O "kościele otwartym" i "teologii schabowego"
Jeszcze do niedawna, zgodnie z duchem czasu, miałem pewną niechęć do "Kościoła otwartego". Pomijając przesyt tą całą dyskusją lat dziewięćdziesiątych/dwutysięcznych, do śmierci JPII) między Michnikiem i Tischnerem, udzieliła się i mi narracja prawicy, że to są niepoważni ludzie stojący w rozkroku, którzy nie mogą zdecydować się, czy są gazetowyborczą centrolewicą, czy może wierzącymi, którzy powinni być "zimni albo gorący".
Ale sporo wody w rzekach upłynęło i raz, że
Jeszcze do niedawna, zgodnie z duchem czasu, miałem pewną niechęć do "Kościoła otwartego". Pomijając przesyt tą całą dyskusją lat dziewięćdziesiątych/dwutysięcznych, do śmierci JPII) między Michnikiem i Tischnerem, udzieliła się i mi narracja prawicy, że to są niepoważni ludzie stojący w rozkroku, którzy nie mogą zdecydować się, czy są gazetowyborczą centrolewicą, czy może wierzącymi, którzy powinni być "zimni albo gorący".
Ale sporo wody w rzekach upłynęło i raz, że



























Temat jest skomplikowany. Kiedyś tak nie uważałem i blisko mi było do poglądów gimboateistycznych, potem nabrałem podobnego przekonania jak cytowane, ale obecnie znowu się od niego oddalam, choć nie w starą
Niekoniecznie trzeba wycinać. Podoba mi się w TP to, że sprawy kościelne są prezentowane z rozumem oraz z poszanowaniem godności człowieka. Nie ma tam* (* ja osobiście nie widziałem) tekstów o złym lewactwie, o gender zabierającym dzieci itp. Po prostu jest prezentowana światopogląd pisma, tak jak np robią to w