Apaturia
Kolczyki w płetwach i pogrzeb węgorza, czyli kilka ciekawostek o rybach-ulubieńcach pływających w rzymskich stawach.

W starożytnym Rzymie najzamożniejsi arystokraci często zakładali w swoich posiadłościach specjalne, wypełnione morską wodą stawy, do których wpuszczano drapieżne ryby węgorzokształtne, takie jak murena śródziemnomorska (Muraena helena) czy konger europejski (Conger conger). Wydawałoby się, że takie gatunki średnio nadają się na ryby ozdobne czy na ulubieńców arystokracji – mureny i kongery nie są uznawane
  • Najlepsze
  • Wszystkie komentarze
Cozwykopem
Cozwykopem
@Apaturia: to pewnie stąd w historii o małej syrence mówi się o wpinaniu muszli w płetwę ogona jako biżuterię
Lifelike
28 października 2026 r. nakładem wydawnictwa Albatros ukaże się powieść "Agrypa" Roberta Harrisa.
Juliusz Cezar nie żyje, a życie dwóch nastoletnich chłopców wkrótce zmieni się na zawsze. Jeden z nich to 17-letni siostrzeniec Cezara, Oktawiusz, którego Cezar uczynił swoim spadkobiercą. Drugi to najbliższy przyjaciel Oktawiusza – Agrypa.
Aby odebrać należne Oktawiuszowi dziedzictwo, obaj muszą stawić czoła najpotężniejszym postaciom Imperium Rzymskiego – i wbrew wszelkim przeciwnościom zwyciężają. Oktawiusz staje się cesarzem Augustem. Agrypa wiernie trwa
jakub172_v2
jakub172_v2
  • Najlepsze
  • Wszystkie komentarze
panpegin
panpegin
@jakub172_v2: > niechcący ustawiacie się w takiej kombinacji jak by jeden drugiemu ciągnął druta
swinkapl
@panpegin: jak J Roc w Chłopakach z baraków. Oni sie tylko przebierali
Zopyross
Zopyross
  • adult
2
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • Najlepsze
  • Wszystkie komentarze
Zopyross
W 48 roku p.n.e. Cezar przepłynął Adriatyk i udał się do Grecji, by stoczyć ostateczną bitwę z Pompejuszem. Tam niemal przegrał wojnę, gdy Pompejusz, dzięki blokadzie, odciął mu zaopatrzenie. Jednak lojalni żołnierze Cezara zostali wraz z nim mimo że musieli jeść obrzydliwy chleb przyrządzony z leśnych traw i korzonków zmieszanych z mlekiem. Kiedy ludzie Cezara podbiegli do wysuniętych posterunków Pompejusza i rzucili trochę swojego prymitywnego jedzenia za mur, krzycząc, że nie przestaną
marekrz
#heheszki #starozytnyrzym #kuchnia
Et tu, Brute, contra me?
  • Najlepsze
  • Wszystkie komentarze
totem-studio
Pod koniec I wieku n.e. północno-wschodnia granica rzymskiej Pannonii znalazła się w centrum napięć politycznych i militarnych. Cesarstwo prowadziło wojnę z Dakami, a jednocześnie komplikowały się relacje z ludami zamieszkującymi ziemie na północ od Dunaju: Markomanami, Kwadami i Jazygami.
Gdy część dotychczasowych sojuszników odmówiła przysłania posiłków na wojnę dacką, Rzym próbował rozgrywać sytuację szerzej, wciągając do konfliktu inne społeczności Barbaricum. W źródłach pojawiają się w tym kontekście Semnonowie oraz Lugiowie z dorzeczy