka nad maluchem to też praca tylko że niesformalizowana. I wyczerpująca dodam, zazwyczaj bardziej niż chodzenie do konwencjonalnej pracy. Bez tej pracy spoleczenstwo by nie funkcjonowało (ujemny przyrost naturalny). Ale za zrównaniem wieku jestem jak najbardziej. Ta różnica to relikt pokomunistyczny.
@ch1nczyk: Była już próba zrównania wieku nie tak dawno temu. I protestującymi nie były feministki, tylko koedukacyjna ciżba społecznie nieuświadomionych osobników, którzy oburzyli się na wydłużenie czasu pracy, który podyktowany był logicznym argumentem rosnącej średniej długości życia.
@damian125: rodzenie i wychowywanie ludzi to nie jest dokładanie się do ekonomii? Raczej gdy idziemy w stronę ekonomii bezludnej, zautomatyzowanej
@Anton_Chigurh: nie wiem czy zdajesz sobie sprawę, że obraziłeś właśnie swoją matkę. Nie rozumiem skąd u członków tego forum tak negatywna postawa do rodzenia potomków..
@Nemayu: ja akurat dziecka nie mam, ale mam siostę i koleżanki i temat znam. W żadnym miejscu nie napisałam o jakichś szlachetnych pobudkach. Ludzie rodzą dzieci, bo mają z tego korzyść, tak samo jak chodzą do pracy, bo mają z tego korzyć i tak to się kręci. Współczesne społeczeństwo ułatwia wychowywanie dziecka i tak samo wychowywanie dzieci umożliwia zbudowanie i utrzymanie społeczeństwa, każdy ma swoją rolę i jest wymiana coś
@7160: nie ogarniam dlaczego ludzie na tym portalu zawsze sprowadzają temat macierzyństwa do patoli na socjalu. Wychowywanie dzieci to jest dokładanie się do ekonomii. Kropka. A jeśli ktoś robi w tym ujową robotę, to tak samo ujowo może wykonywać swoją pracę pracownik firmy czy każdy inny uczestnik gospodarki.
@PaulSeba: przeczytałeś w ogóle mój komentarz? Tam jest stwierdzenie, że wychowywanie dzieci to też dokładanie się do ekonomii, tyle. Ja też jestem za zrównaniem wieku emerytalnego dla obu płci.
@Nemayu: wymienialność pokoleniowa to normalna rzecz , tak działa społeczeństwo. Za dzieciaka korzystałeś ze zniżek, edukacji itp. potem dorastasz i samemu się dokladasz do młodych i starych, potem się starzejesz i młodzi na Ciebie pracują. Co w tym złego?
Może przestańmy robić dzieci i niech ludzkość wyginie, to przynajmniej rządy nie będą miały kogo okradać.
Może przestańmy robić dzieci i niech ludzkość wyginie, to przynajmniej rządy nie będą miały kogo okradać.
@7160: w którym momencie ja coś napisałam o 500 plus?? :D
@7160: bez dzieci, czyli przyszłych dorosłych ludzi nie będzie ekonomii wcale. Z socjalem czy bez. Czy może znany jest jakiś inny sposób na podtrzymanie ekonomii w kraju gdzie byłoby zero urodzeń?
Jak system edukacji faworyzuje dziewczynki i dyskryminuje chłopców.
Jednym z najbardziej wyraźnych i najbardziej ewidentnych przykładów dyskryminacji mężczyzn jest nauka na poziomie szkolnym. To tam chłopcy muszą się konfrontować z seksistowskim podejściem nauczycielek i faworyzowaniem dziewczynek jako lepsze, mądrzejsze i bardziej zaradne.
z- 174
- #
- #
- #
- #
- #
- #
Z drugiej strony patrząc, jako dziewczynka zawsze widziałam, że chłopakom więcej w szkole wolno. Na porządku dziennym były określenia typu "dziewczynka nie powinna tak brzydko pisać w zeszycie", "dziewczynka nie może się tak zachowywać itp." Jak chłopak olewał naukę, albo rozrabiał, to było normalizowanie "a bo to chłopak".
@janusz_z_czarnolasu: "po kobiecie obiektywizmu spodziewać się raczej nie należy", to jest jak rozumiem przykład obiektywnej wypowiedzi obiektywnego mężczyzny? Robiłeś jakieś badania w tym zakresie ? Może podzielisz się statystykami?
@amstaf01: "kobiety z natury są uległe, służalcze, szukają pochwał i atencji" - również efekt wychowania. Gdyby ojcowie więcej czasu poświęcali swoim córkom, inaczej by to wyglądało. Ale większość mężczyzn wycofuje się z aktywnego wychowywania dzieci, więc mamy społeczeństwo jakie mamy. Z drugiej strony większość chłopaków z mojej podstawówki swoje "podbijanie świata" ograniczali do wciągania koksu i grania w gry komputerowe/przerzucanie żelastwa na siłowni po 7 h dziennie.
@Seduxisti: w jaki sposób to się wiąże z tematem znaleziska?
@abcasdf: elokwencja riposty na poziomie zdobywcy świata
@T_S_: zła postawa nauczyciela, uczy dziewczynę, że poczucie swojej wartości powinna czerpać z ocen
@janusz_z_czarnolasu: męskiego obiektywizmu ciąg dalszy. Badania, źródła, dowody ?
@abcasdf: gdyby zdobywcy świata angażowali się bardziej w wychowanie zarówno chłopców jak o dziewcząt, wiele problemów zostałoby rozwiazane. Jak możemy oczekiwać dobrej edukacji dla dzieci skoro jest prowadzona prawie wylacznie przez podległą płeć. Nigdy nie będę mężczyzną i nie mogę pełnić ich roli, dlatego apeluję do przedstawicieli płci nadrzędnej o zaangażowanie się w edukację młodego pokolenia i ratunek dla stlamszonych przez sfeminizowany system edukacji chłopców
Historic Sites of China: Stone Relics of Xiao Shunzhi's Mausoleum
Jedne z nielicznych ruin w Chinach, które przetrwały rewolucję kulturalną. Opisane z perspektywy obywatela Chin.
z- 1
- #
- #
- #
- #
- #
Znam autora filmu osobiście. Autor jest zafascynowany zarówno historią Chin jak i Polski i Europy.
Nowe badania sugerują, że nasze mózgi używają obliczeń kwantowych
Naukowcy z Trinity College w Dublinie uważają, że nasze mózgi mogą wykorzystywać obliczenia kwantowe. Ich odkrycie nastąpiło po tym, jak zaadaptowali pomysł opracowany w celu udowodnienia istnienia kwantowej grawitacji do badania ludzkiego mózgu i jego działania.
z- 194
- #
- #
- #
- #
- #
- #
@reconde4: w sumie losowe utraty pamięci mogą być wyjaśnione przez teorię obecnie najpopularniejszą o długotrwalych wzmocnieniach synaptycznych. Musi być dostateczna ilość synaps pobudzona, żeby sobie coś przypomnieć i jeśli często tą informację przywołujemy, to połączenie się wzmacnia, a jeśli rzadko-zanika. Może też tak być, że jest na granicy i czasami połączenie uda się wzbudzić, a czasami nie (zapominanie) i wtedy można sobie pomóc coś przypomnieć poprzez danie mózgowi dodatkowych bodźców
Nie, nie myślę podobnie. Co można zrobić w sytuacji, gdy ktoś jest gnębiony? Przyjść do szkoły, zwołać oprawców i powiedzieć im „lubcie Anona zamiast mu dokuczać”? No nie,
Na początek proponuję dobierać lepiej źródła