Czy boicie się śmierci? Z jakiego powodu? Po śmierci nie będziecie mieli poczucia żalu, że czegoś nie zrobiliście, albo że coś Was ominęło. Jedynie może być takie uczucie na łożu śmierci, ale nie każdy będzie miał wtedy czas na rozmyślenia.
Ale gdy teraz myślę o tym zjawisku, to szkoda mi osób, którym bym już nie mógł pomoc przez moją śmierć.
A Wy?
#smierc
Ale gdy teraz myślę o tym zjawisku, to szkoda mi osób, którym bym już nie mógł pomoc przez moją śmierć.
A Wy?
#smierc
@SgtPepper1942
Tylko do pierwszej szczerej próby samobójczej. Teraz już się nie boję.
Czy boicie się śmierci?
Tylko do pierwszej szczerej próby samobójczej. Teraz już się nie boję.
@SgtPepper1942 E tam, czysty przypadek. Zbyt szybko zostałem znaleziony i odratowany. Takich podejść, że niby próbowałem, ale z perspektywy wiem, że nie do końca było więcej. Ale ta jedna właśnie, prawdziwie szczera zupełnie zmieniła moje postrzeganie śmierci.
Rozumiem, że ktoś jest ateistą, lub chrześcijaninem, czy jakiegokolwiek innego wyznania szanuję to i nie chcę nikogo obrażać.
Ja mam swoją wiarę, może się mylę, ale wyciągam wnioski z obserwacji rzeczywistości i według mnie jest odwrotnie niż sądzą chrześcijanie "Bóg jest miłosierny"
Obserwując
@Ynfluencer: Różne rzeczy się "ucierają", ale niekoniecznie są prawdziwe.
Jeśli słowo bóg ma określone konotacje (z czym się w sumie zgadzam), to może zatem lepiej go nie używać, usiłując opisać świat. Bo albo chce się docierać do jakiegoś tam kształtu rzeczywistości, albo chce się po prostu racjonalizować to co się utarło myśleć.
Jak pokazuje dzisiejsza wiedza o
Musimy cofnąć się myślą do czasów, gdy te cierpienia się zaczęły. Kiedy Szatan nakłonił Adama i Ewę do nieposłuszeństwa wobec Boga, wyłoniła się doniosła kwestia sporna. Szatan zakwestionował Boże prawo do sprawowania władzy. Przedstawił Boga jako kłamcę, który odmawia swym poddanym dobrych rzeczy. Tym samym oskarżył Go, że jest złym Władcą (Rodzaju 3:2-5). Zasugerował, że ludziom będzie się wiodło lepiej, gdy odrzucą zwierzchnictwo Boga. Był to atak na zwierzchnią władzę Boga — na Jego prawo do panowania.
Adam i Ewa wybrali bunt przeciw Bogu. Powiedzieli niejako: „Nie potrzebujemy takiego Władcy. Sami możemy decydować, co jest dla nas dobre, a co złe”. Jak Bóg miał rozstrzygnąć tę kwestię? Jak miał przekonać wszystkie rozumne stworzenia, że buntownicy nie mają racji i że sprawuje władzę naprawdę w najlepszy sposób? Zdaniem niektórych mógł po prostu zgładzić buntowników i zacząć wszystko od nowa. Jednak do tego czasu zdążył już ogłosić swój zamiar napełnienia rajskiej ziemi potomkami Adama i Ewy (Rodzaju 1:28). A Bóg zawsze realizuje swoje zamierzenia. Poza tym pozbycie się tych buntowników nie uwolniłoby Go od zarzutu dotyczącego prawa do pełnienia