slm001
slm001
  • 2
Dzisiaj pustka w głowie. O niczym mi się nie chce myśleć. Od śmierci taty cały czas byliśmy z mamą. Wczoraj wieczorem wróciliśmy do siebie. Praca nie czeka, życie nie czeka. Nawet nie zadzwoniłem do mamy, tylko rano smsa wysłałem.
Nie wiem, o czym bym miał z nią rozmawiać. Zapytać jak się czuje? Co tam ciekawego słychać? Jak jej minął dzień? Czy obojętność to jakiś kolejny etap żałoby? Czy może to po prostu
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
slm001
slm001
  • 3
Dzisiaj dzień ojca.
Pierwszy dzień ojca... bez ojca.

Jakoś nigdy specjalnie nie obchodziliśmy tego dnia. Czasami sms, czasami kawa i bombonierka, czasami butelka wina. Od dzieciaków dostałem własnoręcznie malowane laurki. Na dzień dziadka będą miały mniej roboty...

Czasami widzę dyskusje czy tata albo rodzic, może być przyjacielem dziecka. Mam takie wspomnienie, już z czasów studiów, które pokazuje, że nie. Rodzic to rodzic, jego zadaniem nie jest bycie przyjacielem.
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
slm001
slm001
  • 4
Dzisiaj nie będę pisał o tacie. Co prawda mam dwa wspomnienia z czasów kiedy już byłem dużo starszy, ale jeszcze muszę chwilę o nich pomyśleć.
Dzisiaj o powrotach.
Właściwe 20 lat temu wyjechałem z mojej miejscowości. Studia w innym mieście, praca w innych miastach, żona w innym mieście. Tyle miast blisko siebie to tylko Śląsk :D
Oczywiście często wracałem do rodzinnego domu. Do znajomych. Jednak z czasem właściwe wszystkie znajomości się pokończyły. I myślę,
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
slm001
slm001
  • 14
Dzisiaj pierwszy raz od nie wiem kiedy kosiłem rodzicom ogród. Rodzicom... Ech, już tylko mamie.
Od kiedy tata przestał wyjeżdżać za granicę kosił sam. Nigdy nie chciał pomocy.
Zwykle koszenie zajmowało mi z 3 godziny. Dzisiaj ogarnąłem w niecałe 2. Chyba ta jego nowa kosiarka faktycznie jest lepsza.
Czułem złość podczas koszenia, nie dlatego że muszę to robić. Koszenie zawsze mnie relaksowało. Czułem złość, dlatego że muszę to robić bo już go nie ma.
slm001 - Dzisiaj pierwszy raz od nie wiem kiedy kosiłem rodzicom ogród. Rodzicom... E...

źródło: 1000021214

Pobierz
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
slm001
slm001
  • 22
6 dni minęło od śmierci taty. Do czasu przyjazdu karetki reanimowała go siostra. Później przez 40min oni. Kiedy ja przyjechałem było już po wszystkim.
Dzisiaj był pierwszy "normalny" dzień. Wcześniej było załatwiane dokumentów, pogrzeb, latanie po urzędach.
Dzisiaj nic. Rano procesja, odwiedziny grobu i tyle. Więcej czasu na rozmyślanie.
Wszystkie emocje się we mnie mieszają. Śmiech jak dzieciaki zrobią coś głupiego, smutek jak pomyślę o tacie, złość że go już nie ma.
  • 8
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
slm001
slm001
  • 0
@Sarza01: dzięki wielkie za dobre słowa. W tych moich kilku ostatnich wpisach skupiłem się na dobrych wspomnieniach. Takie chce głównie pamiętać.
Jednak moim głównym wspomnieniem taty z dzieciństwa jest brak wspomnień bo go po prostu nie było. Pracował za granicą, pojawiał się na weekendy. Czasami na dłużej. Takie były czasy.
Nie chcę być takim tatą, ale tak jak piszesz próbuje brać to co najlepsze.
  • Odpowiedz
slm001
slm001
  • 4
1 tydzień, 7 dni, ileś tam godzin i ileś tam minut od śmierci mojego taty. Jak patrzę na jego zdjęcie to dalej nie mogę uwierzyć, że już go nie ma. Czy to kiedyś mija? Czy jego zdjęcie zawsze będzie budziło jakiś wewnętrzny sprzeciw? Brak akceptacji, bo za wcześnie, bo tak nagle?
Myślę, że te codzienne wpisy trochę mi pomagają. Dziękuję każdemu z osobna za ciepłe słowa.

