U dawnych Germanów noc zmarłych lub złych duchów. W Europie najczęściej kojarzona jest jako sabat czarownic odbywający się na górze Brocken w noc z 30 kwietnia na 1 maja, którego obchodom przewodziła bogini śmierci Hel.

Ruch ten powstał w 1954 roku w Łodzi, jako studenckie koło o charakterze "religijno-lingwistycznym". Jednym z założycieli i liderów jest lingwista, prof. dr hab. Ignacy Ryszard Danka. Ausranie odwołują się do tradycji indoeuropejskich, z których wywodzą się pogańskie religie całej Europy.

Stoją poza miastem. Wieże milczenia - jak nazywa się miejsca rytualnego pochówku w obrządku zoroastryjskim, wiary, która była jedną z pierwszych monoteistycznych religii.

Dla Eliadego sacrum stanowi element struktury świadomości, nieodzowny składnik ludzkiego bycia w świecie, a nie tylko pewien etap w historii człowieka. Człowiek nie może żyć bez poszukiwania bytu i znaczenia, bo sacrum oznacza, jak twierdzi rumuński religioznawca ostateczną rzeczywistość.

Reportażowy tekst o wierzeniach w dalekiej Mongolii.O tym, jak umiejętnie Mongołowie mieszają Szamanizm, przywoływanie duchów z Buddyzmem.

W czasach, gdy sztuka miała służyć promocji ideologii komunistycznej, grupa górników zdołała uzyskać znaczne wsparcie władz dla swojej działalności artystycznej. Co ciekawe, w swoich pracach malarze-amatorzy Grupy Janowskiej promowali okultystyczne i nieortodoksyjne wierzenia spirytuslistyczne.

Według ludowych podań powieszony przez władze 3 maja 1909. Przez miejscową ludność uważany za świętego – patrona handlarzy i przemytników narkotyków. Nie jest uznany za świętego przez żaden Kościół (w tym również przez kościół katolicki).

Mircea Eliade (1907–1986) napisał „Sacrum a profanum” w połowie lat 60. XX wieku, w dojrzałym okresie swojej twórczości historyka religii. Ta skromna objętościowo książka pozwala zapoznać się pokrótce z głównymi ideami ogromnego dzieła Eliadego.