A co do sensu poświęcenia siebie na krzyżu mogę coś podrzucić jeśli cie to interesuje.

dekorowanie na 3 maja flagami nie umywa się nawet do dekoracji wielkanocnych a co dopiero świątecznych

Kompromis aborcyjny, to była najlepsza opcja i żadna skrajność nie jest dobra. Po co PiS to ruszał, tego nigdy nie zrozumiem.

Dlaczego?

Jak jakiś rolnik utopi nowo narodzone kotki w rzece, to wielkie oburzenie ale jak taka Juleczka zaciąży z przypadkowym Oskarkiem, to ma mieć prawo do aborcji i to jeszcze za darmo. W obu przypadkach ktoś zabija aby pozbyć się kłopotu. Oczywiście zaraz mnie zminusują bo kotek > "płód". Cywilizacja śmierci. Hitler byłby dumny.

Ja pisze o niepowtarzalnym DNA, kryterium genetycznym świadczącym o tym, że istota jest człowiekiem.

jeżeli aborcja byłaby legalna to życie moich bliskich (dzieci) byłoby zagrożone

Nie za zakazem aborcji, tylko nie za aborcją na życzenie. Ty natomiast oczekujesz, że państwo będzie ułatwiać/udostępniać aborcję.

czyli brak aborcji w placówkach NFZ?

tak czy siak policja już teraz zwalcza morderstwa, więc zakaz aborcji na życzenie nie wymaga prawie żadnego dodatkowego nakładu pracy,

a nawet jeśli to jest on moralnie uzasadniony (to, że aborcja jest moralnie zła chyba nie wymaga przekonywania nikogo, tylko

uratowane wiele żyć

Dla przykładu, potrzeby doświadczania sztuki, czy innych form piękna nie mają niczego wspólnego z adaptacją wobec przetrwania.

Czy aby przetrwać potrzebujesz uzasadniać powody swojej egzystencji oraz procesy stojące za tymi powodami?

Wiesz, bardzo zabawne oświadczenie wobec istnienia argumentu kosmologicznego (Arystoteles - "Prime Mover", Kant), argumentu istnienia obiektywnej moralności (jako eksternalizowany fenomen, oparty na logice eksternalizowanych czynników, a nie subiektywnej opinii) czy dowodu ontologicznego Gödel'a - na istnienie Boga teistycznego, których do dzisiaj nikt nie podważył logicznie.

Jakiego podważenia? Proszę o konkrety, które uświadomią choćby ignorantów ze Stanfordu o ich nieświadomości i wskażą dlaczego najwybitniejsi w historii filozofowie greccy, protoplaści współczesnej metodologii naukowej byli debilami. Proszę o przedstawienie procesu falsyfikacji logicznej tych argumentów.

I teraz moje zdanie w tym temacie: uważam, że o ile wysoce prawdopodobne (na granicy pewności) jest, że jeden gatunek z czasem zmienia się w drugi - to twierdzę, że sam dobór naturalny i losowe mutacje nie wyjaśniają tego zjawiska w sposób pełny. Moim zdaniem są jakieś inne czynniki lub bodźce, które powodują tę zmianę. Np. bardzo ciekawe są rozważania nt. roli wirusów w przenoszeniu genów między gatunkami.

Bo czy np. nie można by było nazwać ewolucjonistą kogoś, kto uważa, że owszem, gatunki "pączkują" z innych gatunków (wiadomo o co mi chodzi, proszę się nie czepiać o to uproszczenie) - ale to "pączkowanie" jest z woli Pana Boga, który swoją mocą niebieską w

Motyw nie jest dowodem bezpośrednim - jest jedynie poszlaką i

Jeśli jednak dodatkowo stawiamy tezę, że zachodzi bo jest dobór osobniczy oraz losowe mutacje (i nic więcej)

no i zaczynamy od początku - bo wszystkie te dryfy genetyczne czy inne podwożenia nie tłumaczą wszystkiego

Czy znasz jakikolwiek przykład organizmu, który samorzutnie wytworzył dodatkowe chromosomy - i nie był upośledzony? Pytam poważnie, ja się nie spotkałem z

1. The world is rational.

2. Human reason can, in principle, be developed more highly.

3. There are systematic methods for the solution of all problems (also art, etc.).

4. There are other worlds and rational beings of a different and higher kind.

5. The world in which we live is not the only one in which we shall live or have lived.

6. There is incomparably more knowable a priori than is currently known.

Czyli jesteśmy też mięsożercami. Mamy kły a nasi przodkowie polowali na mamuty a nie paśli się na łące.

