Nie toczyła się żadna dyskusja. Nieoficjalnie wiele osób oczywiście mówiło, że to i tamto jest bez sensu, albo przesadzone. Były takie głosy. Ale oficjalnie wszystko było uładzone (…) To wszystko szło w kierunku takim, że jeszcze krok, jeszcze dwa i bylibyśmy w Chinach

Polska uczuciowość, uwielbienie dla emocjonalności, odrzucanie racjonalności, skłonność do poświęcania własnego interesu, byle móc się uważać za szlachetnych zbawicieli świata – wszystko to jest zapewne jednym z najżyźniejszych na świecie podglebi dla tłumnych reakcji.

Mamy ciekawą sprzeczność. U nas wirus w odwrocie, a u Niemców po 200 tys. zakażeń dziennie. Czy my z lepszej gliny i koronawirus nas się nie ima czy oni coś tam robią gorzej, a my lepiej?

Źle było już w czasach epidemii. Podczas wojny na Ukrainie jest dużo gorzej: z części mediów, poza okazjonalnie goszczonymi politykami z części opozycji, opinie dystansujące się od niemal powszechnie panujących i powielanych histerii, amoku i emocjonalności – są praktycznie nieobecne.

⛓️ Oto historie mężczyzn, którzy otworzyli się na rozmowę ze mną. Wszyscy zamieszkują wyjątkowe miejsce, schronienie które podarował im Radek - były recydywista, człowiek z przeszłością. Wcześniej on sam postanowił zmienić swoje życie, a co najważniejsze dać szansę innym, podobnym do...

Znany publicysta Łukasz Warzecha, nota bene niegdyś publikujący na łamach MP, został zaatakowany przez współczesnych hunwejbinów, którzy nazwali go „pachołkiem Putina”. Na łamach ostatniego tygodnika „Do Rzeczy” (nr 12/2022) Warzecha analizuje zjawisko amoku, jaki opanował tzw. ośrodki...

Głównie o wojnie i jej skutkach, ale nie tylko.

A więc wojna? Ja już sobie pomyślałem, że trzeba wzorem mediów ogólnoświatowych – zwinąć temat kowidowy, jako przebrzmiały i wreszcie się wyspać, a nie pisać po nocach jakieś pamiętniczki o zarazie, która już przeszła. Oj, chciałoby się.

Wszelkim tym chybionym krokom towarzyszyła nauka, przecież przez jej entuzjastów uznawana za obiektywną, choć do tej pory uzasadniała niepotwierdzone logiką posunięcia, w dodatku zmieniając swoją interpretację.

Wydaje mi się, że zachodnia wersja implementacji chińskiego systemu kredytu społecznego, który ma kontrolować w sposób ciągły i w czasie rzeczywistym zachowania społeczeństwa i wyposażać władze w systemy nagradzania, a częściej karania wybranych grup społecznych, wchodzi w nową fazę testowania.

Coraz bardziej prawdopodobna staje się teza, że wirus to pikuś w porównaniu z tym, co w jego obliczu zafundowała nam władza. Kto powinien za to odpowiedzieć?