Zarzuty bezdomnego: brak czajnika w pokoju, konieczność zgłoszenia nieobecności powyżej 3 dni, pralka automatyczna dostępna raz w tygodniu (w ciągu tygodnia frania), brak wyższego wykształcenia u pracowników ośrodka, konieczność mycia naczyń w łazience. Daj palec..

Ostatnia godzina promocji z darmową kanapką od McDonalds. Relacja z Dworca Centralnego w Warszawie. Internauci się pomylili w opiniach.

Akcja od 2:50

- Za żadne skarby świata nie pójdę do schroniska - zarzeka się bydgoszczanka. Koczuje pod płotem.

Eksperyment społeczny. Ciekawe jak sytuacja wyglądałaby u nas?

Była niedziela rano. W kieszeni brzęczało kilka złotych. Na kawę w starbuniu nie starczy, z resztą i tak nie lubię tam przepłacać. Do treningu ponad godzina... o! Bar mleczny. Wszedłem do środka. Nie ma kawy... kakao, 1.50. No dobra!

Lokatorzy budynku z Będzina nie chcą mieć za sąsiadów bezdomnych. Skarżą się, że nikt nie zapytał ich o zdanie. Nie po raz pierwszy ktoś protestuje, bo nie chce za płotem czy za ścianą tych "innych"

anti-homeless spikes (eng.)

– Dlaczego bezdomni traktowani są bardziej pobłażliwie niż inni obywatele? Zaczepiają, piją wódkę w centrum, grożą, wyzywają - takich ludzi omija się szerokim łukiem, a rozdaje się mandaty każdej napotkanej grupie znajomych, którzy piją p--o nad Wisłą, nie stwarzając...

Widząc na ulicy brudnego, zaniedbanego bezdomnego, często myślimy: menel, pijak albo ćpun. Błyskawicznie tworzymy też wygodną historyjkę: wszystko przepił, rodzina pozbyła się pasożyta, wyszedł z więzienia i niech teraz cierpi. Pozory mogą mylić...

Wygląda na to, że szczęście ponownie uśmiechnęło się do bezdomnego mężczyzny z Czech. W czerwcu 2010 r. wygrał on na loterii prawie 30 milionów koron czeskich. Nie mógł jednak sam odebrać nagrody, bo nie miał konta w banku. O pomoc poprosił więc znajomą parę, ale ci okazali się niezbyt...

- Nie lubię i nie umiem żebrać. Chociaż próbowałem, ale moim zdaniem jest to wymuszanie pomocy, wyłudzanie. Postanowiłem, że nie będę narzucał się innym.

Ma dopiero 30 lat, a już poznał jak smakuje życie bezdomnego. - Chyba zacznę znowu wierzyć w to, że dobro jednak istnieje - wyznaje wzruszony Piotr.

Na tylnym siedzeniu leży pościel w kwiatki i trochę rzeczy osobistych. Prócz tego - zestaw dziecięcych ubranek i pluszowy miś, bo niedawno przyszła na świat ich córka. Mimo to mieszkają w zaparkowanym przy stacji metra samochodzie.

Pan Edward z Bydgoszczy przez trzy lata koczował w schronie pod ziemią. Inny bezdomny razem ze swoim kolegą od ponad roku nocują pod ladą na straganie.