@DylematyMoralne: Nie, bo to nie od tłuszczu się tyje.

Dziewczyna cierpiała na syndrom Munchausena, podtyp diabelski. Jej stany "opętania" były również spowodowane tym, że miała padaczkę, na którą zresztą brała leki. Żeby zrozumieć, co jej tak naprawdę dolegało, trzeba wejść w kontekst jej historii, miasta, czasów i rodziny.

Jej matka się nad nią pastwiła - nie pozwalała się jej spotykać z chłopakiem, obrażała ją, biła. Żyła w rodzinie bardzo religijnej, a na dodatek w czasach, w których dużo lepiej powiedzieć, że córka jest opętana aniżeli chora psychicznie. Pod wpływem presji matki, tego jak wyglądało środowiska i mocno katolickiego wychowania, Anneliese weszła w narrację, w której naprawdę wydawało jej się, że jest opętana, co było dla niej nobilitujące. Weszła w rolę męczennika, na dodatek tak naprawdę jej rodzinie było w to graj - bo to było nobilitujące i dla rodziny, że taki "zaszczyt" ich kopnął. Zacofana wiocha, zacofani ludzie, więc opętana córka to w takim miejscu gwarancja sławy.

Epizody, w których Anneliese czuła dużą poprawę, występowały wtedy, kiedy brała leki na padaczkę, miała dużo mniejszą styczność z matką i widywała się bardzo dużo ze swoim chłopakiem - wtedy odpoczywała od całego tego patologicznego środowiska. W momencie, w którym wracała do matki, która notorycznie ją upadlała (mówiła jej, że ubiera się jak dziwka, że jest szmatą itp.), wracały jej epizody opętania. Pod wpływem matki, Anneliese wyrobiła w sobie poczucie tego, że jest nikim, a rozwijający się syndrom Munchausena spowodował, że wdała się w narrację, dzięki której mogła się "oczyścić". Opętanie. Klasyczna dysocjacja, w której Anneliese obrażana przez matkę nie była sobą, bo była opętana, dlatego matka ją obrażała - bo przecież była opętana, gdyby była normalna, to by jej nie obrażała. Zrobiła z siebie ofiarę, zamęczyła się i zagłodziła na śmierć. A cała ta otoczka wokół niej tylko podsycała tę narrację - wszystkie egzorcyzmy i cały kontekst społeczny, w którym wtedy żyła.

Niestety,Pokaż całość