W przeciągu miesiąca muszę podjąć ważną decyzje odnośnie zmiany miejsca pracy. Trudno wybiera się prace kiedy od dziecka ma się problem z zaburzeniami lękowymi, bo to one wybierają, a nie ty. Każda decyzja mam wrażenie to ucieczka od poprzedniej :/. Mam nadzieję, że się pozmienia przez miesiąc i podejmę dobrą decyzje świadomie.

#dziennikdepresyjny #zycienaodbycie #depresja #nerwicalekowa
  • 5
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Wróciłam z pracy.

Na terapię chodzię już chyba od kwietnia/maja. Bardzo cięzko dostać się do dobrego terapeuty w Polsce. Nawet jak masz pieniądze (a masy osób po prostu nie stac na terapię).
Zdecydowałam się na nurt poznawczo-behawioralny. Dużo tabelek i ćwiczeń, podważanie swoich myśli.
Czy od kwietnia mam jakiś postęp? Osobiście niestety nie dostrzegam za dużego. W międzyczasie włączyłam też tabletki i jestem na etapie efektów ubocznych, więc moge też nie dotrzegać.
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@fekalne_yeti: wiem. Aktualnie kończę branie tabletek SSRI odstawiam tak jak postanowiłem razem z moją psychiatria. Tutaj chodziło o ataki paniki które już zostały ogarnięte. Tylko te stany lękowe jeszcze
  • Odpowiedz
@ProfesorDynamo: od zawsze i na zawsze sprawy między ludźmi rozbijają się o brak szacunku. W szkole powinno się kłaść nacisk na tłumaczenie dzieciakom jak bardzo szacunek jest ważny w życiu. I nauczyciele powinni ten szacunek okazywać
  • Odpowiedz
@JesteMlodyGzGdyni mi escitalopram nie pomógł. Wręcz przeciwnie, kuśka nie stawała. Więc psychiatra mi go odstawił. Teraz jestem na pregabaline, mirtorze i patogenie. Parogen teraz zaczynam zwiększać a pregabaline zmniejszać bo dawki mam maksymalne. Swego czasu brałem aż 600mg na dobę. Spróbuj może duloksetyne? Mi częściowo pomogła. Teraz jak już wyżej spóźniałem jestem na parogenie.
  • Odpowiedz