Justyna jest osobą ze spektrum autyzmu. O tym, jak wygląda świat jej oczami, co sprawia jej największą trudność i jakie cechy mają osoby ze spektrum opowiedziała w kolejnym odcinku Gadaj Zdrów.

Ponieważ bardzo często pacjenci z ADHD są nieprawidłowo diagnozowani jako zespół Aspergera lub autyzm, postanowiliśmy z mgr Kamilem Luccim nagrać materiał o podobieństwach i różnicach w objawach występujących w tych dwóch zaburzeniach.

Choć spektrum autyzmu kojarzone jest z zaburzeniem, którego diagnozę stawia się w wieku dziecięcym to wiele osób dopiero w dojrzałym wieku dowiaduje się o swojej neuroatypowości. Diagnozowanie dorosłych nie jest łatwym zadaniem.

Oficjalne i uświęcone tradycją podejście do autyzmu przedstawia go jako tragedię, katastrofę, porażkę. Ja tymczasem znam wielu bohaterów z autyzmem, również wiele najmilszych osób, jakie w życiu poznałem, ma autyzm- Tony Attwood, brytyjski psycholog.

Kiedy rodzic słyszy w gabinecie diagnozę swojego dziecka: „autyzm”, jego świat wywraca się do góry nogami. Co robić? Jak pomóc dziecku? Kogo słuchać? Od czego zacząć i czego się spodziewać?

O życiu w spektrum autyzmu opowiada Karolina Szarosen. Jest to smutna opowieść o tym, jak wygląda szkoła z punktu widzenia osoby autystycznej.

Komunikacja werbalna (ustna) AS-a jest zawsze zauważalnie gorsza od komunikacji pisemnej. Aby zrozumieć przyczynę takiego stanu rzeczy, należy zrozumieć, jak działa mózg osoby z Zespołem Aspergera.

Jedną z integralnych cech Zespołu Aspergera i innych form autyzmu jest upośledzenie przetwarzania słuchowego, podobne w swej istocie do afazji recepcyjnej. Osoba z taką przypadłością ma problem z dekodowaniem mowy rozmówcy na pojedyncze słowa, w szczególności mowy w języku obcym.

Osoby autystyczne często mają beznadziejną pamięć krótkotrwałą i dużo trudniej przychodzi nam pamiętanie o wysyłaniu CV, zaglądaniu do skrzynki, sprawdzaniu dat – opowiada Karolina (imię zmienione na prośbę bohaterki). Rekruterzy nie postrzegają osób autystycznych jako komunikatywnych...