A myślałeś, że co? Jakby Bryłkę zapłodniono czy tam inną Bosakową w złym dla nich momencie, to by szybko znalazły drogę do Pragi i byłaby "wyjątkowa sytuacja".

Wynika z nich, że na czele kryteriów, którymi randkowicze kierują się przy wyborze potencjalnego partnera, są „wartości społeczne i polityczne”.

Ulrich Siegmund ma coś, czego AfD brakuje od momentu jej powstania: Urok. Niektórzy politycy wciąż zarzucają mu, że reprezentuje partię, która symbolizuje „nienawiść i złe nastroje”, jak powiedziała Katrin Göring-Eckardt na marginesie zjazdu AfD. Na wydarzeniach z udziałem Siegmunda można zaobserwować raczej coś zupełnie przeciwnego: Uśmiechniętego od ucha do ucha polityka przed radosną rzeszą zwolenników, napędzanego ostentacyjną pewnością rychłego zwycięstwa.

Nie zgodzę się z tą tezą. AfD przez ostatnie lata swoje kampanie lokalne prowadziła opierając się na kampaniach negatywnych i próbując przekonać ludzi ogólnymi pozycjami partii - sprzeciw migracji, "obalanie systemu" itd. i to samo praktykuje do dzisiaj chociażby w Meklemburgii, gdzie Leif Holm nie prowadzi tak aktwynie pozytywnej kampanii jaką prowadzi Siegmund. To jest trochę specyficzna zmiana podejścia właśnie przez osobę Siegmunda i jego młode zaplecze w partii