Mówiło się, że młodość to radość. Że świat stoi przed młodymi otworem. Że "w tym wieku" powinno się spełniać marzenia, rozwijać się, cieszyć życiem – zanim przyjdzie starość. Że być młodym jest tak fajnie, jak w piosence "Dwudziestolatki". To jednak jedna wielka nieprawda. Młodość to wieczne...

Dlaczego audiofile są w stanie uwierzyć nawet w największy absurd? I jak to się dzieje, że sensownym wydaje im się, że dysk twardy może wpływać na brzmienie muzyki? Jaką rolę w tym wszystkim pełnią grupy na facebooku, fora oraz autorytety?