@nutka-instrumentalnews: geometria analityczna?

@apatryk może dlatego, że są same liczby pierwsze

@apatryk:
A skąd to masz?

O(n) albo O(√n) zależy jak liczyć wejście nxn ¯⁠\\⁠_⁠(⁠ツ⁠)⁠_⁠/⁠¯

@dongio: złożoność tego algo jest liniowa O(n). Wykonujesz N, a właściwie N-2, operacji dla zadanego zbioru i nieważne, że twój zbiór jest wielkości N*N. Nie ma tutaj drugiej, wewnętrznej, pętli. W przypadku złożoności kwadratowej O(n*n) każdej operacji Od 2 do N przypadało by (na przykład) N operacji, ale, o ile jeszcze dobrze rozumiem schemat blokowy algo, w twoim przypadku tak nie jest
( ͡°( ͡° ͜ʖPokaż całość

@dongio: i tak dalej

@Kamokamo: tak

@pat37: ile płacisz za rozwiązania?

@pat37: tak, w pierwszym pod stawiasz za X macierz. Rzymska jedynka to macierz identyczności. W drugim rozwiązać nierówność (wyznacznik dodatni).

@Kamokamo: No to możesz pójść, przetestujesz metylofenidat, jak pomoże to pomoże, a jak nie to musisz sobie radzić xD

@dongio: Punkt x0 jest dowolny i wybiera się go tak, aby było wygodnie. W twoim przykładzie funkcji (zgaduję, że chodziło o f(x)=x^1/2, dla x=5) wybiera się x0=4, ponieważ jest to bliska wartość oraz wiadomo ile to pierwiastek z 4. Teoretycznie można wybrać x0=6, ale jest to niewymierne, a dla x0=9 jest to za daleko i byłaby duża niedokładność.

@dongio
Aby policzyć wartość cotangensa z 3/4 pi, należy użyć podstawowego równania trygonometrycznego: cot(x) = 1/tan(x). Aby policzyć tan(x), należy skorzystać z równania tan(x) = sin(x)/cos(x). Wartości sin(3/4 pi) i cos(3/4 pi) można znaleźć na tablicach trygonometrycznych lub obliczyć je za pomocą równań eulera (sin(x) = (e^(ix) - e^(-ix))/2i, cos(x) = (e^(ix) + e^(-ix))/2). Następnie należy podstawić te wartości do równania tan(x) i zamienić na cot(x) = 1/tan(x).

Aby udowodnić, żePokaż całość

@dongio: masz na dwa sposoby

https://www.symbolab.com/solver/step-by-step/%5Clim_%7Bx%5Cto0%7D%5Cleft(%5Cfrac%7B%5Csqrt%7Bx%5E%7B2%7D%20%2B%204%7D%20-%202%7D%7B%5Csqrt%7Bx%5E%7B2%7D%2B9%7D-3%7D%5Cright)?or=input

@dongio:

@dongio: Przemnóż licznik i mianownik przez 1, tzn. prze ułamek w którym licznik i mianownik to √(x^2+9)+3)
potem mianownik ze wzoru (a+b)(a-b)=a^2-b^2, następnie podstaw 0 i wyjdzie 3/2

@dongio: można szybciej, ale mając wzór na sn możesz obliczyć a1, a2, a3, a4, a5, podstawić do (2, a5, a3+x) i no będzie widać czym to x musi być

@spinacz61: straszne ilu ludzi się wita ( ͡° ͜ʖ ͡°)

@dongio:

(a+b) / 2 = 4 --> (a+b)^2 = 64 --> ac = 16
b = (4+c) / 2 oraz 4 = (a+b) / 2 --> 4 = (a + (4+c) / 2) / 2 --> 8 = a + 2 + c/2 -> c = 12 - 2a

ac = 16 oraz 12 - 2a = c --> a(12-2a) = 16 --> -2a^2 + 12a - 16 = 0 --> aPokaż całość

@GwaltowneWypaczenieCzasoprzestrzeni: czemu odrzucamy? Ciąg stały też jest ciągiem arytmetycznym, a nic o różnicy nie jest powiedziane

@dongio Oboje. Źle przepisałeś zadanie do wolframa.

Granica nie istnieje. Przejdź sobie na granicę ciągu, dobierz podciąg an= 2n, bn=2n+1, zobacz że gfenjce wyjdą inne. Skoro na podciągach inne, wiec granica ciągu nie istnieje, wiec i granicą funkcji nie istnieje

@dongio:
Na oko: lewy górny o(9^x), prawy górny o(16^x), lewy dolny o(16^x), prwy dolny o(7^x).
Bierzesz tylko największe pod uwagę, czyli zostaje 16^x/16^x=1.
A dokładniej to z granicy trzech ciągów.