Ale w polskim długu, w tych 50 proc., o których pani mówi, tylko ok. 30 proc. to dług zagraniczny.

Tak, ale w strukturze własnościowej sektora bankowego wciąż ok. 50 proc. to kapitał zagraniczny. A było gorzej, bo kiedyś ten wskaźnik wynosił nawet 70 proc. Może pan zapytać: czy to dużo? Dużo. W większości krajów wysoko rozwiniętych udział kapitału zagranicznego w sektorze bankowym jest znacznie, znacznie mniejszy. Zatem dług długowi nierówny.

Porażka FDP w wyborach do Bundestagu w 2013 roku, w których partia nie zdołała pokonać 5-procentowego progu wyborczego, przez wielu komentatorów została potraktowana jako koniec liberałów. Potwierdzały to kolejne przegrane wybory landowe i topniejące szeregi członków ugrupowania. FDP stała się symbolem schorzeń niemieckiego życia politycznego i wad polityków: klientelizmu, koniunkturalizmu, bezideowości i chciwości. Ugrupowanie, które mogło pochwalić się

Stanisław Młodożeniec zaczynał jako futurystyczny „celebryta”, piewca nowoczesności, aeroplanów i kinematografów, by w latach 30. stać się trybunem ruchu wiciowego i twórcą „chlebnych” i „miodnych” wierszy poświęconych „glince sandomierskiej” i rodzinnym Dobrocicom. Wbrew pozorom wciąż podążał tą samą, konsekwentnie obraną drogą artystyczną.

Kilka dni temu rozmawiałem z Adrianą Porowską,

Rzućmy okiem na ostatnie sondaże: prawica (PiS i Kukiz’15) ma w nich około 40-50% poparcia, liberałowie i budowniczowie III RP (PO, Nowoczesna, SLD i PSL) około 40%, a namiastka lewicy społecznej (Razem) ok. 2-4%. Jeśli PiS i Kukiz’15 utrzymają większość swojego elektoratu, wdzięcznego głównie za programy socjalne (sądzę, że w sumie stanowi on około 30% wszystkich wyborców), a

Czymże jest oburzenie na reklamę Tigera, jeśli nie przejawem poprawności politycznej – przekonania, że pewnych rzeczy mówić nie wypada, szczególnie publicznie?

Narazić się na gniew prawicowych polityków, publicystów i internetowych komentatorów nie jest wcale trudno. Zamiast jednak mówić o łamaniu politycznej poprawności, używają oni sformułowań takich jak: „szarganie świętości”, „pogwałcenie wartości”, „obraza uczuć religijnych”, „znieważenie flagi”, „obraza narodu” itp.

W ten sposób za pomocą

Teoretycznie PiS mógłby próbować przełamać prezydenckie weto.

Na to szanse w parlamencie są niewielkie. Na razie nikomu nie przychodzi też do

Na ogół anarchizm wydaje się bardzo daleki od religii. Anarchiści widzą w niej system zniewalający człowieka. Ot, na przykład Michaił Bakunin, według którego „skoro Bóg jest panem, człowiek jest niewolnikiem” (Bakunin 2012: 48). Trudno oprzeć się wrażeniu, że w wielu przypadkach ateizm anarchistów stanowi dziedzictwo drugiej połowy wieku XIX, w której wiara w nieograniczone możliwości nauki tak wielu doprowadziło do zanegowania wszelkich postaci

We have yet to get used to this, and to the damage social media has done to the practice of rational argument. Maybe someone will discover the software that will worm through the system, systematically deleting all that is false and destructive. Even if that can be achieved, however, it won’t undo the damage of the previous great cyber-attack, which came from the intellectuals

CL: So, the question is, at a moment when people are almost ready… when they’re ready to act and almost ready to recognize that this game is not working, this social system, do we have the endowment as a species to act on it, to move into that zone of puzzlement and then action?

NC: I think the fate of the species depends on

Administracja Trumpa jest pierwszą, która wprost odwołuje się do koncepcji Huntingtona. Nie oznacza to, że sam prezydent artykuły Fukuyamy lub Huntingtona czytał, możliwe, że o tych autorach w ogóle nie słyszał. Niemniej skupił wokół siebie lub też skupiła się wokół niego ta część

Przy okazji trwania niedawnego parlamentarnego sporu o polskie sądownictwo, mieszkający w Australii bloger Jerzy Gawin przypomniał na Facebooku ważny tekst Ryszarda Legutki „Sarmaci wczoraj i dziś”, który w roku 2011 ukazał się na łamach „Polonia Christiana”. Legutko, rozprawiając się z dziedzictwem demokracji szlacheckiej, wypunktował problemy, które stanowią istotę słabości władzy politycznej w III Rzeczpospolitej. Warto zatem zastanowić się nad tezami zawartymi w tym tekście. Historia bowiem może