Rozpoznajesz człowieka po głosie, fryzurze albo sposobie chodzenia, ale jego twarz nic ci nie mówi. Prozopagnozja to coś więcej niż słaba pamięć do twarzy. Skąd się bierze, jak działa mózg osób z tym zaburzeniem i jak radzą sobie z nim na co dzień?

Kilka słów o prozopagnozji, która uniemożliwia identyfikowanie znajomych osób na podstawie widoku ich twarzy oraz zapamiętywania/identyfikowania twarzy nowo poznanych ludzi.

Wydaje się nam oczywiste, że poznajemy swoich znajomych, sąsiadów i rodzinę. Są jednak osoby, dla których jest to problemem - cierpią na prozopagnozję. Ja tak mam co niejednokrotnie utrudniło mi życie. Dopiero teraz przypadkowo poznałem nazwę tego zaburzenia. Cierpi na nią około 2% społeczeństwa.

Kolejna częsta przypadłość. Okazuje się, że osób, które nie zapamiętują twarzy jest więcej niż do tej pory sądzono. Prozopagnozja może być wrodzona, a nie zdajemy sobie z niej sprawy, ponieważ nie sprawia nam problemów - poznajemy osoby... po ubiorze, kolorze włosów, głosie. Ale twarzy własnej matki opisać nie jesteśmy w stanie. Ktoś z Was tak ma?

Nawiązuje do min do wykopu związanego z Naleśnikowym Jezusem. Opisana choroba pokazuje nam jak ważne są dla nas widziane twarze, gdyż posiadamy w większości zdolność do ich rozpoznawania oraz odnajdywania - wiele rzeczy które widzimy jako pierwsze kojarzą się z twarzą. Istnieją jednak ludzie z zaburzeniami. Jest ich 2 % !!!!