Międzynarodowy zespół astronomów dostrzegł ostatnio w Drodze Mlecznej dwadzieścia hiperszybkich gwiazd (hypervelocity stars), które przez jakąś tajemniczą, nieznaną nam siłę zostały rozpędzone do takich prędkości, że są w stanie pokonać grawitację i uciekają z galaktyki.

Stan splątany jest to przedziwne zjawisko kwantowe, które polega na tym, że stan kwantowy całego układu składającego się z dwóch lub więcej cząstek jest lepiej określony niż stan jego części, co oznacza, że cząstki te dzielą ze sobą ten sam stan istnienia mimo, że są fizycznie oddzielone.

Jedną z najciekawszych koncepcji wyłaniających się z odmętów współczesnych teorii kosmologicznych jest idea Wszechświata jako zaprogramowanego komputera.

Kosmolodzy ze swobodą przerzucają się setkami i tysiącami wszechświatów. Warto zastanowić się, czemu służy powoływanie do życia coraz to nowych wszechświatów, czy jest to rzeczywiście uzasadnione, i skąd właściwie wziął się sam pomysł?

Naprawdę bardzo dobry dokument Planete+. NG i Discovery zapomniało już jak się robi takie dokumenty, a ich produkcje przypominają bardziej produkcje MTV. Wspaniała i bardzo aktualna seria. Już tylko chyba Planete+ i BBC trzyma taki poziom.

Europejska Agencja Kosmiczna zakończyła ostatecznie misję Planck, badającą Wszechświat w zakresie promieniowania mikrofalowego. Satelita otrzymał z centrum kontroli lotów ostatnie polecenie, nakazujące wyłączenie.

Egzoplanetą (planetą spoza Układu Słonecznego) numer 1000 okazała się planeta o nazwie WASP-99 b, która okrąża gwiazdę WASP-99 w ciągu 5,752 dnia, ma masę ponad 2 razy większą od masy Jowisza i wielkość 1,13 wielkości Jowisza.

Czy istnieje miejsce, które możemy nazwać centrum wszechświata? Jeśli nie, to dlaczego?

Kosmologowie zastanawiają się, jaki jest Wszechświat, i czemu właśnie taki się stał, z upływem wielu, wielu lat? Co tak go ukształtowało? Czy znamy już dziś odpowiedź? Fermionika stara się wyjaśnić i ładnie rysuje.

Mózg Boltzmanna to hipotetyczny samoświadomy podmiot, który wyłania się z chaosu w wyniku przypadkowych fluktuacji. Paradoksem mózgu Boltzmanna jest to, że w nieskończonym Wszechświecie jakikolwiek obserwator jest znacznie bardziej prawdopodobnie mózgiem Boltzmanna niż wyewoluowanym mózgiem.

Czyli mała, wykopowa biblioteczka naukowa :)

Nowe spojrzenie na początek i cykliczność wszechświata. Wykład prowadzony osobiście przez Rogera Penrose'a w Warszawie tydzień temu.