Pekińczyk to rasa małego psa pochodząca z Chin, dawniej zarezerwowana wyłącznie dla chińskiego dworu cesarskiego . Był pupilem arystokracji i symbolem prestiżu, a zwykłym ludziom nie wolno było go posiadać. Sama nazwa rasy nawiązuje do Pekinu. Do Europy trafił w XIX wieku - pierwszy osobnik dotarł do Anglii i został podarowany królowej Wiktorii.

Z czasem pekińczyki stały się modne na Zachodzie, trafiając do domów arystokracji, artystów i znanych osobistości. Psy tej rasy
Ukiss - Pekińczyk to rasa małego psa pochodząca z Chin, dawniej zarezerwowana wyłączn...

źródło: Rasa pekińczyków w starożytnych Chinach mogła należeć wyłącznie do rodziny cesarskiej

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Mamuty żyły od kilku milionów do kilku tysięcy lat temu. Wyróżniały je duże, zakrzywione kły, a u późniejszych gatunków także grube futro. Były bliżej spokrewnione ze słoniem azjatyckim niż afrykańskim. Najstarsze mamuty pojawiły się w Afryce, potem rozprzestrzeniły się po Eurazji, a następnie dotarły do Ameryki Północnej.

Mamuty włochate ewoluowały około 700-400 tys. lat temu na Syberii, a ich zdecydowana większość wymarła pod koniec ostatniej epoki lodowcowej, około 10,5 tys. lat temu.
Ukiss - Mamuty żyły od kilku milionów do kilku tysięcy lat temu. Wyróżniały je duże, ...

źródło: Juliusz Cezar żył bliżej czasów ostatnich mamutów niż naszych

Pobierz
  • 6
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

W okolicach 2060 roku dzisiejsze 40+ psie mamy i psi tatusiowie zaczną umierać i poważnie chorować.
Z powodu braku dzieci/rodziny rosnący problem nadmiaru niechcianych psów, których już teraz jest więcej niż dzieci, zacznie przekraczać możliwości schronisk. Imigranci z krajów muzułmańskich nie będą zajmować się tymi psami. Myślę, że takie cywilizowane rozwiązanie jest nam potrzebne i to w sumie już teraz. Taka kapsuła w każdym mieście rozwiąże problem niechcianych psów czy też porzucanych
theOstry - W okolicach 2060 roku dzisiejsze 40+ psie mamy i psi tatusiowie zaczną umi...

źródło: 33313df2-bc46-45c5-bb0f-a05e5e1ce952-md

Pobierz
  • 39
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

rosnący problem nadmiaru niechcianych psów, których już teraz jest więcej niż dzieci


@theOstry: Zapomniałeś tylko o jednym - psy (jak i koty) żyją maksymalnie kilkanaście lat. Większość zwierząt domowych jest wysterylizowana. Zatem za trzy, czy trzy i pół dekady żadnego problemu "nadmiaru" psów nie będzie.
  • Odpowiedz
@ATAT-2: tradycji komuchów warto dodać bo przed wojną wigilią zajadano się takimi rybami jak lin, sandacz, łosoś i szczupak, nawet biedota wolała jeść śledzie i szprot niż karpia
  • Odpowiedz
Amerykański rudzik. Drozd wędrowny (Turdus migratorius), w języku angielskim określany jako American robin, to występujący w Ameryce Północnej odpowiednik naszego europejskiego rudzika. Nie jest z nim bezpośrednio spokrewniony, jednak przypomina go trochę z uwagi na pomarańczowoczerwone upierzenie na brzuchu - to podobieństwo wystarczyło, by przybywający do Ameryki osadnicy przezwali go rudzikiem.

Drozd wędrowny jest szeroko rozpowszechniony na kontynencie i sezonowo migruje w jego cieplejsze regiony. Jest okazjonalnie widywany na Grenlandii,
Apaturia - Amerykański rudzik. Drozd wędrowny (Turdus migratorius), w języku angielsk...

źródło: American robin puffed up

Pobierz
  • 4
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Nagłówki o psach atakujących bez ostrzeżenia często mijają się z prawdą. Psy zwykle wysyłają wiele subtelnych sygnałów, zanim zdecydują się na atak. Problem pojawia się, gdy te sygnały są ignorowane lub źle zinterpretowane. Zrozumienie psiej mowy ciała pozwala zapobiec groźnym sytuacjom i chroni zarówno psa, jak i człowieka.


Mam psy od dekad. Duże, ogromne albo mniejsze. Lubię psy, lubię zwierzęta. Ale uważam że takie artykuły robią więcej złego niż dobrego.Większość ataków psów
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Gwizdacz białopierśny (Eopsaltria georgiana), zwany też rudzikiem białopierśnym, w przeciwieństwie do innych australijskich rudzików nie może pochwalić się jaskrawymi kolorami i ma szaro-białe upierzenie. Występuje w zachodniej i południowo-zachodniej Australii - jego typowe siedliska to lasy i zarośla w wąwozach, w pobliżu rzek i wybrzeża.

Podobnie jak jego krewniacy, gwizdacz białopierśny jest gatunkiem, u którego zaobserwowano gniazdowanie kooperatywne, co oznacza, że opiekę nad pisklętami sprawują nie tylko rodzice, ale także
Apaturia - Gwizdacz białopierśny (Eopsaltria georgiana), zwany też rudzikiem białopie...

źródło: Eopsaltria_georgiana

Pobierz
  • 6
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach