Wszystko

Najnowsze

Archiwum

Szymii01
  • 0
Nie wytrzymam. Mam ewidentnie jakąś psychozę połączoną z objawami dysocjacyjnymi, że czuję się tak jakbym stracił całą swoją tożsamość, nie pamiętał swojego życia, ani niczego, i nie kontaktował z rzeczywistością, a lekarz i rodzina próbują wciskać mi, że mam jakiś autyzm, i żebym sobie zrobił testy, chociaż nigdy nikt mi go nie zdiagnozował. To nawet sam autyzm chyba nie daje takich objawów odrealnienia, sztuczności świata, brak odczucia zmian klimatu/pogody, że człowiek się
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
HuopskiRozum
HuopskiRozum
  • 10
24 lata później wbiliśmy na nowy poziom przegrywu.
Adaś twierdzi, że przegrał życie, bo uciekł od "pierwszej jedynej miłości", a wszystko co potem było tylko następstwem tej decyzji.
Gdy tak sobie myślę o sobie, to odnoszę wrażenie, że pomimo całej tragedii jego położenia, to on i tak w jakimś sensie wygrał życie - była przynajmniej jedna samica, która szczerze odwzajemniła jego uczucia.

Tymczasem i ja i myślę, spora część frenów z tagu, nigdy nie doznała
HuopskiRozum - 24 lata później wbiliśmy na nowy poziom przegrywu. Adaś twierdzi, że p...
  • 4
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
HuopskiRozum
HuopskiRozum
  • 9
@niewiadomocowscenariuszujest: Ja wtedy szczyl z podstawówki był.
Z drugiej strony, 24 lata zleciały jak jeden dzień. Z 7 letniego człowieczka mającego przed sobą całe życie i pełen wachlarz możliwości, stałem się 31 letnim zgorzkniałym przegrywem, który przestał wierzyć w lepsze jutro... Ja j---e...
  • Odpowiedz
Marnosc
  • 5
#przegryw #schizoid Najgorza jest już ta chora obojętność, kompletnie wszystko po mnie spływa, pustka, nic, jak wyjsc z czegos takiego nie wiem, Moze sie nie da, taki sie urodziłem.
  • 1
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
tang_ping
tang_ping
  • 5
@Henson_: ja to mam od urodzenia - już w wieku 3 lat nie chciałem się bawić i integrować z innymi dziećmi xD
oczywiście sytuacja w domu i w szkole na pewno nie pomogła, ale nawet w normalnej rodzinie nadal byłbym chory psychicznie na 100%, może nie aż tak bardzo jak teraz ale nadal - to wszystko siedzi w genach

jak byłem młodszy to jeszcze miałem siłę udawać i jakoś tam
  • Odpowiedz
kluha666
  • 1
@Szymii01: Mi dopiero dobre połączenie leków przeciwpsychotycznych i antydepresantów pomogło na objawy negatywne. Biorę Fluanxol w zastrzyku, Duoleksatyne jako antydepresant i RXulti na objawy negatywne. Dopiero po takim połączeniu mam większą ochotę na granie i czytanie.
  • Odpowiedz
Szymii01
  • 1
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Fala_Magnezu
  • 15
@analboss: przykra sprawa, już chyba lepiej mają osoby upośledzone, nie zdające sobie sprawy z własnej sytuacji. Rozumienie tego, co się dzieje przy niemożności zmiany + zewsząd gaslight i nacisk że to twoja wina, boś leń, deb1l i pewnie zwyrol - sam się takim stworzyłeś i na to zapracowałeś!!!!
  • Odpowiedz
PowiatowyBanan
PowiatowyBanan
  • 3
Niepostrzeżenie zamieniłem się z uroczo nieporadnego quirka w starszego niezaradnego dziwaka, przy którym już nikt się nie uśmiecha, tylko patrzy na niego z wielkim grymasem.


@analboss: dlatego warto próbować się zmienić. Niektórym się udaje. Życzę Ci szczerze powodzenia.
  • Odpowiedz
eisil
  • 41
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • 11
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
HuopskiRozum
HuopskiRozum
  • 7
@analboss: miałem podobnie i to kilka razy. W szkole/na uczelni św. trójca zawsze razem itd. Po zajęciach szedłem gnić w domu przed kąkutrem, a ziomeczki coś tam se wspólnie kminili.
Oni teraz mają poukładane życia, a ja dalej gniję w cyklu praxa-dom.
Jedyny pozytyw, że dzięki tym płytkim relacjom nigdy nie czułem straty po zaniknięciu takich znajomości.
Inna rzecz, że jak se uświadamiam konsekwencje takiego stanu rzeczy, to.robi mi się
  • Odpowiedz

Powiązane tagi