Wszystko

Najnowsze

Archiwum

Pink_Floyd
  • 12
1. Co najbardziej cenicie, a czego nienawidzicie w byciu introwertykiem/introwertyczką?


@Xing77: to, że samotne spędzanie czas nie przeszkadza, nie boli. Samotny wyjazd, samotny spacer, przesiedzenie pół dnia w domu nie rozmawiając z nikim - żaden problem, nawet lepiej.
Problem? Kiedy jest się w towarzystwie, dobrze się bawię, ale powiedzmy 2-3 godziny i w pewnym momencie mózg mówi mi "stop". Pojawia się znużenie, wyłączenie, chęć izolacji, odejścia. Siedzenie tam dalej to męka, wyjście
  • Odpowiedz
Zgrywajac_twardziela
  • 6
@Xing77:
1. Cenię to, że nigdy się sam ze sobą nie nudzę, miło mi się spędza czas tylko w towarzystwie różowej, a także samemu, i to, że do tego, by dobrze się bawić nie są mi potrzebne osoby trzecie. Lubię też to, że będąc introwertykiem mogę być sobą i nie muszę się wpisywać w żadne normy społeczne, bo nie potrzebuję znajomych i społecznej akceptacji. Dobrze mi z moją różową i
  • Odpowiedz
CorTuum
  • 3
Ludzie tak dają radę?


@LajfIsBjutiful: Tak, ludzie generalnie nie mają problemy z interakcją. Tudzież nie robią czegoś, co kończy się nieprzyjemnie - zwłaszcza, że chodzi o hobby, nie obowiązek.
  • Odpowiedz
Xing77
Xing77
  • 9
Czy Wy też czujecie/czuliście się źle w społeczeństwach zachodnich? Też macie takie wrażenie, że nie pasujecie do zachodniej kultury, lub zachodnie wartości kulturowe Wam nie podchodzą?
Jak sobie z tym radzicie? Wolicie może wschodnie wartości i azjatyckie społeczeństwo?

Ostatnio wyczytałem, że odsetek osób chorych na depresję jest o wiele większy właśnie na Zachodzie niż na Wschodzie.
Zachwalane przez wszystkich #skandynawia czy #usa charakteryzują się nieproporcjonalnie wyższym odsetkiem osób chorych
  • 53
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
rivui
  • 31
Ponieważ są to społeczeństwa kładące nacisk na indywidualność.


@Xing77: W skandynawii jak najbardziej nie.

odsetek osób chorych na depresję jest o wiele większy właśnie na Zachodzie niż na
  • Odpowiedz
vulfpeck
  • 21
Czy Wy też czujecie/czuliście się źle w społeczeństwach zachodnich?


@Xing77: Nie, czuję się w społeczeństwach zachodnich bardzo swobodnie i nie mam problemu z nawiązywaniem znajomości z tamtejszą ludnością.

odsetek osób chorych na depresję jest o wiele większy właśnie na Zachodzie niż na
  • Odpowiedz
bb89
  • 1
@AnonimoweMirkoWyznania: ja bierdole co za farmazony ludzie piszą, idź śmiało i przekonaj się czy to dla Ciebie. Zwykle codziennie na tygodniu są inne spotkania/wykłady/darmowe kolacje/integracje itp. Nie potrzebujesz żadnego powołania ani deklaracji ze swojej strony xD
  • Odpowiedz
T.....s
  • 1
@k98osiem:
no tak sam zauważyłem po normikach że ich tematy są nudne/proste
np. koledzy na korytarzu mówili o tym jak pili 3 litry wódki, a później wymiotowali (bardzo fascynujące XDDD)
ale takie coś przeszkadza normikom i kończy się tym że nikt nie chce ze mną gadać ¯\_(ツ)_/¯
takie życie piwniczaka
  • Odpowiedz
Filip3k91
  • 1
@Ynfluencer: Nie, to Ty nie rozumiesz, bo patrzysz ze swojej perspektywy.

Kiedyś w mojej karierze ktoś mnie zrugał podobnie - po co coś robię skoro nie należy to do moich obowiązków i nie przyda mi się do mojego obecnego stanowiska.

Po latach dzięki temu doświadczeniu, zdobyłem dużo lepszą posadę, a w innej firmie bez doświadczenia z tych 'dodatkowych' obowiązków bym sobie nie
  • Odpowiedz
AnonimoweMirkoWyznania
  • 10
PonuraRopucha: Tak mam tak samo. Jestem introwertykiem skupionym na tym co robie, wiekszosc osob z open space to ludzie wiecznie cos mowiacy, tryskajacy energia, sa kolesie ktorzy nie wiem czy sa w stanie wytrzymac 2min bez odzywania sie. I to samo co u ciebie, jakies szpilki w moja strone, ze "ty to taki cichy", "nic nie mówisz nigdy". I jakieś zaczepki jak w gimnazjum od gnebiacych mnie wtedy sebixów :(
Ale
  • Odpowiedz
w.....a
w.....a
  • 5
@AnonimoweMirkoWyznania: Ja zawsze miałem tak, że w odpowiednim gronie potrafiłem być rozmowny. Problem zaczynał się, gdy musiałem przebywać w towarzystwie ludzi, którzy jedyne co potrafili to obgadywać innych oraz gadać dla samego gadania. Najgorzej wspominam mieszkanie w akademiku, gdzie każdy kto nie chciał się integrować dostawał łatkę dziwaka. Pewnego razu wpadłem w osłupienie, gdy koleżanka oznajmiła mi, że jestem całkiem normalny, podczas gdy od moich sąsiadów usłyszała, że jestem dziwakiem
  • Odpowiedz
S.....n
  • 43
Czasami dziwnie czuję się z tym, że dobrze mi się spędza czas w samotności i że często tego potrzebuję. Tak jakby coś mówiło mi w środku, że coś jest ze mną nie tak, mimo że ja sama mam dobry humor i lubię czas taki, jak teraz.

Książka, balkon, herbatka, ściany nagrzane od słońca, odgłosy miasta w akompaniamencie do czytania i święty spokój. A jednak czasami czuję, jakby było to coś złego, jakbym
S.....n - Czasami dziwnie czuję się z tym, że dobrze mi się spędza czas w samotności ...

źródło: comment_1648484468rMGZGjFP3jQM1UKyCMcJXH.jpg

Pobierz
  • 11
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Konata
  • 2
Dziś i jutro czekają nas wizytacje zainteresowanych wynajem mieszkania w którym nadal mieszkamy. Przez to, że mam na popołudniowe zmiany niestety będę obecna przy większości z nich. Toż to introwertyczne piekło ( ͡° ʖ̯ ͡°) nie wiem co ja mam ze sobą zrobić jak obcy ludzie z agentką będą mi łazić po mieszkaniu x.x


#uk #introwertycy #nieruchomosci
  • 13
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
z.....o
z.....o
  • 12
@Konata: nie nadskakuj, niech sobie oglądają, czekało to Ciebie, czekać będzie i ich. Odpowiadaj na pytania. Niczego nie sprzedajesz, niczego nie musisz sprzedać. Nie musisz się prezentować. Po prostu sobie mieszkasz, ale już nie chcesz tu mieszkać i każdy kto przychodzi zdaje sobie z tego sprawę. Po pierwszej wizycie już bedziesz wiedzieć czego się możesz dalej spodziewać. Dotrwaj, a przetrwasz bez szwanku.
  • Odpowiedz
kwiatosz
  • 2
@zielonebordo Ja zawsze opowiadałem oglądającym same dobre rzeczy o mieszkaniu - im wcześniej się ktoś zdecyduje tym mniej będzie kolejnych oglądam, więc trochę w sumie sprzedawałem.
  • Odpowiedz
l.....y
  • 5
Samotność - choć chodzi tu raczej o angielskie “solitude”, czyli samotność z wyboru, a nie “loneliness”, czyli samotność, która nam się przydarza


@Snuffkin: mi się podoba takie oto rozróżnienie między samotnością a osamotnieniem: osamotnienie jest wtedy, gdy sami dla siebie przestajemy być akceptowalnym, pożądanym towarzystwem. Dopóki własne towarzystwo jest nam miłe i wystarczające, jesteśmy samotni.
  • Odpowiedz

Powiązane tagi