Samotność: choroba cywilizacyjna XXI w.?
Poczucie samotności, definiowane jako rozdźwięk między liczbą i jakością relacji społecznych, które mamy i które chcielibyśmy mieć, w ostatnich dwóch dekadach znalazło się w centrum zainteresowania neuronauki społecznej. Co więcej, z uwagi na istotne negatywne konsekwencje dla zdrowia psychicznego i fizycznego samotność coraz częściej zaczyna być postrzegana jako problem zdrowia publicznego, szczególnie w kontekście zmian w funkcjonowaniu społecznym związanych z pandemią. Jednocześnie dostępna wiedza na temat mechanizmów
Poczucie samotności, definiowane jako rozdźwięk między liczbą i jakością relacji społecznych, które mamy i które chcielibyśmy mieć, w ostatnich dwóch dekadach znalazło się w centrum zainteresowania neuronauki społecznej. Co więcej, z uwagi na istotne negatywne konsekwencje dla zdrowia psychicznego i fizycznego samotność coraz częściej zaczyna być postrzegana jako problem zdrowia publicznego, szczególnie w kontekście zmian w funkcjonowaniu społecznym związanych z pandemią. Jednocześnie dostępna wiedza na temat mechanizmów
















Spodziewali się zapewnienponownie uderzenia bezpośredniego.