Wszystko

Najnowsze

Archiwum

lavinka
  • 1
Jako jedna z nielicznych, która przerbrnęła przez Solaris książkę (ekranizacja ma mało wspólnego z oryginałem), potwierdzam. Umysł autysty potrafi do złudzenia naśladować małpę, ale małpą nigdy nie zostanie.
  • Odpowiedz
iontal
iontal
  • 15
Mam pytanie do dorosłych (16+) chłopaków i mężczyzn w spektrum autyzmu, w tym z zespołem Aspergera. Jak Wam się żyje na co dzień? Chodzi mi o jakość życia, co Was uszczęśliwia? Co Wasi rodzice mogli (mogą) zrobić lepiej, żebyście byli bardziej szczęśliwi?

#autyzm #asperger
  • 11
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
tang64
  • 20
@iontal: dobra, postaram się krótko, ale może nie wyjść. Co do rodziców - szkoda, że nie wyłapali tego wcześniej, żyłoby mi się lepiej gdybym rozumiał moje problemy już w dzieciństwie (a niektóre rzeczy zrozumiałem dopiero po 30. - po diagnozie). Ale nie mam żalu, na pocz. lat 90 ciężko było o to, szczególnie przy dziecku wysokofunkcjonującym, dobrze uczącym się itd. Co do jakości życia - obiektywnie żyje mi się dobrze
  • Odpowiedz
mirko_anonim
  • 2
✨️ Obserwuj #mirkoanonim
Pytanie do kobiet/dziewczyn w spektrum autyzmu, najlepiej zdiagnozowanych w dorosłości: jakie miałyście objawy, zachowania itp. autystyczne oraz czy są takie zachowania/objawy które są wymieniane jako typowo autystyczne a wy ich nie macie lub macie je bardzo delikatne?

Od pewnego czasu podejrzewam że mogę być w spektrum, robiłam testy w internecie i z praktycznie każdego wychodzi mi że jestem w spektrum albo mam cechy autystyczne. Problem w tym, że te
  • 7
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
lavinka
  • 7
@Atreyu: Ta, a psycholog ci powie, że masz zacząć udawać zwykłego człowieka, to cię inni zaakceptują. Tymczasem ty udawałeś wiele lat i wiesz, że to nie działa. ;)
  • Odpowiedz
debi5s
  • 11
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • 4
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
tang64
  • 1
@Noniusz: nie próbowałem, ale ze stymulantami mam ogólnie ten problem, że obciążają układ nerwowy. Miałem taki okres, że nawet głupia kawa miała efekty uboczne. Ostatnio testuję NMN, który podnosi NAD+, który jest związany z poziomem energii na poziomie komórkowym. Jeszcze za wcześnie żeby wyrokować, ale ma to potencjał. Wokół tematu jest trochę voodoo anti-agingu, ale poza tym ciekawa substancja
  • Odpowiedz
choochoomotherfucker
  • 6
@niedoszly_andrzej: Ja to bym najchętniej przeczytała książkę, w której byłyby wskazówki, jak radzić sobie z rzeczami, z którymi sobie nie radzimy, ale takiej chyba nie ma i nigdy nie powstanie. Co do nadwrażliwości na dźwięki, to nie potrafię jej zaakceptować, kiedy widzę, że większość ludzi nie ma z nimi żadnego problemu ( ͡° ʖ̯ ͡°)
  • Odpowiedz
lavinka
  • 5
@choochoomotherfucker: Jak sobie radzić? Unikać ludzi neurotypowych i toksycznych. Wtedy dzieje się magia, nagle nikomu nie przeszkadza, że boli cię głowa od hałasu i ścisza muzykę. Nikt nie krytykuje tego, że nie jesz kanapek tylko wszystko oddzielnie. Nikt też się ciebie nie czepia, że robisz "co innego niż wszyscy", cokolwiek to jest.
  • Odpowiedz
qew12
  • 44
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • 13
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
eaxata
  • 2
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
akaisterne
  • 1
@trike: Ja bylem w Centrum Zdrowia Psychicznego. Umowili mnie na wstepne spotkanie z psychologiem. Pozniej poszedlem do psychiatry po skierowania na terapie i leki. Na wsparcie psychologiczne czeka sie relatywnie krotko - kilka miesiecy. Gorzej jest z terapia poznawczo-behawioralna - maja malo psychologow przeszkolonych w tym nurcie. Od roku jestem na liscie. Jak sie wczesniej nie leczyles, to lepiej zaczac od psychodynamicznej, bo sie krocej czeka.
  • Odpowiedz
mirko_anonim
  • 1
✨️ Obserwuj #mirkoanonim
Mam partnerkę, która znajduje się w spektrum autyzmu, dokładniej z zespołem Aspergera. Jej matka również jest w spektrum autyzmu, dziadek prawdopodobnie też, a brat dodatkowo ma ADHD. Czy decydując się na dzieci, jesteśmy skazani na to, że nasze potomstwo, a szczególnie ewentualny syn, odziedziczy te same cechy? Czy będą musiały mierzyć się z problemami w funkcjonowaniu w społeczeństwie, które nawet pomimo terapii mogą sprawić, że nigdy nie będą
  • 12
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Powiązane tagi