W kolejnym artykule z cyklu „Posłuchajmy ambitnie” przedstawiam nagranie Erica Claptona, zatytułowane „Tears in Heaven”. Do pełnego zrozumienia utworu pot

Na przykład problem lesbijskiego „sadomaso”. Pochwalić, bo kobieta jest w takich związkach na górze, czy potępić − bo i na dole? Proszę się nie śmiać, ten spór doprowadził ongi do poważnego rozłamu w Women’s Lib. Podobnie jak rozłam (na tzw. feminizm antypornograficzny i proseksualny)...

„Ortodoksja i Chaos” to zbiór celnych komentarzy do współczesnych wydarzeń politycznych, społecznych i kulturowych autorstwa Aleksandra Nalaskowskiego. Są to głównie polemiczne, dyskusyjne teksty opublikowane w ostatnich latach w dziennikach, tygodnikach i na portalach internetowych

Od czasów rewolucji obyczajowej lat 60-tych ubiegłego wieku mniejszości seksualne zyskały status nowego proletariatu. Warto przeczytać.

Szejkowie w sejmie, mężczyźni w spódnicach czyli jak nas widzą amerykańskie media! Tomasz Olbratowski o niezwykłym zdjęciu opublikowanym w The Washington Pos...

Dzisiaj Tomasz Olbratowski w swoim felietonie pomaga Arturowi zdobyć serce Marysi. Posłuchajcie jak się to skończyło!

Felieton Tomasza Olbratowskiego o likwidacji Senatu.

Mam nadzieje, że wybory na trwałe wykreślą Platformę z polskiego pejzażu politycznego, bo Polsce nie przydarzyło się nic gorszego jak taka partia karierowiczów i ludzi nieuczciwych

Kierownictwu firmy Samsung wciąż wystarcza jedynie widok rosnących z kwartału na kwartał słupków, ale ich krótkowzroczna strategia kiedyś się zemści.

Szefowa misji Międzynarodowego Funduszu Walutowego na Polskę powiedziała: "Od przyszłego roku znów czeka Polaków zaciskanie pasa". Co na to Tomasz Olbratowski?

Krótki felieton o "c***u".

Współczesny idiota nie jest wcale głupi od dziecka. On się rodzi mądry. Natomiast potem wraz rozwojem społecznym inteligentna jednostka dostrzega mankamenty bycia za mądrym. We współczesnej edukacyjnej kulturze masowej bycie innym jest szkodliwe.

W dzisiejszym Felietonie Tomasza Olbratowskiego: struktura tatrzańskiej hali w języku korpo.

Jednych stać na ekologiczne karczochy, drugich tylko na najtańsze parówki z dyskontu. Otwieramy na łamach DO debatę o polityce żywnościowej.

Siedzę sobie, idiota skończony i patrzę na regał z książkami. Książki tłoczą się w dwóch rzędach i zaraz spadną na moją niepotrzebną głowę.

Rozumiem, że jakaś dawka hipokryzji jest w polityce nie do uniknięcia. To jednak, co odstawił Leszek Miller, po prostu przyprawia o mdłości.

Dookoła medialna wrzawa na błahe tematy, a tymczasem jak w tytule. Chłopcy grają na bankructwo.