Stworzyłem kiedyś wiersz, do przygody #dnd , który miał być zagadką (dość oczywistą). A że przez najbliższe parę lat nie rozegramy przygody, to może się pochwalę swoim jedynym "wierszem" jaki w życiu napisałem.
Generalnie, w którymś z pomieszczeń związanych z fabułą, miał znajdować się dziennik, po którego otwarciu rozbrzmiewała muzyka i pojawiał się duch mężczyzny, który zaczynał recytować wiersz.

Wiersz miał być recytowany od 0:00 do 1:15

Czekałem wiernie na ten dzień,
XaDasz - Stworzyłem kiedyś wiersz, do przygody #dnd , który miał być zagadką (dość oc...
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

#tworczoscwlasna #poezja Cześć, czy ten "wiersz" do czegoś się nada, oprócz schowania do szuflady i pokazaniu pani psycholog jako dowodu na problemy emocjonalnie?

Dawno Cię nie widziałem, ostatnio jakoś we śnie,
i teraz będąc koło Ciebie, zastanawiam się, czy to nie był koszmar.

Zabawne, że myśląc o tobie mam uśmiech na twarzy,
  • 8
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

via Wykop Mobilny (Android)
  • 2
@Trz3_paczka: jesteś pewien, że to wiersz? Jak dla mnie to zbiór wyeksponowanych myśli przelanych na papier (ekran), ale na poezji to akurat się mało znam xd
  • Odpowiedz
Taki wierszyk wymyśliłem ()

Piorę worki po saletrze, sztucznych słońc już wschodzi brzask
W rozświetlonym wietrze wietrzę, zbędny cichych ikon wrzask
Ściany płyną rzeką twarzy, wlecze się po sieni cień
Alky - Taki wierszyk wymyśliłem (。◕‿‿◕。)

Piorę worki po saletrze, sztucznych słońc...

źródło: comment_1661604034nxlrlAsOsWandN2BSLBSjJ.jpg

Pobierz
  • 1
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@Alky: 2.0
Piorę worki po saletrze, nowych słońc oświeca blask
W rozjarzonym wietrze wietrzę, zbędny cichych ikon wrzask
Ściany płyną rzeką twarzy, wlecze się po sieniach cień
Każda aureola parzy, pod rakami płonie trzpień
Wyciągnięta słoma z trumien, niesie wieść, że stał
  • Odpowiedz
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

"Karykatura "

Jeden człowiek z małej wioski rzece oddał swoje troski,
Napuchniete nagie ciało brzegiem wisły wypływało.

Denat drugi za stodołą uroczo kołysze się na boki wesoło,
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach