A dlaczego wybrał Pan ten moment, a nie jakiś wcześniejszy, np. spór o Trybunał Konstytucyjny?

– Teraz nastąpiło ewidentne naruszenie fundamentów demokratycznego państwa prawa. W kwestii Trybunału Konstytucyjnego zabierałem głos, gdy zmiany w nim wprowadzała

Obecny prezydent stoi przed trudniejszym wyzwaniem. Niemcy „bońskie” były krajem o potencjale równorzędnym Francji; „berlińskie”, po zjednoczeniu, są już odczuwalnie silniejsze – i rola lokomotywy przestaje im odpowiadać.

Jeśli Macron chce zatem utrzymać pozycję swojego kraju, musi prowadzić politykę aktywną tam, gdzie Niemcy jej prowadzić nie chcą lub nie mogą. Paryż ma przecież atuty

Stralsund to niewielka miejscowość w najbiedniejszym landzie Niemiec, Meklemburgii-Pomorzu Przednim. Jeszcze do niedawna nie chcieli tam mieszkać nawet rdzenni mieszkańcy, którzy wyjeżdżali za pracą na zachód. Miasto się wyludniało, a bezrobocie sięgało 25 proc.

W efekcie działalności niektórych radykalnych nurtów ruchu zielonych i nachalnej propagandzie medialnej promującej pro-ekologiczny sposób życia, dla wielu (nie tylko wśród prawicy) hasło „ekologia” zaczęło działać jak płachta

Pod koniec lipca skończył się w Polsce antykomunizm. Przynajmniej w dotychczasowej formie. I to nie dlatego, że teraz nagle w Polsce nie będzie antykomunistów czy ludzi za takich się uważających – wręcz przeciwnie. On nadal będzie funkcjonował, często jako uzasadnienie czy to własnej wyższości nad przeciwnikami politycznymi, czy to kolejnych

Prawo i Sprawiedliwość już dziś jest w sytuacji, w której nie może uwolnić się jakimś sprytnym ruchem od skutków własnych decyzji. Przeciwnie. Lokalny kataklizm pogodowy, do jakiego doszło w połowie sierpnia, obnażył słabość rządu w sytuacji, w

Jak można dziś deklarować, że jest się antykomunistą? Gdzie są komuniści, przeciw którym taki antykomunista występuje? Jak można na serio uważać, że naszym problemem, że problemem współczesnego świata jest nadmiar komunizmu albo groźba jego panowania? A jednak na prawicy zarówno bieżącą publicystykę, jak i bardziej ambitne łamy wciąż nawiedza owo widmo komunizmu. Człowiek przeciera oczy ze zdumienia, gdy czytając rozmaite periodyki – od „Frondy”, „Teologii politycznej”

Ale w polskim długu, w tych 50 proc., o których pani mówi, tylko ok. 30 proc. to dług zagraniczny.

Tak, ale w strukturze własnościowej sektora bankowego wciąż ok. 50 proc. to kapitał zagraniczny. A było gorzej, bo kiedyś ten wskaźnik wynosił nawet 70 proc. Może pan zapytać: czy to dużo? Dużo. W większości krajów wysoko rozwiniętych udział kapitału zagranicznego w sektorze bankowym jest znacznie, znacznie mniejszy. Zatem dług długowi nierówny.

Porażka FDP w wyborach do Bundestagu w 2013 roku, w których partia nie zdołała pokonać 5-procentowego progu wyborczego, przez wielu komentatorów została potraktowana jako koniec liberałów. Potwierdzały to kolejne przegrane wybory landowe i topniejące szeregi członków ugrupowania. FDP stała się symbolem schorzeń niemieckiego życia politycznego i wad polityków: klientelizmu, koniunkturalizmu, bezideowości i chciwości. Ugrupowanie, które mogło pochwalić się

Stanisław Młodożeniec zaczynał jako futurystyczny „celebryta”, piewca nowoczesności, aeroplanów i kinematografów, by w latach 30. stać się trybunem ruchu wiciowego i twórcą „chlebnych” i „miodnych” wierszy poświęconych „glince sandomierskiej” i rodzinnym Dobrocicom. Wbrew pozorom wciąż podążał tą samą, konsekwentnie obraną drogą artystyczną.