Jutro 1.11. Dokładnie rok temu poznawałam rodzinę mojego niebieskiego, jadłam pyszne ciasto z jego rodziną i cieszyłam się nostalgicznym klimatem jesieni i zapachu zgaszonych po zdmuchnięciu zapałek.
Dziś, rok później, odczuwam porażkę w każdej możliwej kategorii życia. Samotność boli jak nic nigdy. Płacz nie przynosi ulgi. Zabunkrowałam się w domu i udaję, że mnie nie ma. Dałabym wszystko, żeby cofnąć czas ten jeden jedyny raz.

#depresja #samotnosc