Epikureizm nr.IV Spokój ducha najwyższym szczęściem
Przyjemność, którą mamy na myśli, charakteryzuje nieobecność cierpień fizycznych i brak niepokojów duszy. Nie pijatyki i hulanki, nie obcowanie z pięknymi chłopcami i kobietami; nie ryby i inne smakołyki, jakich dostarcza zbytkowny stół, czynią życie przyjemnym, ale trzeźwy rozum (νήφων λογισμός), dociekający przyczyn wszelkiego wyboru
i unikania, odrzucający czcze domysły, owo źródło największych utrapień duszy
Epikurejczycy uważali że szczęście to brak bólu psychicznego oraz brak bólu fizycznego.
Przyjemność, którą mamy na myśli, charakteryzuje nieobecność cierpień fizycznych i brak niepokojów duszy. Nie pijatyki i hulanki, nie obcowanie z pięknymi chłopcami i kobietami; nie ryby i inne smakołyki, jakich dostarcza zbytkowny stół, czynią życie przyjemnym, ale trzeźwy rozum (νήφων λογισμός), dociekający przyczyn wszelkiego wyboru
i unikania, odrzucający czcze domysły, owo źródło największych utrapień duszy
Epikurejczycy uważali że szczęście to brak bólu psychicznego oraz brak bólu fizycznego.
Niemożliwe jest, by ten, kto dopuścił się potajemnie jakiegoś przestępstwa wobec umowy o wzajemnym nieszkodzeniu sobie, mógł żywić przekonanie, iż się z tym ukryje, nawet gdyby udało mu się dotąd ukryć już dziesięć tysięcy razy. Albowiem aż do ostatniej chwili życia nie będzie miał pewności, że i tym razem uda mu się ukryć.
Osoby żyjące w nie moralności, w rozpuście oraz innym tym podobnym czynach. Nie mogą zaznać