W sumie.. nie wiem jak to skomentować

Na evencie VMax Armageddon 2010 Bruntingthorpe, w zeszłym miesiącu, 9ff postanowiło zaprezentować wszystkim uczestnikom, możliwości 1120-konnego modelu GT9-R. Wóz rozpędził się do prędkości 356 kilometrów na godzinę, nie udało się jednak bezpiecznie zatrzymać.

iMania w najlepszym wydaniu.

Zabawna, prawdziwa, smutna.

smutne straczne i troche dratyczne

Bez komentarza. Samo życie... no i ten prezio. I ta Pani aSSIĘstentka...

Mieszkanie w sąsiedztwie poligonu w Semipałatyńsku, na którym dokonano blisko 500 detonacji nuklearnych ma swoje bardzo smutne konsekwencje :(.

Wzruszający film o ludzkiej tragedii po wybuchu elektrowni w Czarnobylu. Polecam mieć pod ręką chusteczki, mnie film bardzo poruszył.

Piłka nożna chyba kiedyś była bardziej zacną dyscypliną sportu.

Kanadyjski spot promujący gotowe potrawy marki Knorr - to jedna z tych reklam, które usiłują pojechać na maxa po naszych emocjach, wcisnąć wrażliwsze osoby głęboko w fotel, a co niektórych zmusić wręcz do sięgnięcia po husteczkę...

Dlaczego ten obrazek wydaje się tak prawdziwy?

Przyjaciele z zawodu żegnają kolegę po fachu, Boppo. :c

Przechadzając się wieczorem w piątek zobaczyłem to...

Od skończonego idioty do geniusza... Ale za jaką cenę!? Bardzo, bardzo warto przeczytać - porusza, wżera się w pamięć i nie pozwala o sobie długo zapomnieć... W dodatku opowiadanie wcale nie jest długie. UWAGA: Tekst się już robi normalny od daty 18kwietnia, wcześniej wiem, ciężko się czyta.

Zdjęcie zostało zrobione w czasie odwilży. Widać, że zajęcie miejsca zgodnie z jego przeznaczeniem jest praktycznie niemożliwe.

Świetna galeria zdjęć z opuszczonych parków rozrywki. Zastanawiam się, jak to się dzieje, że te wszystkie konstrukcje i przedmioty są ot tak, zwyczajnie zostawiane i zapominane.

Coś dla miłośników pluszaków, zwłaszcza wszelkiej maści uszatków. Fajna galeria zdjęć i mini-wywiad z matką chrzestną tych baaardzo smutnych przytulanek.

Wrażliwe kobiety nie klikaja.

Był piątkowy ranek. Wcale nie jak co dzień, Paulina chwyciła za igłę, nitkę i materiał i zaczęła szyć. Szyła, szyła, szyła… i uszyła misia, smutnego misia. A potem drugiego, trzeciego… multum misiów. Aż ręka ją zabolała. A każdy miś był inny...