Myśląc o chrześcijaństwie nie zdajemy sobie sprawy z pewnej cechy, która demaskuje i potwierdza jego fałszywy przekaz. Tym faktem jest rozłam w chrześcijaństwie, jego charakter i tragiczne tego skutki. Zadam pytanie: czy doskonały w swym założeniu bóg mógłby skonstruować tak ułomny system jego ubóstwiania? Bo system jest nie tylko ułomny ale i sprzeczny sam z sobą. Sam z sobą niezgodny, sam z sobą pokłócony na śmierć i życie, sam sobie wzajemnie wrogi.
@xyzzy:
Czyli chrześcijaństwo powstało w 381r gdy Sobór Konstantynopolitański I potwierdził boskość Ducha Świętego. Tym samym założono, że w Bogu jest jedna istota (ousía); można też mówić, że Trójca Święta ma jedną naturę (phýsis); w IV w. zaczęto też systematycznie posługiwać się pojęciem 3 hipostaz w Bogu, a w V w. 3 Osób (grecka prósōpon, łacińska persona). Odwieczne relacje ontyczne między Osobami Trójcy Świętej zdefiniowano na podstawie Nowego Testamentu jako zrodzenie
Czyli chrześcijaństwo powstało w 381r gdy Sobór Konstantynopolitański I potwierdził boskość Ducha Świętego. Tym samym założono, że w Bogu jest jedna istota (ousía); można też mówić, że Trójca Święta ma jedną naturę (phýsis); w IV w. zaczęto też systematycznie posługiwać się pojęciem 3 hipostaz w Bogu, a w V w. 3 Osób (grecka prósōpon, łacińska persona). Odwieczne relacje ontyczne między Osobami Trójcy Świętej zdefiniowano na podstawie Nowego Testamentu jako zrodzenie
źródło: temp_file2171241503526900768
Pobierz