Czym jest problem podwójnej empatii? Czy osoby na spektrum mają kłopoty z relacjami społecznymi, czy też jest to nieco bardziej złożone? Może to nie tyle neuroatypy nie rozumieją ludzi, co neurotypy i neuroatypy nie rozumieją siebie wzajemnie?

Ewa i Adam inaczej pewnie by się nie poznali. Nie bywają w tych samych miejscach, a nawet gdyby – on by jej nie zaczepił, ona jego raczej też nie. Gdyby nawet zaczęli rozmowę, na tej pierwszej mogłoby się skończyć. On długo myśli, zanim coś powie, ona to milczenie uznałaby za brak zainteresowania.

Zamiast o deficycie empatii w przypadku osób autystycznych - należy mówić o zachwianiu równowagi pomiędzy empatią poznawczą a emocjonalną – przekonują naukowcy z Uniwersytetu Ben Guriona w Izraelu. Ich wnioski ukazały się w piśmie „Autism Research”.

Problem podwójnej empatii to teoria psychologiczna, która sugeruje, że trudności społeczne i komunikacyjne występujące u osób autystycznych podczas kontaktów towarzyskich z osobami nieautystycznymi są w rzeczywistości spowodowane wzajemnym brakiem zrozumienia i dwukierunkowymi różnicami w stylu...

— Już w dzieciństwie nie potrafiłam za bardzo dogadać się z rówieśnikami, więc kiedy trzeba było coś wyjaśnić, to rysowałam. Wiem, co to znaczy być nieakceptowaną, jestem w stanie wczuć się w sytuację osób, które spotykają się z odrzuceniem.

Edukacja domowa była wybawieniem. Całym sobą pokazywał, że nie znosi szkoły. Oznaczała dla niego tylko stres, doprowadzała go do płaczu. Najbardziej krytyczny moment był wtedy, gdy pojawiły się u niego myśli samobójcze — opowiada Magda, mama chłopca w spektrum autyzmu.