Druga część serii poświęconej zapomnianym przedrostkom słowiańskim, wciąż rozpoznawalnym w niektórych polskich słowach i nazwach geograficznym. Dzisiejsi użytkownicy języka są zwykle nieświadomi ich istnienia i nie rozumieją ich funkcji. Dziś przedrostek "wą-" (jak w słowach wątek, wąwóz i wądół).

Naukowe badanie pochodzenia słów to praca detektywistyczna i interdyscyplinarna. Dane językowe muszą być uzupełniane informacją o historii i kulturze, a często także wynikami badań nauk przyrodniczych. Prawdziwy rodowód słów zwykle okazuje się zaskakujący: nic nie jest takie, jak się zdaje.

O polskich nazwach ziemniaka (ogólnych, regionalnych, oficjalnych i ludowych). Kto i kiedy wprowadził w Polsce uprawę ziemniaków? Popularna wiedza na ten temat to mieszanka faktów historycznych i mitów. Czy "kartofel" jest germanizmem, którego należy unikać? Czy słowo "pyry" pochodzi od nazwy Peru?

Dlaczego zupę z ukiszonych buraków nazywamy barszczem? Skąd się wzięła ta nazwa i dlaczego nie robimy już barszczu z barszczu? Pierwsza część serii.

Słowa podobne do siebie i zbliżone znaczeniowo często mają zupełnie różne historie. I odwrotnie: słowa niezbyt do siebie podobne albo o odmiennych znaczeniach, mogą się okazać spokrewnione, kiedy zbadamy ich historię. List, liść, lista, listwa; które z nich mają wspólne pochodzenie?

Skąd się wzięło słowo "jajo"? Jak brzmią pokrewne słowa w innych językach indoeuropejskich? Dlaczego w XV w. Anglik z północy miał kłopoty z kupieniem jajek na południu? Dlaczego Jan Kochanowski używał liczby pojedynczej "jaje", ale mnogiej "jajca"? Kiedy "jaje" zmieniło się w "jajo"?

Indoeuropejskie korzenie słowa "zima" i słów pokrewnych w innych językach. Wśród tych słow są m.in. hibernacja, chimera i Himalaje. Zima była dla Indoeuropejczyków szczególnie wyrazistą porą roku, dlatego jej nazwa zachowała się w bardzo wielu językach, nawet w gorących Indiach.