Pamiętam jak kiedyś odbierałem mojego brata z lotniska, bo wracał z saksów i nie miał kto tego zrobić. Po drodze powiedział, że musimy na chwile wstąpić do jego kolegi, żeby mu coś dać, jakieś pierdoły, które kupił za granicą. Już mi się to nie spodobało, bo ja ogólnie zawsze unikałem ludzi, ale stwierdził, że to zajmie 5 minut, więc się naiwnie zgodziłem. Oczywiście na miejscu ten kolega tylko raz wspomniał o kawie
Baczny_Obserwator
