Wszystko

Najnowsze

Archiwum

i-marszi
  • 11
Jesteśmy ostatnim pokoleniem, które dotknęło żywej historii.

Kiedy urodziłem się w 1980 roku, świat wyglądał zupełnie inaczej pod względem pamięci o II Wojnie Światowej. Ludzie, którzy w czasie wojny byli nastolatkami czy młodymi dorosłymi, mieli wtedy po około 50-60 lat. Byli w sile wieku. To byli nasi sąsiedzi, nauczyciele, ekspedientki w sklepach, nasi rodzice i dziadkowie.

Wtedy wojna nie była suchym rozdziałem w podręczniku, ona wisiała w powietrzu.
Przeżywaliśmy to w kinie, w literaturze pięknej,
  • 12
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
niecodziennyszczon
niecodziennyszczon
  • 6
@i-marszi: Ty piszesz o ludziach, ale jest jeszcze jedna bardziej przerażająca rzecz i ostatni sobie z tego sprawę zdałem. Jesteśmy też ostatnim pokoleniem, które miało styczność ze światem kultury materialnej z epoki przedprzemysłowej, która występowała in situ, nie chroniona jako zabytki. Wyobraź sobie np. poboczną uliczkę, a tam jakaś niskie kamienice i okna wystawowe sklepów sprzed stu lat, pomalowane na olejno, łuszczące się. Wszytko robione takimi starymi technologiami, jakieś haczyki
  • Odpowiedz
katarzyna-sarna
katarzyna-sarna
  • 2
W pewnym momencie Halina miała napisanych sześć listów.
Zaplanowanych na czas, kiedy nadejdzie godzina zero.
W formie elektronicznej albo tradycyjnej - nieważne.
Czekały. Jak wyrzuty sumienia odłożone na ostateczność.

Kiedy psychoterapeuta zobaczył, co się w nich znajduje, powiedział tylko:
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
elena-mary
  • 195
Czy tylko ja mam coraz częściej wrażenie, że jako ludzie dążymy do jakiejś cichej samozagłady?
Oglądam nagranie z pożaru w Szwajcarii. Na pierwszych ujęciach ogień jest już widoczny, realny, groźny — a mimo to wokół stoi tłum ludzi z telefonami w rękach. Śmiech, nagrywanie, skakanie, jakby to było widowisko albo atrakcja.

Chwilę później kolejna scena: pożar rozwinięty, panika, ludzie desperacko próbują wydostać się z lokalu. Strach, chaos, realne zagrożenie życia. A na zewnątrz… znowu
elena-mary - Czy tylko ja mam coraz częściej wrażenie, że jako ludzie dążymy do jakie...

źródło: Screenshot 2026-01-02 at 13.17.42

Pobierz
  • 44
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
123_
  • 257
Oglądam nagranie z pożaru w Szwajcarii. Na pierwszych ujęciach ogień jest już widoczny, realny, groźny — a mimo to wokół stoi tłum ludzi z telefonami w rękach. Śmiech, nagrywanie, skakanie, jakby to było widowisko albo atrakcja.


@elena-mary:
123_ - >Oglądam nagranie z pożaru w Szwajcarii. Na pierwszych ujęciach ogień jest już...

źródło: E4lYpd4WEAYvsYf

Pobierz
  • Odpowiedz
j.....e
j.....e
  • 301
Kiedyś w takich sytuacjach odruch był prosty — pomóc, ostrzec, działać.


@elena-mary: kiedyś? Czyli kiedy? Pamiętam jak byłem młodym kierowcą i zdarzało się jechać obok miejsca wypadku. Większość to byli gapie, którzy przeszkadzali. Nic się nie zmieniło, teraz tylko jest to uwieczniane na takich nagraniach. Z 20 lat temu były stronki #gore czy gazeta "Zły" i jakoś tam się pojawiały zdjęcia z wypadków. Ktoś je chyba musiał robić
  • Odpowiedz
Dogecoin
  • 32
Kiedy mama mówi: „goście zaraz przyjadą”

W rzeczywistości nie ogłasza tylko wizyty innych ludzi - ogłasza zmianę porządku świata.
Dom, który był codziennym schronieniem, nagle staje się sceną, gdzie każdy szczegół nabiera znaczenia, a zwyczajność zostaje przefiltrowana przez spojrzenie obcego.

To zdanie jest zapowiedzią przejścia: z intymności w reprezentację, z bycia sobą w bycie dla innych.
Dogecoin - Kiedy mama mówi: „goście zaraz przyjadą” W rzeczywistości nie ogłasza tyl...

źródło: Zdjęcie z biblioteki

Pobierz
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
AlexHunter
  • 258
Słuchajcie, chciałem przeprosić za swoje zachowanie sprzed dwóch tygodni. Dostałem bana i w sumie dobrze, bo sam sobie na to zasłużyłem. Śmiałem się wtedy z osoby, która odmawiała różaniec w komunikacji miejskiej. Dziś widzę, że zachowałem się jak gówniarz. Brakło mi szacunku i zwykłej kultury.

Każdy ma prawo przeżywać swoją wiarę, emocje czy codzienność po swojemu, dopóki nie robi tym krzywdy innym. Ja wtedy tego nie zrozumiałem i wyszło, jak wyszło. Przemyślałem
AlexHunter - Słuchajcie, chciałem przeprosić za swoje zachowanie sprzed dwóch tygodni...

źródło: F86FA954-58DC-4D7D-AF0E-D73AD2E7732D

Pobierz
  • 100
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
bartas009
  • 0
W czasach, gdy łatwiej być filtrem niż sobą, autentyczność staje się aktem odwagi.”

Udajemy szczęście, miłość, sukces, a pod spodem często pustka, strach i potrzeba akceptacji. Żyjemy w epoce masek, gdzie prawda boli bardziej niż kłamstwo, a lajki liczą się bardziej niż życie.

Może pora przestać grać?
Może prawdziwy luksus to być sobą? Bez udawania, bez poprawiania, bez strachu?
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
gaga-jaga
  • 1
Oglądając #hotelparadise i śledząc losy uczestników zaczynam jeszcze poważniej myśleć o zabezpieczeniu swojej przyszłości, bo to pokolenie jest niebywale płytkie i głupie. Nachodzi mnie myśl, że to tylko program, ktore jak sito selekcjonuje takich ludzi do show. Ok, pewnie tak jest. Taki cyrk z klaunami, tylko nie w namiocie (sama to oczywiscie oglądam, dla tła i rozrywki rzecz jasna)

Ale pozniej myślę sobie: właściwie to nie ma programów dla młodych
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Boski_Emil
Boski_Emil
  • 1
@gaga-jaga: Kwestia wprawy, trzeba w trakcie oglądania na szybko układać te pytania na głos, po kilku odcinkach wejdzie w krew. Chociaż w studio mieli problemw trakcie nagrań niektórzy uczestnicy i wstawili ekran na którym wyświetlona jest sugestia, jak rozpocząć zdanie np "Czym zasłynał..."
  • Odpowiedz
K.....e
K.....e
  • 2
@filip-apostol: za Mocni w Duchu zawsze propsy. Mnie ich odnowa przez Ducha Świętego uleczyła z choroby Kurczu Powiek. Przez 3 lata chodzilem z zamknietymi oczami, musiałem palcami otwierać oczy i dopiero jak na odnowie powiedziała prorokini że Bóg uzdrawia z choroby oczu to po paru tygodniach otworzyły mi się oczy i od tamtej pory nie mrugam, nie mam tików i Chwała Panu
  • Odpowiedz

Powiązane tagi