Obserwator może w zasadzie rozpoznać splątanie, choć część układu zniknęła za horyzontem. ⚛️

Patryk Michalski i Andrzej Dragan przeanalizowali dwie kwantowe paczki falowe - splątane albo separowalne. Gdy większość jednej wpada do czarnej dziury, jej nieusuwalny ogon pozostaje na zewnątrz. Teoria dyskryminacji stanów pokazuje, że dzięki niemu oba przypadki mogą dać różne wyniki pomiaru.

Wynik odsłania subtelne napięcie między lokalizacją stanów kwantowych a przyczynową strukturą czasoprzestrzeni.

https://arxiv.org/abs/2512.24424
uzior - Obserwator może w zasadzie rozpoznać splątanie, choć część układu zniknęła za...

źródło: karta_splatanie_horyzont_zdarzen

Pobierz
  • 6
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Fala grawitacyjna GW250114, zarejestrowana po zlaniu się dwóch czarnych dziur, niesie bezpośrednie echo ich horyzontu zdarzeń. 🚀

Analiza sygnału (Nature, 2026) ujawniła poświatę - tzw. echo - pochodzącą z tuż za horyzontem powstałej czarnej dziury. Dzięki precyzyjnym obserwacjom udało się wyodrębnić wpływ wirowania czasoprzestrzeni (efekt frame-dragging) na sygnał wyjściowy. To pierwszy bezpośredni pomiar grawitacji powierzchniowej horyzontu.

Otwiera to nowe okno do testowania ogólnej teorii względności w najsilniejszych polach grawitacyjnych we Wszechświecie.

https://www.nature.com/articles/s41586-026-10696-0
uzior - Fala grawitacyjna GW250114, zarejestrowana po zlaniu się dwóch czarnych dziur...

źródło: card

Pobierz
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach