Funkcjonariusze straży miejskiej w Olsztynie otrzymali nietypowe wezwanie. Strażnicy przyznali, że z budynków wyciągali już różne osobniki, ale tego typu zgłoszenie było pierwszym. udzie mówili, że może to być tchórz. Gdy strażnicy przyjechali na miejsce, zastali śpiącego lisa.

Odwrotna inżynieria genetyczna to trudna robota. Szczególnie, aby prześledzić drogę ewolucyjną szczerbaków, czyli dzisiejszych pancerników, mrówkojadów i leniwców.

Życie seksualne pszczół jest bardziej skomplikowane, niż myślicie. Na przykład truteń nie może mieć synów, a sam powstaje wskutek dzieworództwa (rozmnażania bezpłciowego). Dlatego, choć w świecie pszczół panuje matriarchat, "Seksmisja" nie byłaby w nim możliwa.

Trzy organizacje pro-zwierzęce przekonały Parlament Europejski do idei wprowadzenia tzw. listy pozytywnej zwierząt domowych. Jeśli Wasze papugi nie znajdą się na niej, nie będziecie mogli ich rozmnażać i sprzedawać. Pary trzeba będzie trzymać osobno.

Czas trwania: 3:33.

Do mediów społecznościowych trafił filmik, na którym wielbłąd tratuje człowieka. Jak do tego doszło? Czy zawinił człowiek czy zwierzę? I przede wszystkim co wielbłąd robił na Syberii, pośród trzaskających mrozów? To świetny punkt wyjścia do przyjrzenia się tym niezwykłym zwierzętom.

Migracje transoceaniczne ssaków naczelnych na naturalnych tratwach: małpiatki skolonizowały Madagaskar, przepływając Kanał Mozambicki (400 km), a małpy przedostały się z Afryki do Ameryki Południowej, kiedy Atlantyk miał 1400 km szerokości. Kilka innych grup ssaków także pokonało te same trasy.

Dzięki sekwencjonowaniu genów udało się wykazać, że północne i południowe kukangi (lorisy) rozdzieliły się od wspólnego przodka około 1,2 mln lat temu. Żyjące w Wietnamie, Laosie, Kambodży i Chinach lorisy są jednymi z nielicznych znanych jadowitych ssaków...

Graptolity to dobrze znane skamieniałości sprzed prawie pół miliarda lat, wyglądające ja esy-floresy narysowane na powierzchini skały. Ale są wśród nich też żywe skamieniałości, nadal ukrywające się na dnie oceanów.

Według kompleksowej analizy przeprowadzonej przez naukowców z Uniwersytetu w Bristolu i Uniwersytetu w Uppsali, wymarłe gatunki kangurów nie skakały. Badacze sugerują, że zwierzęta te w przeszłości poruszały się chodząc na dwóch lub czterech kończynach.