psycha
  • 17
Kilka razy różni ludzie zauważyli, nie bez słuszności zresztą, że ja za dużo myślę. Dlaczego jest tak, że drobna rzecz, np. wyjście do parku, nie jest po prostu wyjściem do parku, a przeradza się w jakieś poszukiwanie straconego czasu?

Moja odpowiedź jest taka, że ludzie mojego rodzaju nie odczuwają takich bodźców, jakie dla człowieka normalnego niesie park ze swoją zielenią, ławkami, parami ludzi, śpiewem ptaków itd. - nie jesteśmy do tego
psycha - Kilka razy różni ludzie zauważyli, nie bez słuszności zresztą, że ja za dużo...

źródło: comment_16544657824TNMUThEk8UEbtW4M0zhSa.jpg

Pobierz
  • 8
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
eldoradek
  • 0
@psycha Przedstawiasz to jako coś, co jest zamiast normalności, jakkolwiek by jej nie definiować. A nie może być tak, że to jest po prostu część Ciebie, która sama w sobie nie jest problemem?

Problem natomiast leży gdzie indziej. Stanowi go inna część, również Ciebie, ta odpowiedzialna za nawiązywanie relacji z innymi ludźmi.

Wyobraź sobie co by było jakbyś spotkał kogoś, kto myśli podobnie jak Ty. A może nie podobnie, ale równie
  • Odpowiedz
psycha
  • 115
Moim największym odkryciem duchowo-intelektualnym, by tak to ująć, jest to, że człowiek mojego typu nigdy nie podniesie się sam. By ruszyć ten nieznośny ciężar bytu trzeba drugiej pary rąk - i sądzę, że tylko drugiej, bo trzech to już tłum, w którym rozprasza się skupienie i szczerość. Trzeba kogoś, kto jest na tyle duchowo pokrewny, że z góry akceptuje kształt naszej osobowości, bo nawet jeśli sam nie ma takiej, to do niej
psycha - Moim największym odkryciem duchowo-intelektualnym, by tak to ująć, jest to, ...

źródło: comment_1653174032B48M4GbnyQhDLwrBqd1dfA.jpg

Pobierz
  • 13
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
eldoradek
  • 21
@psycha
To jest tak proste i zarazem trudne. Potrzebujemy drugiego człowieka, koniec kropka. Nie da się inaczej, tak jesteśmy skonstruowani. Twierdzenie, że się da, to oszukiwanie samego siebie, które prowadzi do nikąd. To tak jak bycie spragnionym i odrzucanie jednego możliwego rozwiązania - napicia się.
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 1
@Jestem_Tutaj:
Jest różnica, jak się obudzisz samemu vs pobudka budzikiem. Nawet jak czas snu będzie taki sam. Ponoć jeżeli budzik zadzwoni w trakcie fazy rem, to jesteś nie do życia. Z kolei samodzielna pobudka następuje zawsze we właściwej fazie snu - na pewno nie rem.
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 0
@DamianeX1X:
Jak widzę takie rzeczy, też się zastanawiam co z tymi ludźmi. To wywołuje u mnie takie dziwne uczucie, nie wiem co to dokładnie jest, ani jak to opisać. Fakt, że taki ślad zostawił po sobie zwykły człowiek, który normalnie żył, który akurat wtedy chciał coś wyrazić, dodaje temu głębi. Czasami jak o tym myślę to ciarki mnie przechodzą.

Może ta głębia jest to związana z przemijaniem i z tym,
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 5
Byłem ostatnio na uczelni, gdzie serwisowałem pewne urządzenie. Swoją drogą była to uczelnia, na której kiedyś studiowałem, a urządzenie było mojej konstrukcji (ʘ‿ʘ)

W każdym bądź razie gdy tam byłem, to usłyszałem jak jakiś studencik rozmawiał przez telefon. Mniejsza o to czego dotyczyła rozmowa, ale zwróciłem uwagę na jego ton głosu. Był bardzo przyjazny, miły, taki empatyczny, sprawiający że rozmówca czuje się bardzo dobrze.

