W mitologii Tahiti jest to najwyższa istota, która rozproszyła ciemność poprzez rozbicie kosmicznego jajka. Ta’aroa żył samotnie, po czym stworzył córkę i z jej pomocą utworzył morze, niebo i ziemię (którą wyłonił z czeluści oceanu).

Dostęp naszego kraju do Bałtyku traktujemy jako rzecz oczywistą – wszak dziś kontakt z morzem mamy na odcinku około 500 km. Tymczasem w przeszłości kwestia bywała problematyczna.

Popularny pogląd łączy przydomek saskiego monarchy z nadludzką siłą fizyczną. Jako dowód owej krzepy wskazuje się łamane przezeń podkowy. Wyjaśnienie brzmi sensownie, ale ma jedną wadę. Jest nieprawdziwe.

Dla Eliadego sacrum stanowi element struktury świadomości, nieodzowny składnik ludzkiego bycia w świecie, a nie tylko pewien etap w historii człowieka. Człowiek nie może żyć bez poszukiwania bytu i znaczenia, bo sacrum oznacza, jak twierdzi rumuński religioznawca ostateczną rzeczywistość.

Opowieści o El Dorado, Thule czy królestwie księdza Jana przez wieki powodowały, że kolejni podróżnicy ruszali w drogę, aby odnaleźć mityczne krainy.

Czytanka o tym jak (nie do końca) działa socjal.