Tytuł:My, dzieci z dworca ZOO Autor:Christiane Felscherinow Gatunek:biografia, autobiografia, pamiętnik Ocena: ★★★★★★★★★★ ISBN:83-207-0801-X Wydawnictwo:Wydawnictwo Iskry Liczba stron:222 Lubie czasami wrócić do książek, które czytałam nastolatką będąc. I wczoraj zaliczyłam taki powrót.
„My, dzieci z dworca ZOO” to pozycja, której raczej przedstawiać nie trzeba. Czy powrót do tej lektury był udany? Tak, książka zrobiła na mnie podobne wrażenie jak te kilkanaście lat
To uczucie kiedy z 4576m n.p.m. idziesz schodami na 4680m n.p.m., co parędziesiąt stopni musisz robić przerwę bo brakuje oddechu a tu wyprzedza cię kuternoga (ten ze zdjęcia) i pyta czy wszystko ok bo wyglądasz jakbyś miał wyzionąć ducha
#chiny a dokładnie Góra Nefrytowego Smoka #podroze
@Bartholomew: to taka ciekawostka, wiersz napisany przez chińskiego poetę jakieś sto lat temu, kiedy przez jakiś czas była tam dyskusja, czy by nie przejść z "chińskich znaczków" na coś bardziej w kierunku alfabetu łacińskiego. I wiersz ten miał pokazać, że niekoniecznie jest to dobry pomysł, a na pewno dużo trudniejszy niż się wydaje. Pokazałem kiedyś ten wiersz znajomemu chińczykowi - powiedział, że de facto jest to trochę naciągane. Czasem trudne do
Istnieje ponad 3000 udokumentowanych bogów czczonych przez różne kultury i religie w całej historii ludzkości. Nie wierzysz w 2999 z nich. Jesteś już w 99,97% ateistą. Czy to naprawdę taki przeskok, żeby nie wierzyć w jeszcze jednego?
@barwus: Gdyż potem ludzie mający urojenia dochodzą do władzy i bez sprzeciwu społecznego ustalają głupie prawo dla wszystkich na podstawie swoich wierzeń. Tu jest problem, a nie że sobie w coś tam wierzą
@Papieszpolak6996: prawo przestało być na bazie religii gdzieś w 18 wieku, kiedy się zorientowano, że ludzie bez jej pomocy ogarniają, że nie da się stworzyć społeczeństwa zezwalając na morderstwa, gwałty i kradzieże. Wystaczy dobrze i sprawnie działający system sądowniczy, a cała ta otoczka o panu zza chmurki wiedzącym wszystko nie jest potrzebna i bardziej przeszkadza niż pomaga. Bo w społecznościach niejednolitych religijnie jedni mówią że coś można, inni że nie można,
Tytuł:Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet Autor:Karolina Bednarz Gatunek:fantasy, science fiction Ocena:1/10 Z bólem serca stwierdzam, że trudno mi odszukać w pamięci gorzej napisany reportaż. Autorce widocznie aż za bardzo zależało na stworzenie wokół swojej książki kontrowersji – czegoś, co postrzegam bardziej jako piętno niżeli zaletę. Coś dobrego obroni się samą treścią bez zbytecznego szumu w tle. Byłoby to jeszcze znośne, gdyby tylko
@robertx: Kiedyś w US była reklama „mom, what is virgin?” I matka się poci tłumaczy córce. A czemu pytasz? Bo tu na butelce jest napisane „virgin oil” XD
Chyba się zakochałem w kasjerce ze stacji. Od 10 lat nie poczułem tego głupiego uczucia. Nie dość, że w moim guście czyli delikatna i spokojna to zachowała się nie jak NPC. Na moje dobry wieczór odpowiedziała, że jest już dzień i 4:36 na zegarku. To totalnie głupie, ale dawno nie spotkałem kobiety, która wychodzi jakkolwiek poza schemat. Oczywiście oznacza to, że jest już zajęta i mimo, że młodziutka to ma męża, dzieci
@przemyslaw-maczka: czasem jest śmiesznie, jak się okazuje że team X pracował pół roku na branchu nad rozwojem ficzera, który team Y usunął z aplikacji 3 miesiące temu na wniosek stakeholderów, a product ownerzy i management jakoś się nie dogadali na tych swoich magicznych meetingach i nikt nie ogarnął
@Kares2: haha, dopiero Twój komentarz mnie uświadomił, jaki to faktycznie jest okrutny, ponglishowy potworek. No ale taki język w branży, co zrobić. Kiedyś jeszcze puryści językowi próbowali z tym walczyć, ale to nie miało szans powodznia.
Tytuł:
My, dzieci z dworca ZOO
Autor:
Christiane Felscherinow
Gatunek:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Ocena: ★★★★★★★★★★
ISBN:
83-207-0801-X
Wydawnictwo:
Wydawnictwo Iskry
Liczba stron:
222
Lubie czasami wrócić do książek, które czytałam nastolatką będąc. I wczoraj zaliczyłam taki powrót.
„My, dzieci z dworca ZOO” to pozycja, której raczej przedstawiać nie trzeba. Czy powrót do tej lektury był udany? Tak, książka zrobiła na mnie podobne wrażenie jak te kilkanaście lat