No i pomyślałem sobie, że
  • 5
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
eldoradek
  • 1
@jmuhha:
LUDZIE SĄ NAJWAŻNIEJSI!
A więc żadnego bycia nieśmiałym, czy udawania że nie są potrzebni. Więcej spotkań ze znajomymi, więcej imprez, więcej podbijania do koleżanek, więcej wycieczek, ogólnie dużo więcej socjalizowania się.
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 1
@AnonimoweMirkoWyznania
Poczytaj o ddd i dda, z dużym prawdopodobieństwem objawy tych syndromów znajdziesz u siebie. U mnie była większość opisywanych objawów i nawet się ucieszyłem z tego powodu, bo w końcu odkryłem co jest nie tak i co można z tym zrobić.
W tym kontekście pooecam książkę:

https://www.taniaksiazka.pl/znajdz-spokoj-wewnetrzny-pomoc-dla-ddd-i-dda-w-odzyskaniu-emocjonalnej-trzezwosci-dayton-tian-p-1534996.html?utm_source=google&utm_medium=cpc&utm_campaign=shopping
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 14
Dawno nic nie pisałem, co nie znaczy, że nic się nie działo. Szczególnie w aspekcie mojej psychoterapii. Działo się, zwłaszcza na ostatnich sesjach. No i dobrze, bo zacząłem się obawiać, że stoję w miejscu. Nawet przez chwilę myślałem o zmianie nurtu terapii z psychodynamicznego na cbt i ogólnie zmianie terapeuty.

A to dlatego, że często omawialiśmy bieżące sprawy zamiast zajmować się moją przeszłością, która była powodem dla którego poszedłem na terapię. A
  • 12
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
eldoradek
  • 1
@Czuowieg:
ooo
Chyba coraz trudniej o terapię w tym nurcie. Ale właśnie, najważniejsze są efekty. Jak terapeuta jest dobry i potrafi zbudować więź z pacjentem to nurt schodzi na dalszy plan.
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 2
@interpenetrate:
To nie jest do końca tak jak piszesz. Osoby, które nie potrafią stawiać granic, są uległe, z niskim poczuciem własnej wartości, w zdecydowanej większości są grzeczne. Ale grzeczność nie jest problemem i nie ona jest uważana za frajerstwo, tylko inne cechy, które wymieniłem.

Osoba potrafiąca stawiać granice, mająca poczucie własnej wartości w normie, też może być grzeczna i z niej raczej nikt nie będzie kpił, a jeżeli nawet to
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 6
Psychoterapia działa, a jakże. Dzisiaj miałem tego przykład, bardzo dla mnie istotny.
W wyniku terapii, na której terapeuta mnie cały czas magluje z odczuwanych emocji, moja świadomość w tej kwestii wzrosła.
A przy okazji, potrafię też zauważyć pewne rzeczy u innych ludzi.

To wszystko ma odzwierciedlenie w relacjach. W jednej szczególnie z czego jestem bardzo zadowolony ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Jest taka jedna w pracy, w której byłem zauroczony, już mi
  • 10
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
eldoradek
  • 0
@Stokrotka10
@foreveralone

Ciężko to opisać, ale to nie była analiza, a więc też nie dopowiadanie. Po prostu coś takiego poczułem i tym razem tego nie zignorowałem.
Coś było nie tak. Nie wnikam dlaczego tak było. Być może to nie było nic złego (z braku lepszego słowa). Jednak nie chciałem tak rozmawiać, więc zakończyłem rozmowę.
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 0
@Revvvvvvvvvvvvvvvv:
Nie, ale terapeuta zapewni Ci serię pozytywnych doświadczeń w relacji z drugim człowiekiem (w końcu też człowiek) na podstawie których będzie Ci dużo łatwiej nawiązać relacje z innymi ludźmi. No i też Cię wysłucha, a oni potrafią słuchać - jak jest dobry to od razu to poczujesz.
A jak dłużej pochodzisz to zamieni twoje negatywne doświadczenia z przeszłości, przez które prawdopodobnie się męczysz, na neutralne. Co również pomoże Ci
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 0
@Revvvvvvvvvvvvvvvv
Nieprawda, znajomych możesz zdobyć w każdym wieku.
Kluczem jest codzienne spotykanie tych samych ludzi. A to umożliwia plac zabaw na osiedlu, przedszkole, szkoła, studia, praca...
Dzięki tej codziennej rutynie dzielonej z tymi samymi osobami zdobywasz znajomych a nawet przyjaciół.

Jak jesteś starszy to faktycznie tą rutyną jest
  • Odpowiedz
eldoradek
  • 1
@Revvvvvvvvvvvvvvvv
W pracy też spędzasz lata, chyba że często ją zmieniasz.

Zdziwisz się co na studiach będzie się działo. Ja dopiero na studiach otworzyłem się na ludzi. Każdy Ci powie, że studia to najlepszy okres w życiu i to jest prawda. Masz dwadzieścia kilka lat, uczysz się tego co sam wybrałeś, dookoła są ludzie z podobnymi zainteresowaniami, patologia odpadła na wcześniejszych etapach edukacji, każdy jest otwarty na nowe doświadczenia, w końcu dopiero
  • Odpowiedz

Osiągnięcia