Holenderscy naukowcy opracowali elastyczny materiał, który potrafi policzyć do dziesięciu, a nawet zapamiętać, ile razy był naciskany. Badania te pokazują, że obiekty nieożywione nie zawsze potrzebują wyrafinowanych układów scalonych, aby wykonywać zadania matematyczne.

Niedawno na Bałtyku rozegrała się tragedia, podróżujący promem do Szwecji matka z synem zginęli po upadku do wody. Przy okazji media doniosły, że upadek do wody z wysokości 20 metrów można porównać z upadkiem na beton.

Cała operacja była majstersztykiem, a Londyn który otrzymał raport wybitnego chemika prof. Marcelego Struszyńskiego nie dowierzał, że Niemcy zastosowali niespotykany wtedy wysoki roztwór perhydrolu (80%), czyli wody utlenionej, która sprzedawana jest w stężeniu 3%.

W filmie pokazano jak dzięki efektowi żyroskopowemu można podnieść dosyć ciężką pół-sztangę trzymając ją za koniec gryfu.

Prawo załamania światła było pierwszym ścisłym matematycznym prawem fizyki odkrytym w XVII w. Teoria falowa Huygensa zawierała wyjaśnienie prawa załamania, lecz nie zostało ono powszechnie przyjęte (mimo tego, że jest prawdziwe). Jak wyjaśniał te zjawiska największy uczony tego stulecia I. Newton?

Choć odkrycie, że czas nie istnieje, mogłoby wydawać się szokujące, w rzeczywistości może nie mieć bezpośredniego wpływu na nasze codzienne funkcjonowanie. W końcu, niezależnie od tego, czy czas istnieje, czy nie, nasze życie toczy się dalej, kierując się logiką przyczynowości.

Badacze pracujący w projekcie NANOGrav (North American Nanohertz Observatory for Gravitational Waves) ogłosili odkrycie długo poszukiwanego tła fali grawitacyjnej, wibracji czasoprzestrzeni o niskiej częstotliwości. Prawdopodobnym źródłem nowego odkrycia jest połączony sygnał z wielu par supermas

Dla różnych wielociałowych układów kwantowych związek pomiędzy korelacjami kwantowymi, a zewnętrznymi parametrami kontroli wciąż nie jest w pełni znany i wymaga szczegółowych badań. Praca ("Physical Review Letters") polskich fizyków przynosi kolejny, zaskakujący wynik w tych badaniach...

W swym "Traktacie o świetle" Huygens zajmuje się m.in. kwestią rozchodzenia się światła po liniach krzywych. Najbardziej znanym przypadkiem jest tu refrakcja astronomiczna: dzięki załamaniu w atmosferze ciała niebieskie wydają się nieco wyżej niż gdyby atmosfery nie było...

Niektórzy naukowcy twierdzą, że nasz wszechświat może znajdować się wewnątrz czterowymiarowej czarnej dziury.

Innowacyjna metoda pozwalająca na dokonywanie cząstkowej transformaty Fouriera impulsów optycznych, wykorzystuje do tego pamięć kwantową. Jest to dokonanie unikatowe w skali świata, gdyż zespół jako pierwszy przedstawił doświadczalną implementację wspomnianej transformacji w tego typu układach.

Według teorii Wielkiego Wybuchu na początku Wszechświat miał nieskończoną gęstość. Cała materia była zgromadzona w jednym punkcie. Jednak 13,8 miliarda lat temu Wszechświat nagle zaczął się rozszerzać. Dlaczego na samym początku ekspansji Wszechświat nie zapadł się w czarną dziurę?

Teoria opiera się na założeniu, że istnieją byty, które mogą obserwować i potencjalnie wpływać na nasz wszechświat z pozycji przekraczającej ograniczenia prędkości światła.