Dlaczego przy ogromie Wszechświata wciąż nie znaleźliśmy obcej cywilizacji? Ciekawe smaczki o sygnałach wysyłanych w kosmos, wykrywaniu innych cywilizacji i tym, dlaczego brak odpowiedzi sam w sobie może być informacją.

Ciekawy materiał z 2017 r. dotyczący natury rzeczywistości i materii. Autor stawia mocną tezę, że materia w rozumieniu potocznym nie jest czymś fundamentalnym, a to, co postrzegamy jako materialną rzeczywistość, może być przejawem głębszej struktury.

Nowa analiza danych z przeglądu Dark Energy Spectroscopic Instrument wskazuje, że czarne dziury mogą skutecznie przyrastać także w galaktykach dyskowych o względnie spokojnej historii ewolucji - takich, które nie mają wyraźnego zgrubienia centralnego gwiazd.

O neutrinach wciąż wiemy niewiele. Nie znamy nawet ich masy; wiemy tylko, że jest niesłychanie mała, ale niezerowa. Prawie nie można ich wykryć, ale dzięki temu "prawie" istnieje astronomia neutrinowa. Historię badań nad tymi tajemniczymi cząstkami prezentują autorzy: fizyk i dziennikarz naukowy.

Książka Afshordiego i Halpera przedstawia historię koncepcji kosmologicznych i teorii Wielkiego Wybuchu. Dlaczego stał się ona standardowym modelem współczesnej kosmologii? Jakie dane przemawiają za jej przyjęciem? Czy Wielki Wybuch jest przekonującym wyjaśnieniem powstania Wszechświata?

Aby uczcić setną rocznicę prac radzieckiego fizyka i kosmologa Aleksandra Friedmanna, którego odkrycia zostały zakazane przez władze ZSRR, fizyk teoretyczny Aleksander F. Zacharow opublikował badanie szczegółowo opisujące ten czarny rozdział w historii nauki. (wywiad po ang.)

Od Galileusza i obserwacji Jowisza po zaginanie czasoprzestrzeni w Interstellar. Dr Maciej Mulak w rozmowie z Patrycjuszem Wyżgą tłumaczy jak mierzyliśmy prędkość światła, dlaczego to absolutna stała i co stałoby się ze wszechświatem, gdyby się zmieniła. Konkretny wywiad do obejrzenia.

Naukowcy testujący dopiero budowany teleskop MOTHRA, złożony z setek teleobiektywów Canon 400 mm, zarejestrowali w halo Mgławicy Ślimak 22 łuki uderzeniowe, czyli ślady rozpadu materii wyrzuconej przez umierającą gwiazdę. To pierwszy bezpośredni dowód tak długiego procesu erozji kosmicznego pyłu.

Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba dostrzegł we wczesnym Wszechświecie obiekt przypominający gwiazdę wielkości Układu Słonecznego. Emituje ona 100 miliardów razy więcej energii niż wedle reguł fizyki może wytworzyć jakakolwiek znana gwiazda.

Astronomowie po raz pierwszy zaobserwowali obiekt o budowie, która nie przypomina żadnego znanego dotąd obiektu. Asteroi

Panspermia to naukowa hipoteza mówiąca, że życie nie powstało bezpośrednio na Ziemi, lecz zostało tu przyniesione z kosmosu w postaci prostych zarodników, bakterii lub cząsteczek organicznych. Transport ten ma odbywać się za pomocą meteorytów, komet, asteroid lub pyłu kosmicznego.

Miliardy lat temu niszczycielskie promieniowanie Słońca powinno spalić wszelkie szanse na powstanie życia. Nowe badania pokazują jednak niezwykły przypadek: słoneczne rozbłyski połączyły się z mroźnym pyłem w kosmosie, tworząc związki organiczne, które zapoczątkowały życie na Ziemi (tekst po ang.)

Chińska sonda mająca na celu pobranie próbek z planetoidy zbliżyła się na odległość 20 kilometrów od obiektu 469219 Kamooalewa, rozpoczynając tym swoją naukową część misji. Miało to miejsce w momencie, gdy nowe dowody zaczęły podważać wiodącą teorię na temat pochodzenia tej planetoidy.