Dzisiejsze wspomnienie będzie o braku wspomnień. Jest
  • 6
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
slm001
slm001
  • 1
@thorgoth: nie posiadanie ojca, czy utrata ojca w młodości jest dla mnie czymś zupełnie abstrakcyjnym, niewyobrażalnym.
Rozumiem, że w drugą stronę może to wyglądać podobnie. Że moje rozważania o tym czy lepiej żeby tata był zawsze w domu, czy żeby wyjechał zapewnić kasę są równie abstrakcyjne dla Ciebie.
Tylko je nie mam innych rozważań. Piszę o czymś co znam i to pisanie mi pomaga.

Jest mi mego przykro, że nie
  • Odpowiedz
slm001
slm001
  • 0
@DownmiaN: zerknąłem na Twój profil. Utracić tatę w wieku 18 lat. Dla mnie to był czas kiedy po okresie nastoletnich różnic zdań w końcu zaczęliśmy się dogadywać.
Mega mi przykro :/
  • Odpowiedz
slm001
slm001
  • 0
@kubaw92: że my tu tylko na chwilkę to zdarzało mu się już myśleć. Ale to chyba ta słynna różnica między teorią a praktyką.
Utrata rodzeństwa, ech. Nawet nie chcę myśleć że to jeszcze przed nami. Przede mną albo przed moją siostrą :/
  • Odpowiedz
slm001
slm001
  • 5
Życie nie czeka na koniec żałoby. Życie kręci się wokół kasy. Jak się komuś zamarzy prawilny, kościelny pogrzeb z nowym miejscem na cmentarzu to już sobie zacznijcie odkładać tak min 10tysi.
Dzisiaj dzień zaczęliśmy w ZUSie, były dwie emerytury, jest jedna renta wdowia. Później ubezpieczalnia, zostały jeszcze banki. Na szczęście rodzicie mieli wspólne konto gdzie kasa się nie blokuje po śmierci jednego współwłaściciela.
Na plus, że wszyscy wszędzie bardzo mili. Złożyli kondolencje, wyjaśnili co
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
slm001
slm001
  • 11
4 dni temu zmarł mój tata. Czy te wpisy pomogą w żałobie? Zobaczymy. Przynajmniej na chwilę można czymś innym zająć głowę.
Dzisiaj był pogrzeb i przyszło dużo ludzi. Sąsiedzi, koledzy z pracy, rodzina. Więcej niż się spodziewałem. Wygląda na to że mój tata był dobrym człowiekiem. Może i mało mówił, ale widać robił więcej.
Wczoraj wieczorem jeszcze byliśmy z mamą w kancelarii donieść ostatnie papiery. Organista który tam dorabia mocno nam podniósł
  • 8
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
slm001
slm001
  • 30
Mam na imię Łukasz, mam 39 lat, żonę, dwójkę małych dzieci i 3 dni temu zmarł mój tata. Te słowa to mój sposób na poradzenie sobie z żałobą.

Nie jestem pewny z kiedy pochodzi moje najstarsze wspomnienie taty.
Nie jest to wspomnienie też super pozytywne. O ile ja się świetnie bawiłem to mama się mocno popłakała,a ja wtedy nie wiedziałem dlaczego.
A powodem było to, że tata wrócił z pracy kompletnie pijany... Przywieźli go
  • 4
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Łukasz

  • Śląsk

Osiągnięcia