Okazuje się, że ten szum kwantowy wystarcza do poruszenia makroskopowego obiektu - przynajmniej w bardzo starannie kontrolowanych warunkach.

Naukowcy z MIT LIGO Laboratory po raz pierwszy zmierzyli wpływ fluktuacji kwantowych na obiekty w makroskali. Zmierzyli ich wpływ na czterdziestokilogramowe lustra interferometru powodując, że zaczęły one nieznacznie drgać. Kluczowa jest ta "nieznaczność", a jest ona mierzona w skali 10^-29 metra.

Astronomowie odkryli na orbicie wokół odległej gwiazdy jądro gazowego olbrzyma pozbawione całej gazowej otoczki.

Do szkoły w Aarau trafił po oblanych egzaminach na Politechnikę w Zurychu. Atmosfera miasta służyła mu. Mógł swobodnie myśleć, a to było dla niego zawsze najważniejsze. Toteż nic dziwnego, że właśnie tam zaczął się zastanawiać nad problemami, które miały go z czasem doprowadzić do teorii względności

Cząstka składa się z czterech kwarków powabnych i według naukowców jest pierwszą z zupełnie nowej klasy cząstek. Kwarki zazwyczaj łączą się parami albo trójkami tworząc hadrony, niemniej teoretycy już od dosyć dawna postulują istnienie tetra, a nawet penta kwarków.

Dzięki badaniom prowadzonym przez zespół astronomów z Australian National University wiemy w jakim tempie pożera ona otaczającą ją materię.

Czyli jak klasyczna elektronika oparta na krzemowych układach ma się do elektroniki kwantowej.

Do 2040 roku może powstać akcelerator ponad trzykrotnie dłuższy, niż największy na świecie akcelerator cząstek, Wielki Zderzacz Hadronów. Instrument, który kosztowałby - bagatela - 20 mld euro, pozwoliłby m.in. na badania bozonu Higgsa i ciemnej materii.

Astronomowie odkryli absencję niestabilnej, masywnej gwiazdy w galaktyce karłowatej. Naukowcy sądzą, że może to wskazywać na to, iż gwiazda stała się mniej jasna i została przesłonięta przez pył. Alternatywnym wyjaśnieniem jest zapadnięcie się gwiazdy do czarnej dziury bez wybuchu supernowej.

Klej pod wpływem temperatury się rozszerza a, że nie ma gdzie to wypycha rękojeść noża.

Astronomowie są absolutnie zaszokowani nagłym zniknięciem masywnej gwiazdy którą obserwowali. Zastanawiają się w pocie czoła, nawet gdy to czytasz, czy ten odległy i gargantuiczny obiekt przypadkiem nie zapadł się do postaci czarnej dziury BEZ uprzedniej eksplozji w postaci supernowej.