Ponad dwa lata temu przedstawiłem pierwszą wersję Graficznego Rozwiązywacza Tarcz: zobacz tutaj!. A dziś przedstawiam Wam wersję 1.4.0!
Co w niej nowego? Nieliniowa PLASTYCZNOŚĆ, naprężenia po odciążeniu, funkcja do sprawdzania wyników w danym elemencie, niezmienniki tensora naprężeń, naprężenia i odkształcenia główne, przyspieszenie działania, poprawki dla elementu, wydajniejsze zarządzanie pamięcią i galeria do oglądania wyników! Autorska procedura obliczeń zagadnienia z uplastycznieniem wspomagana jest w rozwiązywaniu przez panów Rungego i Kuttę stojących w
@Alzheimer: Tylko zobacz jakie napięcie w ciele Pikacza wywołała piącha Hitmonchana prosto w kinol. Nie dziwota, że się trochę przekręcił. Na szczęście, to wszystko w zakresie sprężystym. Nie miałbym serca wytężać Pikacza aż do trwałej deformacji.
@Heibonna: rząd macierzy to po prostu liczba niezależnych wektorów tej macierzy. Można to samo opowiedzieć minorami, ale gdzieś po drodze można stracić intuicję w tym wszystkim ( ͡°͜ʖ͡°)
@TMBRK: możesz się też odnieść do intuicji, bo generalnie wiadomo, że w przypadku funkcji liniowej przyrost na wartościach będzie taki sam jak przyrost na argumentach (z dokładnością do znaku). takie spojrzenie pewnie pomogłoby ci samemu zauważyć błąd.
@Grzesiek38h: najpierw rozwiązujesz jednorodne tzn y' = Ay. Wychodzi ci, że y(t) = B*exp(A*t), potem robisz metodę uzmiennienia stałych, tzn zakładasz, że B=B(t), podstawiasz równanie B(t)*exp(A*t) do równania różniczkowego i obliczasz z niego B(t)
@Farezowsky: wst w Katowicach. Ogarnąłem. Metoda polega na zalozeniu nie prawdy pod kreską i założeniu 2 prawd przy np implikacji i powinno wyjść 0 przy koniunkcji. Wtedy podane założenie zawsze jest prawdziwe.
Czy w tym zadaniu nie ma błędu? Dla kątów ostrych sinus = 1/3 jest dla około 19,5°. W takim razie to nie może być sinus większego kąta ostrego w trójkącie prostokątnym, bo ten musiałby miec ponad 45, żeby wszystkie sumowały się do 180. Co nie?
@progressive: no właśnie wychodzi zupełnie co innego. W odpowiedziach jest rozwiązanie ze stosunku boków obliczonych z Pitagorasa, a tego sin=1/3 w ogóle nie biorą pod uwagę. No poza tym, tak jak pisałem w poście, większy kąt ostry w trójkącie prostokątnym musi mieć najmniej 45 stopni, czyli sinus > sin45 = sqrt(2)/2 = ok. 0,7. No czyli większy kąt nie może mieć sinusa 1/3.
@everydayim: ale jak dostaniesz sie do takiego staszica to chyba warto wwe, nie wiem czy w ogóle bierzesz to pod uwagę, ale stamtąd to prosta droga na mimuw lub zagraniczne uczelnie
@Miszorek: wszystkie na jedno kopyto się robi. Bierzesz dwa ciągi zbieżne do x_0 przy czym jeden zbiega po wymiernych a drugi po niewymiernych. Skoro ciągła to granice muszą być sobie równe
Mirki pomóżcie. Mam przy użyciu metody najmniejszych kwadratów obliczyć współczynnik A dla modelu przedstawionego równaniem y=A*x oraz błąd tego współczynnika. Dane, jakie otrzymano w pewnym pomiarze zmiennej Y przy z góry ustalonym X, to pary (xi ,yi): (0.6, 1.40), (1.3, 1.65), (2.1, 3.56), (2.9, 5.93), (4.0, 6.00), (5.0, 8.31), (6.4, 8.93), (7.5, 10.78), (9.2, 12.15), (9.8, 15.58), (11.1, 16.11), (12.4, 18.55). Odchylenie standardowe yi nie zmienia się i wynosi 0,7. #matematyka #
@Shumitu: Dzięki wielkie za pomoc, ale podany przez Ciebie wzór jest dla równania y=Ax+b. W międzyczasie dotarłem do pewnych informacji (a konkretnie tutaj) i udało mi się wyznaczyć wzór na A. Zostało mi jeszcze wyprowadzenie wzoru na błąd.
