#feels #poezja

Dzień taki szczęśliwy.
Mgła opadła wcześnie, pracowałam w kuchni.
Kotek przystawał nad kwiatem orchidei.
Nie było na ziemi rzeczy, którą chciałabym mieć.
Nie znałam nikogo, komu warto byłoby zazdrościć.
Wyłączywszy internet, brzydko kolorowałam i upiekłam pomarańczową szarlotkę z bezą i kruszonką. ʕPokaż całość

Muszę to z siebie wyrzucić bo meczy to mnie od dzieciństwa. Jak tylko pierwszy raz przeczytałam poniższy wierszyk od razu coś mi w nim nie grało. Tak, jakby słowa mojej matki zostały wciśnięte w dzióbki gilom. Teraz już wiem, jest to wredna manipulacja współczuciem dziecka. Tak jakby autorka posiadla jakaś tajemna wiedzę o tym kiedy gile głodują, a kiedy nie. Priorytety postawione na głowie - uniknięcie kataru rzeczą ważniejsza niż śmierć zPokaż całość

"Zima"
Wiatr j#bał.
Śnieg j#bał.
Wiatr k#rwił.
Mróz j#bał.
Ch#j.Pokaż całość

Chwile wolne nad „Przekrojem”
ja spędzam w dezabilu,
tam piszą bracia Rojek,
lecz nie wiadomo ilu;

podobno to opoje,Pokaż całość

Zawsze skrycie chciałem
wchodząc tu widzieć
najnowszy wpis
a jego treść
winna zawierać
wołaniePokaż całość

zawsze gdy o nim słyszę jakoś mi żal że nie mógł bardziej rozwinąć skrzydeł :(
#smutnazaba #baczynski #poezja #powstaniewarszawskie

Lecz żadna mądrość nie zastąpi przeczuć
Które są przy mnie dzisiaj jak co wieczór
Choćby grano najgłośniej
Siedzę bez ruchu jak wyzbyty mowy
Czemu więc nagle wokół mojej głowy
Dzwoneczki dzwonią żałośniePokaż całość

Najpiękniejsza piosenka pokazująca polską hipokryzję i zakłamanie wiary. Polskie chrześcijaństwo odpustowo-pokazowe. Każdy klęka nikt nie wierzy. #muzyka #poezja #religia #heheszki

patrzcie, jakie ładne #angielski #poezja

To My Dear and Loving Husband (Anne Bradstreet, 1612-1672)

If ever two were one, then surely we.

If ever man were lov'd by wife, then thee.

Pokaż całość

Pierwszy raz w historii Leniwej Popkultury przychodzimy do Was z recenzją... debiutu poetyckiego. I to dość niezwykłego debiutu, bo w formie komiksowej!

Nietypowy album nosi tytuł "Żółć"; choć w środku dominują raczej czerń, biel i czerwień, po lekturze całości łatwo domyślić się, skąd ta nazwa. Utwory Łukasza Gamrota, katowickiego dziennikarza i pisarza, są depresyjne, gorzkie, pełne głodu i gniewu; bezlitośnie rozkładają na części pierwsze: młodość, dorosłość i tożsamość autora oraz całego pokolenia dzisiejszychPokaż całość