Obudziła się, bo brakowało jej powietrza. Przez ułamek sekundy nie wiedziała, co jest nie tak dopóki nie poczuła palców zaciskających się na szyi. To była jej własna dłoń. Druga ręka instynktownie próbowała ją odciągnąć, ale palce wracały na miejsce, jakby miały własną decyzję.

Wyszedł z domu w środku nocy. Wsiadł do samochodu. Przejechał około 20 kilometrów, zaparkował pod domem teściów, wszedł do środka kluczem, a potem doszło do ataku, którego skutkiem była śmierć jednej osoby i ciężkie obrażenia drugiej. Kilka minut później pojawił się na komisariacie, cały we krwi...

Każdego dnia przyswajamy ogromne ilości informacji obrazy, rozmowy, wiadomości, dźwięki, twarze i emocje. W świecie nieustannego przepływu danych coraz częściej pojawia się pytanie, czy ludzki mózg ma w ogóle jakąś granicę pamięci. Czy można go zapełnić jak dysk w komputerze?

Każda kolejna chwila świadomości była dla niego jak nowy początek jakby świat pojawiał się po raz pierwszy, bez żadnego połączenia z tym, co wydarzyło się wcześniej. Był przekonany, że kilka sekund wcześniej nie istniał że jego świadomość dopiero co została włączona.

Pacjent siedział przy stole i wykonywał proste polecenie. Jedną ręką miał wskazać przedmiot, który zobaczył przed chwilą. Zrobił to poprawnie. Problem pojawił się chwilę później, gdy drugą ręką sięgnął po coś zupełnie innego jakby działała niezależnie, wbrew temu, co deklarował przed chwilą...

Czy możliwe jest, że metalowa konstrukcja potrafi wpływać na czas, świadomość lub ludzką percepcję?

Trzech badaczy z trzech dekad, niezależnie od siebie doszło do tego samego modelu: mózg funkcjonuje jako interfejs/odbiornik czegoś zewnętrznego, a nie jako generator świadomości. Dokumenty CIA dotyczące procesu Gateway z 1983 roku proponowały te same ramy.