Ewolucja języka polskiego ma często przebieg chaotyczny. Przykładem jest rywalizacja końcówek dopełniacza -a, -u. Mają one różne pochodzenie (pierwsza kontynuuje indoeuropejską formę innego przypadka, ablatywu). Nieprzewidywalne wahania typu wieczora/wieczoru lub laptopa/laptopu trwają do dziś.

Jak pownniśmy pisać: areopag czy aeropag? areodynamika czy aerodynamika? Co oznaczają często mylone przedrostki areo- i aero-, jakie jest ich pochodzenie i dlaczego nie należy ich mylić?

Dlaczego liczbą mnogą od "człowieka" są "ludzie"? Skąd się wzięły te słowa i jak to się stało, że w językach słowiańskich połączyły się w parę?

W XIX w. językoznawstwo było pod silnym wpływem nauk przyrodniczych, zwłaszcza biologii. Na zasadzie analogii między dyscyplinami nauki zaczęto poszukiwać ogólnych praw rządzących rozwojem języka i decydujących o jego strukturze. Artykuł przedstawia najważniejsze przykłady takiego wpływu.

Trzeci z wpisów poświęconych "żywym skamieniałościom" języka polskiego, w tym przypadku przedrostkom, których pochodzenia i znaczenia już nie rozumiemy. Słowiański prefiks pa- występuje na przykład w słowach: pamięć, pasieka, parobek, pasierb, pagórek i w licznych nazwach wsi, miast lub regionów.

Egzonim to nazwa geograficzna odnosząca się do obiektu położonego poza obszarem języka, w którym ten egzonim funkcjonuje. Interaktywna mapa pozwala przeglądać i analizować nazwy geograficzne państw w różnych językach.

FACEBOOK https://www.facebook.com/CiekawostkiJezykoznawcze/ INSTAGRAM https://www.instagram.com/ciekawostki.jezykoznawcze/ scenariusz, prowadzenie, montaż Kamil Pawlicki kierownictwo produkcji Klara Pawlicka opracowanie graficzne Jacek Owczarz źródła: Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny

Druga część serii poświęconej zapomnianym przedrostkom słowiańskim, wciąż rozpoznawalnym w niektórych polskich słowach i nazwach geograficznym. Dzisiejsi użytkownicy języka są zwykle nieświadomi ich istnienia i nie rozumieją ich funkcji. Dziś przedrostek "wą-" (jak w słowach wątek, wąwóz i wądół).

Co mają z sobą wspólnego wyrazy takie jak sąd, sąsiad, sumienie i sąsiek? Skąd się wzięły nazwy miejscowe Sępólno, Sąspów i Santok? Kim był staropolski sąpierz?

Pomiędzy językami irańskimi a słowiańskimi jest sporo podobieństw, spotyka się też tzw. izoglosy, czyli podobieństwa dzielone wyłącznie przez te dwie grupy języków IE. Niektóre z tych podobieństw wynikają z sąsiedztwa dwóch grup językowych bałto-słowiańskiej i indo-irańskiej w III tysiącleciu p.n.e.

Naukowe badanie pochodzenia słów to praca detektywistyczna i interdyscyplinarna. Dane językowe muszą być uzupełniane informacją o historii i kulturze, a często także wynikami badań nauk przyrodniczych. Prawdziwy rodowód słów zwykle okazuje się zaskakujący: nic nie jest takie, jak się zdaje.

O pewnej rodzinie słów. Polskie "niski" pochodzi od praindoeuropejskiego *ni- 'na dole'. Wśród pokrewnych słów jest na przykład *ni-sd-o- 'gniazdo', czyli "miejsce, gdzie siada ptak" (patrz angielskie "nest") . Nizem nazywano w dawnej polszczyźnie nizinę (a zwłaszcza stepy ukraińskiego Zaporoża).

Polski przymiotnik "wysoki" pochodzi od praindoeuropejskiego *ups-. Jego prasłowiański przodek dał początek dużej rodzinie słów, z których większość została dziś zapomniana. Ich miejsce zajęły innowacje, np. "wyszynę" zastąpiła "wyżyna". Skąd pochodzą nazwy takie jak Wyszogród (dawny Wyszegard)?

Pszczoła była pierwotnie pczołą. Forma z dodatkowym "sz" pojawiła się na Mazowszu i upowszechniła w innych regionach Polski w drugiej połowie XVI wieku, ale Mikołaj Rej z Nagłowic pisarz małopolskiego pochodzenia używał wyłącznie postaci z nagłosem "pcz".

Czy polskie słowo "już" i łacińskie "iūs" (prawo) są spokrewnione? Czy istniały wczesne kontakty językowe między ludami indoeuropejskimi i semickimi? Jakie jest pochodzenie imienia biblijnej Ewy? Czy ma coś wspólnego z kartagińskim pozdrowieniem zapożyczonym przez Rzymian?

Jakie były dzieje słowiańskich i polskich czasowników wyrażająych miłość, jak zmieniało się ich znaczenie i jaka jest ich etymologia. Lektura na walentynkowy wieczór.