Doskonały Absolut zyskuje "zajęcie", stając się Osobowością Absolutną. Doskonały, nieskończony potencjał Absolutu staje się w czasie doskonale i nieskończenie rozwijającą się rzeczywistością Osobowości Absolutnej. To było naszą potrzebą przed podziałem na coraz bardziej zindywidualizowane jednostki świadomości. Istnieje istotna różnica miedzy "wiedzieć wszystko", a "doświadczyć wszystkiego". Robimy to dla własnej przyjemności. Jest to przygoda w wieczności.

Doskonałość nie oznacza, że nie istnieje możliwość poszerzania swoich doświadczeń i percepcji. Chociaż nie ma potrzeby by się rozwijać w nieskończoności, można do niej nieustannie dodawać. Osobowość Absolutna wyłania się z Absolutu tylko i wyłącznie z chęci rzeczywistego doświadczenia Absolutu - samego siebie. Nie ma w tym sprzeczności, choć istnieje pozorny paradoks.

Otóż to, schodzi niżej, by móc ponownie wznieść się wyżej. Sama radość przeżywania tej przygody jest tu zyskiem. Bo jaki "zysk" możesz otrzymać okazując bezinteresowną pomoc komuś nieznajomemu w potrzebie, jeśli nie radość z faktu, że tego dokonałeś? Absolut nigdy niczego nie potrzebuje i nic mu nie zagraża, to prawda, ale to nie znaczy, że miałby się ograbiać z przyjemności doświadczania wszystkiego czym jest.

Doskonałość nie oznacza, że jesteś skazany na wieczną bierność. Mając wszystko w zamku, król nie odczuje dreszczyku emocji związanych z potajemnym wymykaniem się na p--o w barze.

W zasadzie wyżej już odpowiedziałem. Rezygnacja z bierności na rzecz działania - przeżywania

Tak, Twój przykład nie był idealnym zobrazowaniem Absolutu. Nieskończona Jedność. Absolut jest wszystkim i wszystko jest w nim. Zindywidualizowane świadomości na drodze rozwoju w czasie nie dostrzegają w pełni tej jedności - dlatego rozwijają się w samopoznaniu, by dojść do jedności z Absolutem.

Rzecz w tym, że świadomość Absolutna się nie rozpada. Jedynie dzieli się, by przyjrzeć się samej sobie z różnych punktów widzenia.

Ależ ja się z Tobą zgadzam od samego początku. Ten parametr zgadza się dla rozwoju życia biologicznego w wszechświatach fizycznych. Absolut korzysta z ewolucji dla własnej przyjemności doświadczenia rozwoju w rzeczywistości fizycznej postępującej w

Inaczej, odfiltrowuje porcje swojej wszech-jaźni. Nie rozpada się, raczej skupia na konkretnej perspektywie.

Z nudy :) "Jestem wszystkim, niech no się przyjrzę temu czym

Z uwzględnieniem rzeczywistości, w których istnieje czas - masz rację. Absolut mimo to jest wszystkim i jednym, dlatego jest Absolutem :)

Tak, zindywidualizowana jednostka świadomości = punkt widzenia. Żeby jednak się rozwijać potrzebuje zrozumieć inne perspektywy - stąd zabawa w rzeczywistości fizycznej w przyjmowanie rożnych ról. Oba punkty widzenia są równie wartościowe, podobnie jak oba stany. Każdy mówi nam

W tym rzecz, że one nie giną. Z punktu widzenia czysto fizycznego, ograniczonego trójwymiarową percepcją ograniczoną upływem czasu tak to może wyglądać, ale rzeczywistość nieograniczona tymi parametrami wygląda inaczej. Świadomość jest czymś na podobieństwo fraktala. Wszystkie jednostki żyją i wszystkie się rozwijają.

Oba stany są rzeczywiste. Oba są równie prawdziwe w momencie kiedy ich doświadczasz. Wszystko zależy tylko od Twojego aktualnego punktu widzenia i stopnia rozwoju świadomości.

Ponownie, to Twój aktualny punkt widzenia i zrozumienia,

No tak, w fizycznym ciele zakończyła swoją przygodę, ale jej świadome życie trwa dla niej nadal po tym etapie. W dalszym ciągu się rozwija.

To Twoje zdanie. Masz do niego prawo, choć z czasem zrozumiesz, że wszystko, co istnieje jest wartościowe ponieważ zawiera w sobie potencjał do rozwoju. Warunki które tworzymy są nie

Jedynie z Twojego aktualnego punktu widzenia ograniczonego upływem czasu :) Kompletnie się tu zakręciłeś, ale jeśli dokładniej przemyślisz - zrozumiesz. Świadomość jedynie zmienia swój stan doświadczając nadal, bo jest wieczna.

To jest cały czas ta sama świadomość, przechodząca z jednej rzeczywistości w kolejną. Nic tu nie ginie, a jedynie staje się częścią, stale powiększającego się doświadczenia tej samej świadomości.

Bogatym i wykształconym kobietom szkoda niszczyć sobie cipkę i figurę dzieciakiem.