Narzędzie oferuje wizualizacje topografii, kraterów, paleohydrologii, jaskiń lawowych oraz warstwy pokazujące lód podpowierzchniowy czy symulację poziomu oceanu. Łączy dane z wielu źródeł naukowych, m.in.: OpenPlanetaryMap, NASA/JPL/MSSS/The Murray Lab, bazy kraterów uderzeniowych i dane hydrograf.

Astronomowie odkryli gwiazdę PicII-503 z 43 000 razy mniejszą zawartością żelaza niż Słońce. Formowała się z resztek pierwszych gwiazd Wszechświata, zwanych Population III. To pierwsze okno na pradawną chemię sprzed ponad 13 miliardów lat.

Teleskop XRISM, prowadzony przez japońską agencję kosmiczną JAXA we współpracy z NASA i ESA, po raz pierwszy bezpośrednio zmierzył prędkość niezwykle gorącego gazu wyrzucanego z centrum pobliskiej galaktyki M82. Okazuje się, że ten wiatr gwiazdowy pędzi z prędkością ponad 3 mln km/h...

Brązowe karły to obiekty gwiazdopodobne. Zbyt lekkie by prowadzić fuzję wodoru w hel, zbyt masywne by uznać je za planety, bo są zdolne do fuzji deuteru i trytu. Ich masa to zaledwie kilka procent masy Słońca (są kilkadziesiąt razy cięższe od Jowisza).

Na łamach czasopisma "Nature Astronomy" poinformowano o odkryciu nowej klasy planet pozasłonecznych, w których, głęboko pod powierzchnią magmowego oceanu, znajdują się olbrzymie ilości siarki. Taka właśnie jest planeta L 98-59 d, którą zbadali naukowcy z Uniwersytetów w Oksfordzie i Groningen.

Przez ponad 45 lat naukowcy uważali, że istnieją dwa rodzaje rotacji różnicowej: taka jaką obserwujemy w przypadku Słońca oraz przeciwna. Naukowcy z Japonii skupili się w swoich badaniach na gwiazdach podobnych do Słońca: średniej wielkości żółtych karłach, które są stabilne przez miliardy lat...

Nieliniowe efekty, wymagające zbadania pełnych unikatowych rozwiązań równań Einsteina, są przedmiotem teoretycznych badań prowadzonych w Zakładzie Astrofizyki Relatywistycznej i Kosmologii Obserwatorium Astronomicznego UJ. Jednym z takich nieliniowych efektów jest tzw. sprzężenie zwrotne...

Ogromne puste regiony kosmosu wyglądają na nic, ale to tam ciemna energia dominuje i rozpycha struktury wszechświata. Pola kwantowe w pustce mają energię próżni, która powoli rozrywa kosmiczną sieć galaktyk i gromad.

Astronomowie stworzyli największą trójwymiarową mapę wczesnego wszechświata używając techniki Line Intensity Mapping. Mapa pokazuje światło wodoru sprzed 9-11 miliardów lat, ujawniając galaktyki i gaz niewidoczne dotąd dla teleskopów.

Astronomowie wykorzystali dane dotyczące ponad 200 tys. gwiazd w Drodze Mlecznej, aby oszacować minimalny wiek Wszechświ

Niewielkie formy życia mogą zostać wyrzucone w kosmos przy uderzeniach planetoid i przetrwać podróż aż do upadku na inną planetę. Wcześniejsze eksperymenty nad zdolnościami mikroorganizmów do przetrwania takich sytuacji nie dawały jednoznacznych rezultatów. Artykuł opublikowano w "PNAS Nexus".

Jak wielka może urosnąć gwiazda? Analiza największych znanych obiektów, takich jak UY Scuti i WOH G64, w kontekście limitu Hayashiego. Dowiedz się, dlaczego czerwone nadolbrzymy puchną do niewyobrażalnych rozmiarów i co sprawia, że najbardziej masywne gwiazdy żyją najkrócej.

"Za osiemnaście lat dokładnie, planety w rządku ustawią się ładnie. Ty na ten znak, z nieba ci dany, spuścisz ze smyczy wredne tytany i dumny Zeus utraci władzę, tobie zaś szybko przejąć ją radzę" Disney, Herkules.

NASA opublikowała sensacyjne zdjęcia z Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba, który z pomocą różnych instrumentów obrazował

Międzynarodowy zespół naukowców z udziałem astronomów z OA UW opublikował w czasopiśmie "Nature Astronomy" wyniki wieloletnich badań jednej z największych znanych gwiazd we Wszechświecie. Gwiazda ta WOH G64 to obiekt znajdujący się w sąsiedniej galaktyce Wielkim Obłoku Magellana...

Naukowcy z Dark Energy Survey (DES) ogłosili, że prawdopodobnie w ciągu najbliższych 10 lat poznamy część odpowiedzi na pytania dotyczące ciemnej energii.

Mapowanie wykonano za pomocą instrumentu NIRSpec na Teleskopie Webba, dzięki któremu naukowcy z Northumbria University, Boston University oraz University of Reading obserwowali gazowego olbrzyma przez niemal cały jego okres rotacji wokół własnej osi (doba na Uranie trwa około 17 godzin i 14 minut).