@grooocik: potężne to one będą w analizie zespolonej i jak się nauczysz jak się je rozwija w szereg, teraz to pewnie sam nie masz pojęcia po co ci to xd z fartem
#matematyka #matemirko halo matemirki ! 37 nie jest podzielne przez zadna znana mi liczbe. ma ktos pomysl jak to rozgryźć bo troszkę się zaciąłem:) dzieki. dzialania na modulo...
@JungleJamPL: Coś masz źle w tym modulo. 15=7\*2+1=1 mod 7, 37=7\*5+2 mod 7, więc 15^3\*37^3=1^3\*2^3 =1*8=1 mod 7. Generalnie przyjrzyj się tej części gdzie robiłeś coś z 15, bo tam podziały się dziwne rzeczy.
@Freedie: No dobra, już się połapałem w tym co chciałeś zrobić. To załóżmy, że doszliśmy już do (-2s - 3t,s,t,t). Takiej postaci będą wektory z jądra. Można to zapisać jako (-2,1,0,0)s+(-3,0,1,1)t i wychodzi to co @jaksa0: napisał, że to rozpięcie wektorów postaci (-2,1,0,0) i (-3,0,1,1).
Byłem już kilka razy na konsultacjach, ale kurcze głupio mi się jeszcze o taką bzdurę prowadzącej pytać... Nie mniej, potrzebowałem zanalizować pewne dane dotyczące opóźnień pociągów. Prowadząca wskazała mi, by udać się do testów nieparametrycznych a dokładnie do Kruskala-Walisa (zbiór nie ma rozkładu normalnego).
Wgrałem dane, zmienna grupująca jest i wypluła mi #statistica takie okno...
Jak to zinterpretować?
Rozkłady liczby błędów w latach 2012-2017, różnią się istotnie. Hipotezę zerową o
@MrFruu: W uproszczeniu: wszędzie gdzie spotyka się kolumna z wierszem i jest p<0,05 tam masz różnicę istotną statystycznie między danymi wartościami. Czyli np. 2012 i 2016 = 0,000 = istotne; 2014 i 2015 = 1,000 = brak istotnej różnicy
@Angmarek: to jest średnia, a nie sama statystyka, masz w tym zbiorze jeszcze takie cuda jak moda, mediana, wariancja, a idąc dalej rozkład Poissona, Skellama...
56 godzin kodzenia i testów, aby osiągnąć efekt taki jak na filmiku. Jest to prosty edytor terenu w mojej gierce, której teaser możecie zobaczyć tutaj. Wcześniej tworzenie terenu odbywało się tak, jak w tym wpisie. Teraz czas robienia jednej mapy powinien się skrócić z kilkunastu godzin nudnego klikania, do kilkunastu minut żwawego przeciągania :-)
Pod maską jest sporo algorytmów i problemów matematycznych, które trzeba było rozwiązać. Do tych trudniejszych wykorzystywałem
@kolnay1: nie miałem chwili, żeby dobrze odpisać :-) Różnica jest w efekcie, co ma istotny wpływ na jakość symulacji fizyki. Mogę użyć algorytmu Ear Clipping na wielokącie wklęsłym, ale bardzo często produkuje on bardzo długie, ostre trójkąty, z cienkimi bokami. To kiepska sytuacja dla symulacji ciał sztywnych. I po prostu jakoś dziwnie to wygląda. Jeśli wcześniej zdekomponuję wielokąt wklęsły na wielokąty wypukłe, efekt wydaje się lepszy. Trójkątów natomiast zdaje się być
Kuzynka prosiła mnie, abym pomógł jej napisać test z matmy. Mówiłem, aby się uczyła, zapraszałem ją nawet, że jej wytłumaczę. I trochę podpadła u mnie, twierdząc, że po co, to głupie, ściągnie jakoś. Trochę to nieuczciwe, ale powiedziałem, że pomogę... Foto przysłała, napisałem, tylko że ostatnie zadanie zrobiłem metodą o kilka lat za szybko dla niej. I było super, w dzienniczku 5, ale... Nauczycielka przy oddawaniu prac poprosiła ją o wytłumaczenie jak
Co w niej nowego? Nieliniowa PLASTYCZNOŚĆ, naprężenia po odciążeniu, funkcja do sprawdzania wyników w danym elemencie, niezmienniki tensora naprężeń, naprężenia i odkształcenia główne, przyspieszenie działania, poprawki dla elementu, wydajniejsze zarządzanie pamięcią i galeria do oglądania wyników! Autorska procedura obliczeń zagadnienia z uplastycznieniem wspomagana jest w rozwiązywaniu przez panów Rungego i Kuttę stojących w